รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
ลักษณะการดื้อยาของเชื้อ อี. โคไล ก่อโรคในสัตว์ปีก
นายนิวัตร จันทร์ศิริพรชัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาลักษณะการดื้อยาของเชื้อ อี. โคไล ก่อโรคในสัตว์ปีก โดยเริ่มต้นจากการสำรวจการใช้ยาปฏิชีวนะของฟาร์มไก่ พบว่าการใช้ยาภายในฟาร์มไก่พันธุ์ และไก่เนื้อ ในภาพรวมได้ถือปฏิบัติตามการมาตรฐานการใช้ยาของกรมปศุสัตว์ โดยตรวจพบ อี. โคไล จำนวนทั้งหมด 159 ไอโซเลต ซึ่งส่วนใหญ่มีรูปแบบการดื้อยาปฏิชีวนะตั้งแต่ 3 กลุ่มขึ้นไป แต่อย่างไรก็ตาม เชื้อ อี. โคไล จากการศึกษาในครั้งนี้ตรวจไม่พบคุณลักษณะการดื้อยาชนิด extended spectrum ?-lactamase (ESBL) ส่วนการศึกษาเกี่ยวกับกลไกการดื้อยาปฏิชีวนะของยาในกลุ่มฟลูออโรควิโนโลน พบว่าเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของกรดอะมิโนที่ยีนของ gyrA, parC และ/หรือ parE และการศึกษาหาความสัมพันธ์ของเชื้อด้วยวิธี rep-PCR พบว่าเชื้อ อี. โคไล ความหลากหลายของสเตรนจากหลากหลายฟาร์ม โดยพบว่าเชื้อที่มาจากฟาร์มเดียวกัน ส่วนใหญ่มีลักษณะรูปแบบของดีเอ็นเอที่เหมือนกัน
คำสำคัญ
antimicrobial resistanceไก่โคไลchickensอี.Avian Pathogenic E. coliก่อโรคในสัตว์ปีกเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
อุบัติการณ์และคุณสมบัติของเชื้อเอสเชอริเชียโคไลดื้อยาหลายขนานในเนื้อสัตว์ปีก
อรรถพล ตันไสว มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2557 Identifikasi Gen Penanda Resistensi terhadap Avian Influenza pada Ayam
การใช้สูตรสมุนไพรและผลิตภัณฑ์สมุนไพรไก่หอมด่วน เพื่อยับยั้งโปรโตซัวชนิด Eimeria และแบคทีเรียชนิด Salmonella ในการจัดการฟาร์มไก่เนื้อ
ศิวะพงษ์ สังข์ประดิษฐ์ สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564 การศึกษาการปนเปื้อนของยาปฏิชีวนะในไข่ไก่เพื่อการบริโภค และอัตราการดื้อยาปฏิชีวนะของแบคทีเรียปนเปื้อนในฟาร์มไก่ไข่ [ระยะที่ 1 งบประมาณปี 2551]
นิวัตร จันทร์ศิริพรชัย คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552 ระบาดวิทยาและลักษณะทางอณูชีวโมเลกุลของเชื้อซัลโมเนลลาที่สร้างเอนไซม์เบตา-แลคทาเมส และเบตา-แลคทาเมส ชนิดขยายฤทธิ์ในการดื้อยาในกลุ่มเบตา-แลคแทม (ESBL) ที่แยกได้จากตัวอย่างอุจจาระ ไก่ สุกร และโค-กระบือ ในพื้นที่จังหวัดพัทลุง
ศุภารัตน์ สุทธิมุสิก มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2557 การประเมินความปลอดภัยของแบคทีเรียกรดแลคติกที่แยกจากเป็ดและห่านไล่ทุ่งเพื่อนำมาประยุกต์ใช้เป็นสารเสริมชีวนะสำหรับสัตว์
ธัชเวชช์ กิมประสิทธิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 รูปแบบการดื้อยาต้านจุลชีพของเชื้อแซลโมเนลลาที่แยกได้จากฟาร์มสัตว์ปีกในภาคกลางของประเทศไทย
วัชรชัย ณรงค์ศักดิ์ พ.ศ. 2559 การศึกษาเปรียบเทียบความชุกและการต้านยาของเชื้อแคมไพโลแบคเตอร์ที่แยกได้จากไก่เนื้อและไก่ไทยที่เลี้ยงด้วยอาหารผสมและไม่ผสมสารเสริมชีวนะหรือสมุนไพร
ธราดล เหลืองทองคำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 การศึกษาเปรียบเทียบความชุกและการต้านยาของเชื้อแคมไพโลแบคเตอร์ที่แยกได้จากไก่เนื้อและไก่ไทยที่เลี้ยงด้วยอาหารผสมและไม่ผสมสารเสริมชีวนะหรือสมุนไพร
ธนาดล เหลืองทองคำ คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 การติดตามและเฝ้าระวังการดื้อยาต้านจุลชีพของเชื้อ Escherichia coli ที่สร้างเอนไซม์เบตา-แลคทาเมสที่มีฤทธิ์ขยายที่แยกได้จากแมลงวันและสิ่งแวดล้อมในฟาร์มปศุสัตว์
ธัชเวชช์ กิมประสิทธิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560