Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

รูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมจังหวัดเพชรบูรณ์

นางชลัยรัตน์ จิรชัยเชาวนนท์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัดถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษากันหาภูมิปัญญาท้องถิ่น จังหวัดเพชรบูรณ์ 2. เพื่อศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม จังหวัดเพชรบูรณ์ 3. เพื่อสร้างรูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์ติลปวัฒนธรรม จังหวัดเพชรบูรณ์ กลุ่ม ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษากลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพเป็นการ โคยผู้วิจัยได้กำหนดการเก็บข้อมูลกลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ โดยวิธีการสัมกาษณ์บุคคลที่เป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญในเชิงลึก (In-depth interview โดยใช้วิธีการตรวจสอบสามเส้าด้านข้อมูล (Data Triangulation) การจัดการสัมมน1 การจัดสัมมนา เผขแพร่ข้อมูลสู่ประชาชนในจังหวัดโดยผ่านการจำลองการสื่อสารIMC และ เชิงปริมาณจำนวน ที่ มีอายุตั้งแต่ 18-65 ปีขึ้นไป ที่จาก 1! อำเภอโดยการเฉลี่ยจาก อัตราส่วน ของประชากรในแต่ละ อำเภอ จากกลุ่มตัวอย่างให้ครบ 400 ตัวอย่าง วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือในการเก็บ รวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม และทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ตารางแจกแจงความถี่ แสดง จำนวน ร้อยละและค่ฉลี่ย และสถิติที่ใช้ (Regression /malysis) " การจัดสัมมนาเผยแพร่ข้อมูลสู่ ประชาชนในจังหวัดโดยผ่านการจำลองการสื่อสารIMC ซึ่งปรากฎผลการวิจัยพบว่า 1.ผลการวิคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการอนุรักษ์ ศิลปวัฒนธรรมภูมิปัญญาท้องถิ่น จังหวัดเพชรบูรณ์กับปัจจัยที่เป็นตัวแปรพยากรณ์ พบว่า สื่อ สิ่งพิมพ์และสื่ออิเล็กทรอนิกส์มีความสัมพันธ์กับการอนุรักษ์สิลปวัฒนธรรมภูมิปัญญาท้องถิ่น จังหวัดเพชรบูรณ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ .01 2. การวิเคราะห์ รูปแบบการสื่อสารเพื่อการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม จังหวัดเพชรบูรณ์ 4 ด้าน ได้แก่ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ สื่อบุคคล และสื่อกิจกรรม ในการอธิบายความแปรปรวน ของการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมภูมิปัญญาท้องถิ่น จังหวัดเพชรบูรณ์ จากผลของการวิเคราะห์มีตัว แปรอิสระที่ถูกนำเข้าสู่สมการถดถอย 2 าน คือ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ และสื่อสิ่งพิมพ์ ส่วนตัวแปร อิสระที่ไม่ถูกนำเข้าสู่สมการถดถอยมี 2 ด้าน ได้แก่ สื่อบุคคล และสื่อกิจกรรม 3. รูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์ติลปวัฒนธรรมของจังหวัด เพชรบูรณ์ได้เป็น 2 กลยุทธ์ดังนี้ กลยุทธ์ที่ 1 การสื่อสารเพื่อสร้างความตระหนักในปัญหาและ แสวงหาแกนนำ คือ การสื่อสารเพื่อโน้มน้ำวใจและสร้างความตระหนักในปัญหา โดยการแสวงหา แกนนำชุมชน ซึ่งใช้คุณสมบัติของสื่อบุคคลที่เป็นผู้ที่มีอำนาจ มีบทบาทในสังคม ชาวบ้านให้ความ เชื่อถือ ไว้วางใจนำเสนอข่วสารเพื่อสร้างความเข้าใจกับชาวบ้านได้รับรู้ปัญหา แนวทางใน รูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม กลยุทธ์ที่ 2 การสื่อสารใน การบริหารจัดการรูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักข์ศิลปวัฒนธรรม ขังหวัด เพชรบูรณ์ ได้แก่ 1. กลยุทธ์การสื่อสารในการบริหารจัดการรูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม ของจังหวัดเพชรบูรณ์และการบูรณาการการสื่อสาร 2. การสร้าง มาตรการสื่อสารในสังคมและกิจกรรมปลูกจืตสำนึก กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการสร้างกิจกรรมปลูก จิตสำนึกในการบริหารจัดการการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นในศิลปวัฒนธรรม

คำสำคัญ

รูปแบบการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นจังหวัดเพชรบูรณ์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนารูปแบบการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นศิลปวัฒนธรรมไทย (งานเบญจรงค์)

ฤทธิพงฎ์ ระฤกชาติ สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2558

แหล่งรวมสารสนเทศเชิงความหมายสำหรับการเรียนรู้ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นของจังหวัดพัทลุง

นพมาศ ปักเข็ม มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2560

โครงการสืบสาน พัฒนา ต่อยอดองค์ความรู้เดิมสู่องค์ความรู้ใหม่เครื่องรักล้านนา เขตพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่

ลิปิกร มาแก้ว สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นการทำเครื่องจักสาน

ภัทรวดี ตันสุวรรณ สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2552

การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่น : การพัฒนาหลักสูตรภูมิปัญญาท้องถิ่น สำหรับจัดกิจกรรมเสริมทักษะในโรงเรียนระดับประถมศึกษา อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่

ศศิธร อินตุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ระบบสารสนเทศภูมิปัญญาชาวบ้าน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

บุญธิดา ชุนงาม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2560

การพัฒนาชุดการเรียนรู้เืพื่อถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น เรื่อง ฟ้อนไทดำ บ้านนาป่าหนาด ตำบลเขาแก้ว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

สรินทร คุ้มเขต มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2560

การจัดการเครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่น เทศบาลตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

สุวลักษณ์ อ้วนสอาด มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

การจัดการความรู้เชิงความหมายเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้แบบเชื่อมโยงข้อมูล : กรณีศึกษาศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นของจังหวัดพัทลุง

สิรยา สิทธิสาร มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2560

การพัฒนาบทเรียนท้องถิ่นภูมิปัญญาการจักสาน บ้านห้วยมะเกลือ ตำบลหัวเสือ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง

มะยุรีย์ พิทยาเสนีย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พ.ศ. 2559