Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การเพาะเลี้ยงเพิ่มจำนวน การศึกษาลักษณะสมบัติ และการประยุกต์ใช้กลุ่มแบคทีเรีย เพื่อย่อยสลายสาร 2-เมอร์แคปโตเบนโซไทอะโซลในน้ำเสียกระบวนการผลิตยาง

เสาวลักษณ์ ไกรนรา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

สารเบนโซไทอะโซลถูกใช้เป็นสารเร่งปฏิกิริยาวัลคาไนซ์ในอุตสาหกรรมยาง จากปริมาณการใช้งานที่สูงส่งผลให้มีการปลดปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพได้ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ได้แบคทีเรียที่ย่อยสลายสาร 2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซลที่มีประสิทธิภาพสำหรับการใช้ในการบำบัดน้ำเสีย กลุ่มหัวเชื้อแบคทีเรียนี้ได้รับการเพาะเลี้ยงเพิ่มจำนวน โดยการบ่มกากตะกอนน้ำเสียยางพาราในอาหารที่มี 2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซล เป็นเวลา 28 วัน ตามด้วยกระบวนการปรับตัวให้ชินด้วยการค่อยๆเพิ่มความเข้มข้นของ 2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซล ในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีแอมโมเนียมคลอไรด์ กระบวนการนี้สามารถเพิ่มจำนวนแบคทีเรียที่ต้องการอย่างมีนัยสำคัญ และสามารถเปลี่ยนแปลงประชากรที่โดดเด่นและยีนที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายได้ จากหัวเชื้อแบคทีเรียทั้งหมด กลุ่มหัวเชื้อชนิด EN มีอัตราการย่อยสลายทางชีวภาพจำเพาะของ 2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซล สูงสุดที่ 5.2 ? 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร ต่อวัน ต่อมิลลิกรัมโปรตีนเซลล์ และสามารถย่อยสลายได้ถึง 300 มิลลิกรัมต่อลิตร แบคทีเรียชนิด Pseudomonas เป็นประชากรเด่น ที่มีประชากรมากที่สุด ประมาณ 70% ของประชากรทั้งหมด แบคทีเรียชนิด Stenotrophomonas เป็นประชากรเด่นที่มีจำนวนมากเป็นอันดับสอง และไม่เคยมีรายงานการย่อยสลายทางชีวภาพของ2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซลมาก่อน หัวเชื้อแบคทีเรียชนิด EN สามารถกำจัดสาร2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซลปนเปื้อนในน้ำเสีย ได้ 65-79% และ กำจัดความสกปรกในน้ำเสียที่มีความเข้มข้นเริ่มต้นประมาณ4,000 มิลลิกรัมซีโอดีต่อลิตร ได้ 90-93% ภายใต้ระบบการทดสอบแบบกะ ซึ่งค่าการบำบัดที่ได้สูงกว่าค่าการบำบัดตามธรรมชาติอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังได้มีการพัฒนาหัวเชื้อที่พร้อมใช้งาน โดยหัวเชื้อแบคทีเรียชนิด EN ถูกตรึงในวัสดุที่มีรูพรุน เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพในการย่อยสลาย 2-MBT และรักษากิจกรรมการย่อยสลายสารได้ เมื่อใช้ซ้ำ 4 รอบ นอกจากนั้นเทคโนโลยีการฟื้นฟูทางชีวภาพที่มีการเติมจุลินทรีย์ชนิด EN consortium ที่ถูกตรึงในวัสดุดักติดลงไปในน้ำเสียจากกระบวนการผลิตยางพารา ไม่เพียงแต่ลดปริมาณสารสาร2-เมอร์แคปโตเบนโซลไทอะโซล ที่ระดับ 74-76% ของความเข้มข้นเริ่มต้น แต่กระบวนการนี้ยังสามารถลดความสกปรกจากสารอินทรีย์อื่นในน้ำเสียดังกล่าว ได้มากกว่า 80% ที่อัตราการรับสารอินทรีย์ 3 กิโลกรัมซีโอดี ต่อลูกบาสก์เมตร ต่อวัน ไว้ในน้ำเสียจากยางพาราจริงไม่เพียงลด 2-MBT ลง 74-76% ของความเข้มข้นเริ่มต้น แต่ยังบำบัดสารประกอบอินทรีย์อื่น ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสามารถกำจัดซีโอดีได้มากกว่า 80% ที่ OLR 3 กก. COD m3 วัน -1. การใช้งานนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่า การเติมจุลินทรีย์ทั้งหมดในอัตราสัดส่วน 1:2 ของแบคทีเรียตรึง และ ตะกอนจากแอคทิเวเต็ด เพื่อบำบัดน้ำเสียจากยางพาราภายใต้การทำงานในระบบบำบัดแบบต่อเนื่อง ดังนั้นจึงสรุปได้ว่า หัวเชื้อแบคทีเรียชนิด EN อาจเป็นหัวเชื้อที่มีความเป็นไปได้สำหรับการบำบัดขั้นหลังของการบำบัดเบนโซไทอะโซลในน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมยาง

คำสำคัญ

Wastewater treatmentการบำบัดน้ำเสียการตรึงเซลล์EnrichmentCell immobilizationแบคทีเรียกลุ่ม2-mercaptobenzothiazole2-เมอร์แคปโตเบนโซไทอะโซลBacterial consortiaRubber processing wastewaterการเพาะเลี้ยงเพิ่มจำนวนน้ำเสียจากอุตสาหกรรมยางพารา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

คุณภาพทางจุลชีววิทยาของน้ำเสียจากกระบวนการผลิตยางแผ่นดิบที่บำบัดโดยการประยุกต์ใช้วัสดุในท้องถิ่นและซีโอไลต์ธรรมชาติ

ศุภารัตน์ สุทธิมุสิก คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2551

ผลของหัวเชื้อจุลินทรีย์ต่อประสิทธิภาพการบำบัดน้ำเสียยางก้อนถ้วยด้วยระบบบำบัดน้ำเสียแบบตรึงฟิล์มจุลินทรีย์ชนิดไม่ใช้อากาศ

สุทิน ชนะบุญ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2562

การคัดเลือกเชื้อจุลินทรีย์ที่สามารถควบคุมเชื้อรา ที่ปนเปื้อนบนแผ่นยางพารา

เสาวลักษณ์ พงษ์ไพจิตร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2555

การศึกษาการใช้จุลินทรีย์ประสิทธิภาพอัดแท่งเพื่อการบำบัดน้ำเสีย

ธินัฐดา พิมพ์พวง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2559

การบำบัดน้ำเสียสีย้อมรีแอคทีฟโดยใช้จุลินทรีย์แบบร่วมและความเป็นพิษของผลิตภัณฑ์

ธีระชัย ธนานันต์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559

การบำบัดน้ำเสียจากอุตสาหกรรมการผลิตผ้าหม้อห้อมด้วยการใช้เชื้อจุลินทรีย์ผสม

ปิยะบุตร โพธิคามบำรุง มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564

การพัฒนาวัสดุยางธรรมชาติยับยั้งเชื้อแบคทีเรียสำหรับการประยุกต์ใช้งานในผลิตภัณฑ์ด้านอนามัย

ณรงค์ฤทธิ์ สมบัติสมภพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554

โครงการวิจัยขนาดเล็กเรื่องยางพารา คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร โครงการย่อยที่ 1 การคัดเลือกเชื้อแบคทีเรียเป็นหัวเชื้อเริ่มต้นในการทำน้ำหมักชีวภาพจากซีรัม ที่มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อรา

นารีลักษณ์ นาแก้ว มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555

การจัดการน้ำเสียและกลิ่นเหม็นจากการผลิตยางแผ่นด้วยเทคโนโลยีสะอาด น้ำหมักจุลินทรีย์ และระบบก๊าซชีวภาพ

วิกาญดา ทองเนื้อแข็ง มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2561

การพัฒนาระบบบำบัดน้ำเสียและผลิตก๊าซชีวภาพสำหรับน้ำเสียจากการผลิตยางแผ่นระดับครัวเรือน

อาภรณ์ ส่งแสง มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2555