การพัฒนาศิลปะกับชุมชนและการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพื่อราชบุรีเศรษฐกิจสร้างสรรค์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการพัฒนาศิลปะกับชุมชนและการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพื่อราชบุรีเศรษฐกิจสร้างสรรค์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ความรู้ของทุนวัฒนธรรมในด้านผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น กระแสของศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัยที่เชื่อมโยงกับวิถีชีวิตและชุมชนในจังหวัดราชบุรี ผ่านการลงพื้นที่สำรวจย่านเมืองเก่าราชบุรี โดยเน้นไปที่ผลิตภัณฑ์ประเภทผ้าขาวม้าและผ้าจกที่มีชื่อเสียง และผลิตภัณฑ์ประเภทเซรามิก เครื่องปั้นดินเผาต่าง ๆ 2) วิเคราะห์ จุดอ่อน จุดแข็ง คุณสมบัติ คุณลักษณะ อัตลักษณ์ทางศิลปวัฒนธรรม จุดอ่อน จุดแข็งทางด้านกระบวนการผลิต รวมถึงความเป็นไปได้ในการทดลองประดิษฐ์ผลงานบูรณาการข้ามศาสตร์ระหว่างหัตถศิลป์ โดยการสำรวจเจาะลึก แลกเปลี่ยนข้อมูลจากผู้ประกอบการและนำองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่ได้จากผู้ผลิตที่มีประสบการณ์มาออกแบบ สร้างสรรค์ ปรับปรุงผลงานให้ดียิ่งขึ้น และ 3) สร้างสรรค์ต่อยอดผลิตภัณฑ์ผ่านความร่วมมือกับสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัด ร่วมมือกับการแบ่งปันข้อมูลระหว่างบุคลากรทางการศึกษา ภาคเอกชน ตัวแทนผู้ประกอบการของราชบุรี เพื่อนำไปสู่การทดลองพัฒนาผลิตภัณฑ์ต้นแบบเพื่อราชบุรีเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน โดยผลลัพธ์ออกมาเป็นกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการร่วมกับโรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองราชบุรี และกิจกรรมการสร้างศิลปะในพื้นที่สาธารณะบริเวณศาลาท่าเทียบเรือริมน้ำ ซึ่งสามารถสรุปและอภิปรายผลได้ดังนี้ ผลจากการศึกษาแสดงให้เห็นถึงการบูรณาการข้อมูลทางวิชาการ ประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม ประกอบกับการใช้วิธีแนวคิดในการออกแบบเพื่อค้นหาอัตลักษณ์ที่สำคัญของเมืองและท้องถิ่นนั้น ในการนำมาสร้างสรรค์ให้เกิดเป็นรูปแบบรูปลักษณ์อันสะท้อนความเป็นราชบุรี การสร้างกลไกทั้งแบบเป็นทางการและไม่เป็นทางการในการทำงานร่วมกันกับภาครัฐและภาคประชาคม นำไปสู่กิจกรรมการอบรมเชิงปฏิบัติการร่วมกับนักเรียนในโรงเรียน ส่งผลถึงการสร้างรูปแบบการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมภายในสถานศึกษา ผสมผสานกับการสร้างโจทย์ที่เกิดจากต้นทุนทางประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และหัตถศิลป์ท้องถิ่น สู่การสร้างคุณค่าให้เกิดขึ้นแก่เยาวชน และการต่อยอดสู่แนวคิดกิจกรรมสร้างสรรค์แก่เยาวชน และสุดท้าย เกิดการขับเคลื่อนด้วยกลไกทั้งภาครัฐและภาคประชาขนในพื้นที่ กอปรกับกระบวนการวิเคราะห์และสร้างสรรค์จากคณะผู้วิจัยร่วมกันกับประชาคมทุกภาคส่วน ก่อให้เกิดการสร้างผลงานต้นแบบทางศิลปะในพื้นที่สาธารณะที่กำหนด คือพื้นที่ศาลาท่าเรือเทศบาล และการต่อยอดต้นแบบผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์จากการประชุมอบรมเชิงปฏิบัติการ ผลงานต่าง ๆ มิได้ออกมาเป็นเพียงเอกสารวิจัย แต่ปรากฏในรูปทรงที่จับต้องได้ ในบรรยากาศจริง