การพัฒนาและการสร้างสรรค์คุณค่าการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่เน้นวิถีชีวิตท้องถิ่นและ ผลิตภัณฑ์ชุมชนบนฐานความพอเพียง : กรณีศึกษาตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

<p><strong>บทคัดย่อ</strong></p> <p> การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพิ่มศักยภาพและทักษะของทรัพยากรบุคคลในชุมชนให้ความรู้และความสามารถในการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนได้อย่างยั่งยืนบนฐานความพอเพียง ของตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ 2) พัฒนาระบบสารสนเทศและเทคโนโลยีเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวที่เน้นวิถีชีวิตชุมชนและผลิตภัณฑ์ชุมชนของตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่3) ส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยวที่เน้นวิถีชีวิตชุมชนและผลิตภัณฑ์ชุมชนในเชิงรุกผ่านแบรนด์ อัตลักษณ์ เรื่องเล่า และโมเดลธุรกิจของตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ และ 4) ส่งเสริมบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านผลิตภัณฑ์และการท่องเที่ยวที่เน้นวิถีชีวิตชุมชน ของตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากการวิจัยนี้คือ 1) ด้านเศรษฐกิจ 1.1) ระบบสารสนเทศและเทคโนโลยีเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวที่เน้นวิถีชีวิตชุมชนและผลิตภัณฑ์ชุมชนที่เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับนักท่องเที่ยวหรือผู้บริโภคที่จะช่วยให้การตัดสินใจเข้ามาท่องเที่ยวและซื้อผลิตภัณฑ์ชุมชนได้ง่ายขึ้น 1.2) ข้อมูล/และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการพัฒนาการท่องเที่ยว โดยชุมชนและผลิตภัณฑ์ชุมชน แก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้เป็นข้อมูลการพัฒนาชุมชนตามแนวคิดโมเดลเศรษฐกิจบีซีจี เมืองสร้างสรรค์และเศรษฐกิจพอเพียง 1.3) แบรนด์การท่องเที่ยวโดยชุมชนและแบรนด์ของผลิตภัณฑ์ชุมชนพร้อมเรื่องเล่าทางการตลาดและโมเดลธุรกิจที่เหมาะสมกับความ สามารถและทรัพยากรของชุมชนที่สามารถใช้ในการดำเนินธุรกิจได้ 1.4) รูปแบบการบริหารจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่เหมาะสมกับบริบทและสถานการณ์บนพื้นฐานนิเวศวัฒนธรรมท้องถิ่น 2) ด้านสังคม 2.1) เกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของชุมชนในการรวมกลุ่มและเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่บูรณาการร่วมกับผลิตภัณฑ์ของชุมชนที่จะช่วยเสริมสร้างศักยภาพทางการตลาดและสามารถเป็นผู้กำหนดทิศทางของอนาคตของชุมชนได้เอง 2.2) ชุมชนเป็นเมืองที่น่าอยู่สำหรับคนทุกกลุ่มและทุกวัย อันจะช่วยลดการย้ายถิ่นฐานและแรงงานเข้าสู่เมืองใหญ่ลง และ 3) ด้านสิ่งแวดล้อม คนในชุมชนป่าเมี่ยงและธรรมชาติอยู่ด้วยกันแบบสมดุล ซึ่งเป็นแนวคิดพื้นฐานของการนำไปสุ่ความยั่งยืน งานวิจัยฉบับนี้ใช้แนวคิดในการดำเนินการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา โดยเน้นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research, PAR) ประชากร คือ ประชาชนในตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ โดยเลือกกลุ่มตัวอย่าง จากวิธีการสุ่มตัวอย่างโดยไม่ใช้ความน่าจะเป็น (Nonprobability sampling) แบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยเลือกจาก ชาวบ้าน ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการ ผู้ประกอบการในธุรกิจท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ นักท่องเที่ยว ในตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง แบบประเมินศักยภาพ แบบสัมภาษณ์การประชุมกลุ่มย่อย แบบประเมินโปรแกรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งมีผลการวิจัยดังนี้ 1) จากการวิเคราะห์ข้อมูลของผู้นำชุมชน และชาวบ้านตำบลป่าเมี่ยง ซึ่งส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 51&ndash;60 ปี และมีระดับการศึกษามัธยมศึกษาหรือต่ำกว่า จึงทำให้ประชาชนส่วนใหญ่ไม่มีความรู้ในเรื่องการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน การบริหารจัดการกลุ่ม รวมไปถึงไม่มีความรู้ด้านภาษาอังกฤษ งานวิจัยที่ประชาชนมีความรู้น้อย ทำให้ไม่มีความรู้ด้านการบริหารจัดการกุ่ม การท่องเที่ยว ภาษาอังกฤษ อายุมาก ความรู้น้อย การพัฒนาด้านความรู้ได้ยาก เนื่องจากไม่มีเวลาเรียนรู้ ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการทำงาน 2) แหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพที่มีศักยภาพ คือ น้ำพุร้อนดอยสะเก็ด และร้านเตวเอว ประชาชนรับประทานอาหารและใช้สมุนไพรในการรักษาโรค มีการปลูกพืชผักสวนครัว และสมุนไพร จุดเด่นของโปรแกรมการท่องเที่ยวคือมีกิจกรรมการท่องเที่ยวสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ และเสริมสร้างสุขภาพทางกาย ด้วยการแช่น้ำแร่ การนวด การรับประทานอาหารท้องถิ่นไทลื้อและเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ และเสริมสร้างสุขภาพทางปัญญา ด้วยการเรียนรู้การดูแลสุขภาพด้วยธาตุเจ้าเรือน การทำยำไข่ออนเซน และเสริมสร้างสุขภาพทางใจด้วยการทำพวงกุญแจลูกประคบสมุนไพร และการแช่ไข่ออนเซน รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวสุขภาพเชิงสร้างสรรค์ บูรณาการ แนวคิดการบริหารจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน การดูแลสุภาพ และการออกแบบกิจกรรมอย่างสร้างสรรค์ 3) ผลการสร้างแบรนด์ พบว่า โครงสร้างแบรนด์เป็นแบบแบรนด์เฉพาะ เพื่อสร้างตำแหน่งการแข่งขันที่แตกต่างกันไปในแต่ละกลุ่มตลาด ผลการสร้างเรื่องเล่า พบว่า ตัวละครใช้แบรนด?สถานที่ที่มีชื่อเสียงด้านแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและผลิตภัณฑ์ชุมชนจากชนเผ่าปกาเกอะยอ เค้าโครงเรื่องแสดงให้เห็นเส้นทางการท่องเที่ยวในตำบลป่าเมี่ยงตลอดหนึ่งวัน และแก่นของเรื่อง คือ การแสดงให้เห็นถึงมนต์เสน่ห์ของตำบลป่าเมี่ยง และผลการสร้างโมเดลธุรกิจ พบว่า โมเดลธุรกิจสำหรับใช้เป็นแผน การตลาดมีโครงสร้าง 2 ส่วน คือ ต้นทุนของธุรกิจ และข้อมูลเกี่ยวกับลูกค้าและรายได้ซึ่งมีความสอดคล้องกันสำหรับการส่งมอบมูลค่าเพิ่มให้ลูกค้าและสร้างคุณค่าแก่ธุรกิจชุมชน 4) เพจน้ำพุร้อนดอยสะเก็ด มีผู้ติดตามแล้วกว่า 400 คน ผลจากการโปรโมทเพจผ่าน Facebook โดยเผยแพร่ตั้งแต่ วันที่ 1 ธันวาคม 2565 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2565 มีการเข้าชมจำนวน 1,147 คน มีจำนวนคนที่เข้าถึงจำนวน 1,700 คน การคลิกลิงก์ ทั้งหมด 77 ครั้ง การมีส่วนร่วมเป็น 33 คน มีการแชร์เพจออกไปจำนวนทั้ง 25 ครั้ง และในวันที่ 9-31 ธันวาคม 2565 โดยเผยแพร่ตั้งแต่ วันที่ 9 ธันวาคม 2565 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2565 ผลจากการโปรโมทมีการเข้าชมจำนวน 2,868 คน มีจำนวนคนที่เข้าถึงจำนวน 3,600 คน การคลิกลิงก์ ทั้งหมด 87 ครั้ง การมีส่วนร่วมเป็น 45 คน มีการแชร์เพจออกไปจำนวนทั้ง 21 ครั้ง ผลสรุปการทำโปรโมทเผยแพร่แพลตฟอร์มออนไลน์เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่วางไว้</p> <p> </p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>:</strong> รูปแบบการท่องเที่ยวสุขภาพเชิงสร้างสรรค์ องค์ความรู้การแพทย์พื้นบ้าน ภูมิปัญญาท้องถิ่น การส่งเสริมการตลาด การท่องเที่ยวโดยชุมชน แบรนด์ เรื่องเล่า โมเดลธุรกิจ การตลาดดิจิทัล เทคโนโลยีสารสนเทศ ชุมชนท่องเที่ยว ชุมชนท่องเที่ยวต้นแบบ</p>

คำสำคัญ