โครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตน้อยหน่าคุณภาพในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตน้อยหน่าคุณภาพในจังหวัดนครราชสีมาเริ่มดำเนินการในปี 2554-2556 เนื่องจากเป็นพืชที่มีการปลูกมากในพื้นที่แต่ข้อมูลสนับสนุนทางวิชาการมีน้อยและยังไม่มีเทคโนโลยีที่เหมาะสมสำหรับการผลิตน้อยหน่าคุณภาพ งานวิจัยจึงมีเป้าหมายเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับน้อยหน่า ตั้งแต่กระบวนการผลิตถึงการตลาด ศึกษาเพื่อหาแนวทางแก้ไขให้ได้เทคโนโลยีการผลิตน้อยหน่าที่มีคุณภาพตรงกับความต้องการของผู้บริโภค วัตถุประสงค์เพื่อสำรวจแมลงศัตรูน้อยหน่าและแมลงศัตรูธรรมชาติ ศึกษาการระบาดและการป้องกันกำจัดเพลี้ยแป้ง สำรวจและศึกษาสาเหตุของอาการกิ่งแห้งใบแห้ง ศึกษาการจัดการปุ๋ยที่มีประสิทธิภาพ การสร้างและพัฒนาต้นแบบเครื่องคัดขนาดผลน้อยหน่า และการจัดทำเว็บไซด์เพื่อการเผยแพร่องค์ความรู้ของน้อยหน่าที่ง่ายต่อการสืบค้น ผลการดำเนินงานพบว่า น้อยหน่าที่ปลูกในนครราชสีมามี 2 ชนิด คือ น้อยหน่าพื้นบ้าน ได้แก่ น้อยหน่าฝ้ายและน้อยหน่าหนัง และน้อยหน่าลูกผสมที่รู้จักดีในชื่อ เพชรปากช่อง การผลิตน้อยหน่ามี 2 รูปแบบ คือ แบบพอเพียงที่ปลูกตามที่ว่างบริเวณบ้าน ส่วนใหญ่เป็นน้อยหน่าฝ้าย พบที่ตำบลด่านคล้า อำเภอโนนสูง และแบบการค้าที่ปลูกเป็นแปลงใหญ่ พบมากที่อำเภอปากช่อง เป็นน้อยหน่าพื้นเมืองร้อยละ 75 และลูกผสมร้อยละ 25 เก็บเกี่ยวผลผลิตประมาณเดือนมิถุนายนโดยเก็บทุก 4 วัน เจ้าของสวนจะคัดขนาดผลตามน้ำหนักบรรจุลงเข่งรอพ่อค้ามารับซื้อที่สวนหรือบางรายนำไปจำหน่ายเองโดยตรง ตลาดน้อยหน่าที่สำคัญคือ ตลาดไท และตลาดสี่มุมเมือง การเจริญเติบโตช่วงเดือนมกราคม-เมษายน พบแมลงปากดูด เช่น แมลงหวี่ขาว และเพลี้ยหอยยักษ์ ทำลายยอดที่แตกใหม่ ช่วงเดือนพฤษภาคม-กันยายน พบเพลี้ยแป้ง แมลงวันทอง และหนอนเจาะผล ทำลายผลผลิต ส่วนแมลงศัตรูธรรมชาติพบตลอดปี ได้แก่ ด้วงเต่าตัวห้ำ แมลงช้างปีกใส และหนอนผีเสื้อสีเงินหน้าลิง เป็นต้น เพลี้ยแป้งจัดเป็นศัตรูสำคัญเพราะอาจทำให้ผลผลิตจำหน่ายไม่ได้ การป้องกันกำจัดเพลี้ยแป้งทำได้โดยการฉีดพ่นสารเคมี เช่น ปิโตรเลียมสเปรออยล์ ไวท์ออยล์ และไทอะมีโทแซม เป็นต้น การใช้ตัวอ่อนแมลงช้างในการควบคุมเพลี้ยแป้งจะได้ผลดีเมื่อใช้ตัวอ่อนแมลงช้าง 15 ตัวต่อผล และปริมาณเพลี้ยแป้งบนผลมีน้อยกว่า 20 ตัวต่อผล การสุ่มเก็บตัวอย่างพืชและดินบริเวณต้นที่แสดงอาการกิ่งแห้งใบแห้งไปตรวจสอบในห้องปฏิบัติการ พบเชื้อราในกลุ่ม Pythium sp. ในดิน เชื้อราในกลุ่ม Fusarium sp. ในพืช และเชื้อราในกลุ่ม Phytophthora sp. ทั้งในดินและพืช การใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดินและพืชช่วยให้ผลผลิตเพิ่มขึ้นร้อยละ 22 รายได้สุทธิเพิ่มขึ้นร้อยละ 32 โดยทำให้ผลขนาดใหญ่และกลางมีปริมาณเพิ่มขึ้นมากกว่าวิธีเกษตรกร ผลผลิตที่นำมาคัดขนาดด้วยเครื่องคัดขนาดผลน้อยหน่าต้นแบบพบว่า เครื่องมีความเร็วในการคัดแยก 0.5 ผล/วินาที ความแม่นยำในการคัดแยกร้อยละ 80 ผลผลิตเสียหายจากการใช้เครื่องมือร้อยละ 2 ข้อมูลงานวิจัย/ทดสอบ และข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวข้องได้ถูกนำไปเผยแพร่ในระบบสารสนเทศที่ถูกออกแบบให้สืบค้นได้ง่ายที่เว็บไซต์กรมวิชาการเกษตร (http://it.doa.go.th/sugarapple/)