Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

เครื่องประดับว่าววงเดือนจากแนวคิดโมดูลา

พสุ เรืองปัญญาโรจน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ภูมิปัญญาของช่างฝีมือไทยนั้นมีประวัติศาสตร์ความเป็นมาอันยาวนานที่สะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์ที่โดดเด่นที่ถูกสืบทอดกันมายาวนานจากรุ่นสู่รุ่น “ว่าวไทย” นั้นถือเป็นผลผลิตที่เกิดจากภูมิปัญญาในแต่ละท้องถิ่นซึ่งถือเป็นมรดกที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ ถูกถ่ายทอดบอกเล่าสู่ลูกหลาน เกิดเป็นประเพณีการเล่นว่าวในท้องถิ่นต่างๆ มากมาย ถึงกระนั้นภูมิปัญญาดังกล่าวอาจเสื่อมความนิยมลงตามยุคสมัยแล้วถูกมองข้ามจากคนรุ่นใหม่ทั้งหมดนี้ส่งผลให้วัฒนธรรมการเล่นว่าวของพื้นบ้านนั้นลดลงและขาดผู้สืบทอดจนถึงกระทั่งใกล้สูญหายไป “ว่าววงเดือน” หรือ “ว่าบูแล” ในภาคใต้นั้นถูกสันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลมาจากอาณาจักรศรีวิชัยในอดีต ถูกสืบทอดและพัฒนาโดยมีการละเล่นในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวหรือช่วงมีนาคมถึงพฤษภาคม มีลักษณะโดดเด่นคล้ายจันทร์เสี้ยวและจันทร์เต็มดวง สามารถสร้างเสียงกลางวานแปลกหูขณะที่บินอยู่ในอากาศ โมดูลาร์ ดีไซน์ (Modular design) คือแนวคิดหรือทฤษฎีในการออกแบบโดยใช้วิธีการต่อประกอบไปในทิศทางต่างๆ หรือสามารถถอดแยกชิ้นส่วนเพื่อสร้างเป็นระบบหรือแบบแผนทางการประกอบที่หลากหลายแบบไม่จำกัดซึ่งส่งผลต่อการพัฒนารูปแบบทางด้านการออกแบบหรือประโยชน์ใช้สอยที่หลากหลายได้มากยิ่งขึ้น จากข้อมูลข้างต้นผู้วิจัยจึงเห็นถึงความเป็นไปได้ในการประยุกต์ใช้อัตลักษณ์ไทยประเภทว่าววงเดือนนำมาผสมผสานกับแนวคิดทฤษฎี โมดูลาร์ ดีไซน์ (Modular design) และ ศิลปะจลนศาสตร์ (Kinetic Art) เพื่อสร้างเป็นเครื่องประดับนวัตกรรมที่มีการผสมผสานอัตลักษณ์และการออกแบบรวมสมัยเข้าด้วยกันเกิดเป็นเครื่องประดับที่สามารถขยับปรับเปลี่ยนรูปแบบการทำงานและรูปทรงได้อย่างหลากหลาย เป็นการพัฒนาต่อยอดเครื่องประดับดังกล่าวให้มีการเชื่อมต่อ (Connection) ที่หลากหลายมากยิ่งขึ้นรวมไปถึงมีการผสมผสานทฤษฎีเพื่อใช้ในการสร้างแบรนด์เครื่องประดับเพื่อสร้างเป็นธุรกิจ สตาร์ทอัพ ให้สามารถนำไปจัดจำหน่ายได้ทั้งในแบบออนไลน์และออนไซต์โดยจะมีการ สอบถามความพึงพอใจของคนในพื้นที่เพื่อให้สามารถนำเอาอัตลักษณ์ที่สวยงามและถูกต้องนำมาเผยแพร่ ออกสู่สายตาคนรุ่นใหม่และสร้างความร่วมมือกับคนภายในชุมชนเพื่อให้ชุมชนเกิดรายได้ เพิ่มประโยชน์ใช้สอยและเพิ่มมูลค่าให้กับเครื่องประดับ สร้างสรรค์เครื่องประดับร่วมสมัยที่สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมและศิลปะของไทย และเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยว มีการส่งประกวดและจัดแสดงผลงานในระดับชาติหรือนานาชาติเพื่อให้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง เป็นการพัฒนาธุรกิจ สตาร์ทอัพ ที่ผสมผสานความร่วมมือระหว่างชุมชนและนักออกแบบรุ่นใหม่เพื่อสร้างเป็นผลงานที่เป็นที่ยอมรับในระดับชาติหรือระดับนานาชาติ

คำสำคัญ

Identityอัตลักษณ์Brandingเครื่องประดับJewelryการสร้างแบรนด์Jewelry DesignWabula kiteดีคอนสตรัคชั่นวาบูแลว่าววงเดือน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย : กรณีศึกษา ผ้าทอลายโบราณ

สุจินดา เจียมศรีพงษ์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2560

ภูมิปัญญาของช่างผู้สืบทอดงานเครื่องประดับเงินเมืองนคร จังหวัดนครศรีธรรมราช

เกษมรัสมิ์ วิวิตรกุลเกษม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2556

พระพุทธบาทไม้ประดับมุกวัดพระสิงห์: นวัตกรรมด้านศิลปะในช่วงล้านนายุคทอง

ภาณุพงษ์ เลาหสม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561

พัฒนาการเครื่องประดับอีสาน

เยาวลักษณ์ เชื้อทอง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2561

ปรากฏการณ์ราหูคติ : พลวัตแห่งการสืบทอดและการสร้างสรรค์สัญลักษณ์ในงานศิลปะไทย

ประเสริฐ รุนรา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2561

การศึกษาภูมิปัญญาเครื่องทองเพชรบุรี เพื่อพัฒนาชุดเครื่องประดับ

พิชัย สดภิบาล สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559

การประยุกต์สาระแห่งจิตวิญญาณดั้งเดิมเรื่องสุนทรียะการใช้ศิลปะเครื่องทองไทย โดยมุ่งเน้นเรื่องการออกแบบรากเหง้าทางภูมิปัญญา จิตวิญญาณ และฝีมือจากอดีตสู่รูปแบบทางวัตถุของมนุษย์ยุคร่วมสมัยในปัจจุบัน

สุภาวี ศิรินคราภรณ์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2552

การศึกษาเอกลักษณ์ชาวเขาเผ่าม้ง อำเภอพบพระ จังหวัดตาก เพื่อการออกแบบเครื่องประดับ

อุดมศักดิ์ สาริบุตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559

เพลงโคราช : ภูมิปัญญาชาวบ้านสู่มรดกทางวัฒนธรรม

วัลย์ลิกา เจริญศิลป์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2562

การพัฒนารูปแบบเครื่องประดับถมเงินนคร จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อการอนุรักษ์ เผยแพร่และเพิ่มมูลค่าใหกับภูมิปัญญาท้องถิ่น

เจษฎา สุขสิกาญจน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2561