งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการวิจัยการสร้างสรรค์วิชาการงานศิลป์เรื่อง งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรม พหุวัฒนธรรม: ซิงกอร่า เป็นบทเรียบเรียงเสียงประสานสำหรับวงดุริยางค์เครื่องลม มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์บทประพันธ์เพลงสำหรับวงดุริยางค์เครื่องลมจากการพัฒนาบทเพลงพื้นบ้านไทยภาคใต้ และสังเคราะห์ความเป็นมาของศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นของกลุ่มไทยพุทธ จีน และมาลายูในจังหวัดสงขลา มีโครงสร้างของบทประพันธ์เป็นสังคีตลักษณ์แบบเพลงชุด ประกอบไปด้วย 5 ท่อนเพลง ความยาวประมาณ 30 นาที โดยบทเรียบเรียงเพลงนี้ใช้ทำนองเพลงพื้นบ้านภาคใต้เป็นวัตถุดิบผสมผสานกับเทคนิคการประพันธ์ดนตรีตะวันตก ได้แก่ ทำนองสีสัน การใช้เสียงประสานแบบดับ การใช้คอร์ดแบบแท่ง การขยายส่วน การย่อส่วน การพลิกกลับ การถอยหลัง การพัฒนาหน่วยทำนองย่อย การปรับโมทีฟ การย่อยทำนอง และการประดับตกแต่งทำนองเพื่อสร้างเอกลักษณ์ทางดนตรีให้แก่บทเพลง แนวทำนองเพลงพื้นบ้านภาคใต้ที่เลือกมาเรียบเรียงในชุดนี้มาจาก ทำนองเพลงพื้นบ้านโนรา และทำนองเพลงพื้นบ้านรองเง็ง ในการพัฒนารักษาแนวทำนองเดิมไว้ทั้งหมด การกำหนดเครื่องดนตรีพิจารณาความเหมาะสมจากเครื่องดนตรีที่มีช่วงเสียงช่วงเดียวกันและ/หรือใกล้เคียงกัน โดยแบ่งตามลักษณะช่วงเสียงโซปราโน อัลโต เทเนอร์ และเบส สำหรับแนวเสียงประสานมีแนวคิด 4 แนวทาง คือ 1. เลียนแบบลักษณะเฉพาะทางดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ 2.เน้นความสำคัญของทำนอง 3.ช่วยเร้าอารมณ์ให้แก่ช่วงสำคัญของท่อนเพลง และ 4. เพิ่มสีสันของเสียงให้แนวเสียงต่าง ๆ