การวิเคราะห์และตรวจสอบหาค่าความแตกต่างทางคุณสมบัติไดอิเล็กตริกเพื่อออกแบบเครื่องตรวจหาสำหรับคัดแยกการปลอมปนผลผลิตทางการเกษตรและกำจัดปรสิต
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
แผนงานวิจัยนี้นำเสนอการวิเคราะห์และตรวจสอบหาค่าความแตกต่างทางคุณสมบัติไดอิเล็กตริกเพื่อออกแบบเครื่องตรวจหาสำหรับคัดแยกการปลอมปนผลผลิตทางการเกษตรและกำจัดปรสิต ซึ่งประกอบไปด้วย 3 โครงการย่อย คือ (1) การวิเคราะห์ตรวจสอบหาค่าคุณสมบัติไดอิเล็กตริกเพื่อขยายผลของกลุ่มอุตสาหกรรมเมล็ดธัญพืช (โดยการตรวจสอบคุณสมบัติของข้าวเป็นตัวอย่างและวัดค่าคุณสมบัติของข้าวแต่ละสายพันธุ์เพื่อตรวจสอบการปลอมปนของอุตสาหกรรมข้าว) (2) การวิเคราะห์ตรวจสอบหาค่าคุณสมบัติไดอิเล็กตริกเพื่อขยายผลของกลุ่มอุตสาหกรรมผลไม้ (โดยการตรวจสอบคุณสมบัติส่วนประกอบต่าง ๆ ของทุเรียนและหนอนทุเรียน ซึ่งใช้เป็นผลไม้ตัวอย่างในการขยายผลกลุ่มอุตสาหกรรมนี้เนื่องจากเป็นผลไม้เศรษฐกิจหลักของประเทศไทย) (3) การวิเคราะห์ตรวจสอบหาค่าคุณสมบัติไดอิเล็กตริกเพื่อขยายผลกลุ่มอุตสาหกรรมปศุสัตว์ (โดยตรวจสอบคุณสมบัติของปลาและและส่วนประกอบต่าง ๆ ของปลาและปรสิตทั้งหมด เพื่อการกำจัดปรสิตในปลาเนื่องจากเป็นปัญหาหลักของประเทศในปัจจุบันโดยเฉพาะในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) จากผลการดำเนินแผนงาน พบว่า โครงการย่อยที่ 1 นั้นสามารถตรวจการปลอมปนได้ด้วยหลักการวัดคุณสมบัติไดอิเล็กตริกและการพิจารณาปัจจัยการสูญเสียไดอิเล็กตริก (Dielectric Loss Factor) ที่ความถี่ต่ำเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการตรวจสอบข้าวปลอมปนสำหรับเทคนิคนี้สามารถใช้เป็นพื้นฐานสำหรับนวัตกรรมการตรวจจับแบบใหม่โดยใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เนื่องจากความแตกต่างของปัจจัยการสูญเสียไดอิเล็กตริกมีผลอย่างมากต่อการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของวัสดุ โครงการย่อยที่ 2 จะสามารถสร้างรูปแบบการตรวจจับหนอนในผลไม้ด้วยการตรวจจับด้วย Radar FMCW ได้ และสามารถใช้เป็นพื้นฐานสำหรับนวัตกรรมการตรวจจับใหม่โดยใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เนื่องจากความแตกต่างของปัจจัยการสูญเสียไดอิเล็กตริกมีผลความแตกต่างอย่างมากของวัสดุของหนอนและผลทุเรียน โครงการย่อยที่ 3 เมื่อใช้เทคนิคการวัดคุณสมบัติไดอิเล็กตริก พบว่าค่าความต่างของค่าปัจจัยการสูญเสียของไดอิเล็กตริกของเนื้อปลามีค่าน้อยกว่าที่เกล็ดปลา เมื่อใช้เทคนิคการผสมน้ำเกลือและเมื่อนำค่าปัจจัยการสูญเสียของไดอิเล็กตริกของเกล็ดปลาไปแทนค่าในสมการความร้อนพบว่าความร้อนที่ได้ ที่เกล็ดปลาจะร้อนกว่าที่เนื้อปลาหลายเท่า ซึ่งสามารถประยุกต์ใช้ในการให้ความร้อนแบบไดอิเล็กตริกเพื่อการกำจัดพญาธิใบไม้ในตับต่อไปได้ซึ่งผลการดำเนินงานของแผนงานนี้เป็นผลงานวิจัยที่สามารถนำไปขยายผลพัฒนาโครงการวิจัยต่อยอดได้ในอนาคตต่อไป