รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561
รูปแบบการสื่อสารของผู้นำชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดเลย
ณัฐฐิญา ทรัพย์ปุญญากุล มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2561 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การสื่อสาร กระบวนการสื่อสารของผู้นำชุมชนและสร้างรูปแบบการสื่อสารของผู้นำชุมชนด้านการส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดเลย ผู้วิจัยได้เลือกทำวิจัยโดยใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร (Documentary Research) การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) ใช้แบบสัมภาษณ์ในเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ชุมชนและชุมชนจำนวน 30 คน ผลการวิจัยพบว่า การสื่อสารของผู้นำชุมชนในการส่งเสริมการท่องเที่ยวในปัจจุบันใช้นโยบายด้านการท่องเที่ยวในระดับจังหวัดเป็นตัวกำหนดการส่งเสริมการท่องเที่ยวผ่านการประชุม ถ่ายทอดต่อไปยังระดับอำเภอและตำบลตามลำดับ ผู้นำชุมชนใช้การสื่อสารด้วยวิธีการจัดประชุมและประชาสัมพันธ์เสียงตามสาย มีวิธีการประเมินผลด้วยการสังเกตการณ์มีส่วนร่วมของชุมชน และพบหาปัญหาการสื่อสารของผู้นำชุมชนขาดการใช้เทคโนโลยีในการสื่อสารและขาดทักษะการสื่อสารในด้านภาษาอังกฤษ ด้านกระบวนการสื่อสารผู้นำชุมชนสื่อสารไปยังกลุ่มเป้าหมายด้วยการใช้กลยุทธ์สื่อสารภาษาท้องถิ่น กลยุทธ์การใช้สื่อมวลชน หอกระจายข่าว หรือ เสียงตามสายและประเมินผลโดยการสังเกตการมีส่วนร่วมของชุมชน ข้อเสนอแนะรูปแบบการสื่อสารของผู้นำชุมชน คือ ผู้นำชุมชนควรใช้การสื่อสารแบบสองทางแบบไม่เป็นทางการเน้นรูปแบบการสร้างการมีส่วนร่วมของชุมชน มีการใช้ภาษาท้องถิ่นในการสื่อสารเพื่อสร้างความเข้าใจที่ง่ายขึ้นผู้นำชุมชนควรมีทักษะด้านการใช้เทคโนโลยีควบคู่ไปกับการทักษะการสื่อสารด้านภาษาอังกฤษ คำสำคัญ : รูปแบบการสื่อสาร,ผู้นำชุมชน,การท่องเที่ยว,จังหวัดเลย
คำสำคัญ
Tourismการท่องเที่ยวผู้นำชุมชนCommunity LeadersจังหวัดเลยLoeiรูปแบบการสื่อสารCommunicative Model
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในจังหวัดอ่างทอง
รชาดา เครือทิวา สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2554 การบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวชุมชนแบบวิถีความปกติใหม่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดมหาสารคามและจังหวัดกาฬสินธุ์
อนุชา ลาวงค์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2566 การศึกษาแนวทางพัฒนาปฏิสัมพันธ์ระหว่างเครือข่ายระดับชุมชนท่องเที่ยว และกลไกการสนับสนุน ตามแนวแกนมรดกโลก ศรีสัชนาลัย-สุโขทัย-กำแพงเพชร ภายใต้แนวคิดเมืองสร้างสรรค์
อัมพิกา ชุมมัธยา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 โครงการการติดตามและประเมินผลแผนบูรณาการการพัฒนาและยกระดับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์สู่การเป็นชุมชนท่องเที่ยวที่ยั่งยืนของตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่
มานพ ชุ่มอุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 การสร้างเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน ด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในกลุ่มจังหวัดภาคกลาง
ระพีพรรณ ทองห่อ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2551 การยกระดับและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวบนเส้นทางท่องเที่ยวเชิงธรณีจีโอพาร์คด้วยเทคโนโลยีความจริงเสริมร่วมกับแนวคิดการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน
ธีรพงษ์ สังข์ศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564 การสร้างเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฎิบัติการแบบมีส่วนร่วมในกลุ่มจังหวัดภาคกลาง
นางระพีพรรณ ทองห่อ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2551 โครงการการใช้กระบวนการงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นพัฒนาศักยภาพเครือข่ายการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน สู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม แก่ชุมชนท่องเที่ยวภาคเหนือตอนล่างที่เชื่อมโยงกับกลุ่มประเทศเพื่อนบ้าน
ชุลีรัตน์ จันทร์เชื้อ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2560 การส่งเสริมศักยภาพด้านการบริการท่องเที่ยวเชิงชุมชนโดยใช้โปรแกรมสนทนาอัตโนมัติบนมือถือ กรณีศึกษา พื้นที่ชุมชนตำบลลานข่อย อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง
สุวิมล จุงจิตร์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่ความเป็นสากลด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ
อุทัยวรรณ ศรีวิชัย มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564