การปรับปรุงพันธุ์พริกด้วยเทคโนโลยีชีวภาพด้านรังสีวิทยาและชีวโมเลกุล
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การปรับปรุงพันธุ์พริกด้วยเทคโนโลยีชีวภาพด้านรังสีวิทยาและชีวโมเลกุล การนำเทคโนโลยีชีวภาพมาใช้ในการปรับปรุงพันธุ์พืชโดยการก่อกลายพันธุ์ด้วยรังสี เป็นเทคนิคหนึ่งที่นำมาใช้ในการชักนำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต งานวิจัยนี้ จึงได้ทำการประเมินค่าความหลากหลายทางพันธุกรรมของพริกที่ได้รับรังสีแกมมาด้วยลักษณะทางสัณฐานวิทยาและเครื่องหมายพันธุกรรม เพื่อการจัดจำแนกและคัดเลือกลักษณะที่ดีทางการเกษตรของพริกสำหรับงานปรับปรุงพันธุ์พริก จากผลการวิจัย พบว่า การใช้รังสีแกมมาในระดับต่างๆ ได้แก่ 0, 150, 300, 450 และ 600 เกรย์ มีผลต่อความหลากหลายทางพันธุกรรมของพริกที่ได้รับรังสีแกมมา การประเมินค่าความหลากหลายทางพันธุกรรมของพริกที่ได้รับรังสีแกมมาด้วยลักษณะทางสัณฐานวิทยาและเครื่องหมายพันธุกรรม เครื่องหมายดีเอ็นเอชนิด RAPD จำนวน 2 ไพรเมอร์ คือ ไพรเมอร์ OPJ-01 และ ไพรเมอร์ OPAB-20 แสดงความแตกต่างทางพันธุกรรมพริกที่เกิดขึ้นได้ แต่ไม่พบความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกับลักษณะของ จำนวนผลต่อต้น น้ำหนักผลผลิตต่อต้น น้ำหนักผลสด ความกว้างผล ความยาวผล และจำนวนเมล็ดต่อต้น ในการจัดจำแนกและคัดเลือกพริกที่แสดงลักษณะที่ดีทางการเกษตรที่เกิดขึ้นนี้ สามารถคัดเลือกต้นพริกที่ได้รับรังสีแกมมาที่ระดับ 450 เกรย์ ที่แสดงลักษณะที่ดีทางการเกษตรได้ จำนวน 2 ต้น คือ ต้นพริก 450/18 ที่แสดงลักษณะของน้ำหนักผลสด ความกว้างผล และความยาวผล มากที่สุด และ ต้นพริก 450/9 ที่แสดงลักษณะของจำนวนผลต่อต้น และน้ำหนักผลผลิตต่อต้น สูงสุด ซึ่งจะถูกนำไปใช้ในการปรับปรุงพันธุ์พริกต่อไป คำสำคัญ: พริก การปรับปรุงพันธุ์ เทคโนโลยีชีวภาพ รังสีวิทยา ชีวโมเลกุล