กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
งานศึกษาขิ้นนี้ได้วิเคราะห์ถึงความสัมพันธ์ระหว่างการท่องเที่ยวและความเหลื่อมล้ำของประเทศไทย โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและแบบจ าลองทางเศรษฐศาสตร์ประเภทดุลยภาพทั่วไป ที่ผลลัพธ์จากแบบจำลองถูกนำมาเชื่อมโยงกับข้อมูลในระดับรายครัวเรือน จากการสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมครัวเรือน ในปี พ.ศ. 2558 เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบจากการท่องเที่ยวของชาวต่างประเทศและชาวไทยที่มีต่อการกระจายรายได้ ผลการศึกษาที่พบ ส่วนหนึ่งชี้ว่า อุปสงค์การท่องเที่ยวของชาวต่างประเทศในสถานการณ์ที่เพิ่มขึ้นทุกจังหวัด (77 จังหวัด) และในสถานการณ์ที่เพิ่มขึ้นเฉพาะใน 22 จังหวัดท่องเที่ยวเมืองหลักส่งผลกระทบที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน โดยการเปลี่ยนแปลงของอุปสงค์การท่องเที่ยวทำให้ความยากจนในหลายจังหวัดลดลง แต่ทำให้ความเหลื่อมล้ำทางด้านรายได้ของประชากรในหลายจังหวัดเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ การเพิ่มขึ้นของอุปสงค์การท่องเที่ยวของชาวต่างประเทศ ในกรณี55 จังหวัดเมืองรองส่งผลกระทบต่อความยากจนและการกระจายรายได้ในระดับที่จำกัด เนื่องจากรายได้ จากการท่องเที่ยวในเมืองรองเดิมที่มีขนาดไม่มากนัก สำหรับการเพิ่มขึ้นของอุปสงค์การท่องเที่ยวของชาวไทย พบว่า มีผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจน้อยกว่าการเปลี่ยนแปลงอุปสงค์การท่องเที่ยวของชาวต่างประเทศ โดยการ เพิ่มอุปสงค์การท่องเที่ยวของชาวไทยจะมีผลทดแทนอุปสงค์ของการบริโภคสินค้าอื่น ๆ เศรษฐกิจโดยรวมจึง ขยายตัวได้ไม่มากนัก ทั้งนี้ หากรายได้ภาษีที่รัฐบาลจัดเก็บได้เพิ่มขึ้นจากการท่องเที่ยวถูกโอนไปยังกลุ่มประชากรที่ มีรายได้ต่ำสุด 40% ล่าง จะมีผลทำให้สถานการณ์ความยากจนและการกระจายรายได้ในระดับจังหวัดดีขึ้นได้