รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2567
นวัตกรรมระบบรักษาสภาพน้ำยางธรรมชาติแอมโมเนียไร้ไนโตรซามีน
นางฉวีวรรณ คงแก้ว พ.ศ. 2567 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ลิตน้ำยางข้นมีการใช้สารแอมโมเนีย (สารรักษาสภาพหลัก) ร่วมกับสารเตตระเมฆซัลไฟด์ (TMTD) และซิงก์ออกไซด์ (ZnO) (สารรักษาสภาพรอง) เพื่อป้องกันการบูดเน่าและเพื่อรักษาสภาพความเป็นคอลลอยด์ของน้ำยาง ซึ่ง TMTD เป็นสารเคมีที่เกิดเป็นสารในโตรชามีนได้เมื่อทำปฏิกิริยากับโนโตรเจนออกไซด์ทั่วไปในสิ่งแวดล้อม ปัจจุบันองค์กรด้านสุขภาพของโลกระบุว่าสารในโตรซามึนเป็นสารก่อมะเร็ง(Carcinogen) โครงการวิจัยนี้ใช้ออร์แกนิกชิงก์ไอออนที่ได้จากเทคโนโลยีคีเลชั่น (Chelation) ของชิงชิงก์ไออจากเกลือซิงก์ชัลเฟตมาใช้เป็นสารรักษาสภาพรองสำหรับรักษาสภาพน้ำยางธรรมชาติทดแทน TMTD ผลการวิจัยพบว่า สูตรการเตรียมสารออร์แกนิกชิงก็ไอออนที่มีประสิทธิภาพในการรักษาสภาพน้ำยางธรรมชาติร่วมกับสารแอมโมเนียได้ดีที่สุด คือ สูตรสารคีเลตชิงก์ไพร่โรโอน มืองค์ประกอบหลัก คือ ชิงก็ไอออนในบริมาณ 50,000 ppm และมีอัตราส่วนโมลระหว่างซิงก์และโขเดียมไพริไรโอนเท่ากับ 1:1 สารคีเลตชิงก์ไพรีโอนสามารถใช้รักษาสภาพน้ำยางธรรมชาติร่วมกับสารแอมโมเนียโดยไม่ก่อให้เกิดการบูดเน่าและเสียสภาพการเป็นน้ำยางได้นาน 14 วัน ซึ่งมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับการใช้สาร TZ รักษาสภาพน้ำยางธรรมชาติร่วมกับสารแอมโมเนีย
คำสำคัญ
nitrosamine-free natural latexน้ำยางธรรมชาติไร้ไร้ไนโตรชามีน
Natural latex preservativeสารรักษาสภาพน้ำยางธรรมชาติ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อบำบัดขยะอินทรีย์
สุดารัตน์ ตรีเพชรกุล คณะทรัพยากรชีวภาพและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2551 การพัฒนาระบบบำบัดแบบพื้นที่ชุ่มน้ำเทียมเพื่อกำจัดทีเคเอ็น จากน้ำเสียที่มีสารอินทรีย์ไนโตรเจนสูงโดยใช้ถ่านไม้ไผ่
ชาคริยา อมาตยกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การป้องกันมลพิษทางน้ำจากปรากฏการณ์ยูโทรฟิเคชั่น โดยใช้กระบวนการหมักตะกอนในระบบบำบัดน้ำเสียตะกอนเร่ง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการกำจัดฟอสฟอรัส
นิตยา บุญเทียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2561 การพัฒนานวัตกรรมนาโนไฮบริดเมมเบรนในการกำจัดสารพิษอินทรีย์สำหรับระบบผลิตน้ำสะอาด
พวงรัตน์ ขจิตวิชยานุกูล มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2558 การพัฒนาระบบบำบัดแบบพื้นที่ชุ่มน้ำเทียมสำหรับบำบัดทีเคเอ็นจากน้ำเสียที่มีสารอินทรีย์ไนโตรเจนสูงโดยใช้ถ่านไม้ไผ่
ชาคริยา อมาตยกุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2558 การพัฒนาเทคโนโลยีการนำกลับและการกำจัดธาตุอาหารจากน้ำเสียแบบประหยัดพลังงาน
ตะวัน ลิมปิยากร สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การพัฒนาระบบพลาสมาดิสชาร์จเพื่อการกำจัดสารอินทรีย์ปนเปื้อนที่เป็นพิษในน้ำใต้ดิน
พีรพงษ์ พรวงศ์ทอง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2559 การบำบัดน้ำเสียและการนำกลับมาใช้ใหม่ด้วยไฟฟ้าเคมี
นิ่มนภา หลวงปัน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2551 การศึกษาการนำสารที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมาใช้เป็นสารหน่วงการกัดกร่อนเพื่อทดแทนสารเคมีในระบบน้ำหล่อเย็น
มัณฑนา จริยาบูรณ์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2559 ประสิทธิภาพการบำบัดแอมโมเนีย-ไนโตรเจน และทีเคเอ็นด้วยถังกรองประดิษฐ์ โดยใช้ตัวดูดซับเถ้าลอยลิกไนต์
จุฬาลักษณ์ จันทวงศ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559