การอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของไทยด้วยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนิวเคลียร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โบราณวัตถุ เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ซึ่งถ่ายทอดข้อมูลและหลักฐานที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์จากรุ่นสู่รุ่น เพื่อป้องกันการเสื่อมสภาพของมรดกทางวัฒนธรรมจึงควรทำการอนุรักษ์เพื่อสืบทอดต่อแก่เยาวชนรุ่นหลัง การใช้เทคโนโลยีการฉายรังสีสามารถช่วยกำจัดแมลง และเชื้อจุลินทรีย์ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้โบราณวัตถุเกิดการเสื่อมสภาพ สำหรับงานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายหลัก 2 ประการ ได้แก่ (1) การอนุรักษ์ไม้โบราณวัตถุโดยใช้รังสีกำจัดแมลงและเชื้อจุลินทรีย์(2) การอนุรักษ์เชิงป้องกันด้วยการใช้รังสีเหนี่ยวนำการเกิดพอลิเมอไรเซชันของไฮดรอกซีโพรพิลเมทาอะคริเลทให้เคลือบผิวปกคลุมรูพรุนของไม้โบราณวัตถุเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรง ไม้วัตถุที่ได้รับการอนุรักษ์โดยกระบวนการทางรังสีได้รับการตรวจสอบสมบัติทางกายภาพและทางเคมี ด้วยเทคนิคฟูเรียร์ทรานฟอร์มอินฟราเรดสเปกโทรสโกปีการถ่ายภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด การถ่ายภาพด้วยนิวตรอน การวิเคราะห์ปริมาณเชื้อจุลินทรีย์ปนเปื้อน และการทดสอบสมบัติเชิงกล ผลการศึกษาพบว่าวัตถุไม้เริ่มมีการสลายตัวของลิกนินเมื่อได้รับปริมาณรังสีมากกว่า 10 กิโลเกรย์ และการชุบเคลือบไฮดรอกซีโพรพิลเมทาอะคริเลททำให้สมบัติเชิงกลของไม้วัตถุมีความแข็งแรงมากขึ้น องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาวิจัยครั้งนี้จะสามารถสร้างความร่วมมือกับกรมศิลปากรเพื่อประโยชน์สำหรับการอนุรักษ์งานโบราณวัตถุอื่น ๆ ให้คงอยู่ และสืบทอดมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าให้แก่เยาวชนรุ่นหลังต่อไปคำสำคัญ: การอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม โบราณวัตถุ รังสี การเสริมความแข็งแรง