การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการเพิ่มการผลิตลิปิดจากยีสต์สะสมไขมันในอาหารที่เตรียมจากสารสกัดจากชานอ้อยและนำไขมันที่ได้ไปเตรียมไบโอดีเซล

บทคัดย่อ

จากการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการเพิ่มการผลิตลิปิดจากเชื้อยีสต์สะสมไขมันที่ได้คัดเลือกแล้ว จำนวน 4 สายพันธุ์ ได้แก่ เชื้อรหัส OY-UBU5a, OY-UBU9a, OY-UBU24b และ OY-UBU7c ที่มีความสามารถในการผลิตไขมันเมื่อเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่เตรียมจากสารสกัดจากชานอ้อยที่ผ่านการกำจัดพิษ (detoxified medium) และไม่ผ่านการกำจัดพิษ (non-detoxified medium) พบว่า เชื้อยีสต์รหัส OY-UBU5a และ OY-UBU9a ผลิตลิปิดได้ดีในอาหารที่ผ่านการกำจัดสารพิษ ในขณะที่เชื้อยีสต์รหัส OY-UBU24b และ OY-UBU7c ผลิตลิปิดได้ดีในอาหารที่ไม่ผ่านการกำจัดสารพิษ จากนั้นนำยีสต์ทั้ง 4 สายพันธุ์มาเลี้ยงในสภาวะที่มีการควบคุมค่าความเป็นกรด-ด่างให้คงที่ และสภาวะที่เติมและไม่เติมอาหารในระหว่างการเลี้ยง พบว่า เชื้อยีสต์ทั้ง 4 สายพันธุ์ สามารถผลิตลิปิดในอาหารที่มีการควบคุมค่าความเป็นกรด-ด่างให้คงที่และการเติมอาหารในระหว่างการเลี้ยงมากกว่าการเลี้ยงในอาหารที่ไม่มีการควบคุมค่าความเป็นกรด-ด่างและไม่เติมอาหาร ให้ค่าปริมาณลิปิด เท่ากับ 1.38?0.083, 1.21?0.067, 1.36?0.07 และ 1.54?0.081 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ โดยจะมีการผลิตลิปิดที่สูงขึ้นจากการเลี้ยงที่ไม่มีการปรับสภาวะ ประมาณ 15-20 เปอร์เซนต์ เมื่อนำน้ำมันที่สกัดได้มาศึกษาการเตรียมเมทิลเอสเทอร์ของกรดไขมันด้วยปฏิกิริยาทรานส์เอสเทอริฟิเคชั่น พบว่า อัตราส่วนที่เหมาะสมของโซเดียมไฮดรอกไซด์และเมทานอลต่อน้ำมันที่ร้อยละอยู่ในช่วง 0.25-0.75 และ 20-40 ตามลำดับ โดยจะให้ปริมาณของเมทิลเอสเทอร์ของกรดไขมัน ประมาณร้อยละ 85-95 โดยน้ำหนักของน้ำมัน และจากการจัดจำแนกยีสต์ด้วยการวิเคราะห์หาลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณปลาย 5’ ของยีน 26S rDNA ของยีสต์สะสมไขมันที่นำมาศึกษาทั้ง 4 สายพันธุ์ พบว่า ส่วนใหญ่อยู่ในจีนัส Candida โดยมีความเหมือนของลำดับนิวคลีโอไทด์เมื่อเทียบกับฐานข้อมูล NCBI อยู่ระหว่าง 99-100%

คำสำคัญ