การวิเคราะห์ช่องว่าง โอกาส และความเป็นไปได้จากอุปสงค์และอุปทาน การท่องเที่ยวในกลุ่มสามจังหวัดรอง (ยโสธร ศรีสะเกษ อำนาจเจริญ)

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคม ทรัพยากรในพื้นที่ โครงสร้างพื้นฐานและสิ่ง อำนวยความสะดวกที่มีผลต่ออุปทานการท่องเที่ยวของจังหวัดท่องเที่ยวเมืองรองในกลุ่มจังหวัดภาค ตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 ประกอบด้วย ยโสธร ศรีสะเกษ และอำนาจเจริญ สำหรับการออกแบบการวิจัยใน ครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสานซึ่งประกอบด้วยการวิจัยเชิงเอกสารหรือการศึกษาจากข้อมูลทุติยภูมิ การวิจัยเชิง คุณภาพ และการวิจัยเพื่อพัฒนาพื้นที่ โดยผลการศึกษาที่ได้จากการวิจัยเชิงเอกสารพบว่าแม้ลักษณะทางกายภาพของ พื้นที่เป็นปัจจัยตั้งต้นของความเหลื่อมล้ำเชิงพื้นที่ แต่กระนั้นจากข้อค้นพบด้านสถานการณ์ทางเศรษฐกิจก็สะท้อนให้ เห็นถึงความเป็นไปได้ในการพัฒนาต่อไปในอนาคต สำหรับมิติด้านประชากรและสังคมได้พบว่าทั้ง 3 จังหวัดต่างมีค่า อายุมัธยฐานสูงกว่าระดับภูมิภาคและประเทศ ทั้งนี้ประชากรส่วนใหญ่ในทั้ง 3 จังหวัดเป็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับต่ำ กว่าประถมศึกษาและประกอบอาชีพอยู่ในภาคเกษตรกรรม สำหรับผลการศึกษาจากการวิจัยเชิงคุณภาพและเพื่อพัฒนาพื้นที่ เมื่อพิจารณาถึงผลการประเมินศักยภาพ ของแหล่งท่องเที่ยวที่มีความโดดเด่นของทั้ง 3 จังหวัด พบว่าแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพอยู่ในระดับดีมาก (3 ดาว) เพียง 1 แห่ง คือ วัดไพรพัฒนา จังหวัดศรีสะเกษ ในขณะที่แหล่งท่องเที่ยวส่วนใหญ่ได้รับการประเมินศักยภาพที่ระดับ พอใช้ (1 ดาว) ทั้งนี้จากการสัมภาษณ์และสนทนากลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญพบว่าทุกจังหวัดต่างมีทัศนคติที่ดีต่อการพัฒนา และส่งเสริมการท่องเที่ยวในพื้นที่ สำหรับข้อค้นพบด้านโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมและการสัญจร การ เชื่อมโยงที่มีอยู่ในปัจจุบันทั้งทางหลวงแผ่นดินทางรางยังพบว่ามีปริมาณค่อนข้างน้อยและไม่ครอบคลุม ในขณะที่การ เชื่อมโยงที่จะเกิดขึ้นในอนาคตพบว่าแผนโครงการทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข M4 และแผนการพัฒนา รถไฟรางคู่ มีกำหนดการเริ่มต้นก่อสร้างในช่วงระยะ 5-10 ปีข้างหน้า อีกทั้งยังเป็นแผนการพัฒนาเส้นทางที่ผ่าน เฉพาะจังหวัดศรีสะเกษและอุบลราชธานี นอกจากนี้จากการศึกษาเกี่ยวกับสถานการณ์สิ่งอำนวยความสะดวกเฉพาะ โรงแรมและภัตตาคารของทั้ง 3 จังหวัด ได้พบว่าสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนใหญ่ยังกระจุกตัวอยู่เฉพาะตามเขตพื้นที่ที่ มีสถานที่ท่องเที่ยวเท่านั้น ดังนั้นทั้ง 3 จังหวัดจึงควรหาแหล่งท่องเที่ยวต้นแบบหรือแหล่งท่องเที่ยวใหม่ ๆ เพื่อเป็นจุดขายและ มาตรฐานการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวและสิ่งอ านวยความสะดวกด้านการท่องเที่ยวภายในจังหวัด ผู้มีอำนาจสูงสุดใน จังหวัดควรส่งเสริมให้ภาคประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวมากขึ้นตลอดจนจัดตั้ง คณะกรรมการด้านการท่องเที่ยวประจำจังหวัดสำหรับการพัฒนาให้จังหวัดของตนเป็นเมืองท่องเที่ยวอย่างครบวงจร ต่อไป

คำสำคัญ