การคำนวณสัมประสิทธิ์การดูดกลืนและการกระเจิงรังสีดวงอาทิตย์ ของฝุ่นละอองในบรรยากาศ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคำนวณหาอัตราส่วนการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์เนื่องมาจากฝุ่นละอองในบรรยากาศ และคำนวณหาสัมประสิทธิ์การดูดกลืนและการกระเจิงรังสีดวงอาทิตย์ของฝุ่นละออง การคำนวณหาอัตราส่วนการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์เนื่องมาจากฝุ่นละอองในบรรยากาศอาศัยการเปรียบเทียบข้อมูลความเข้มรังสีดวงอาทิตย์ที่ได้จากการวัดและที่ได้จากการคำนวณทางทฤษฎีในวันที่ท้องฟ้าปราศจากเมฆ จากนั้นทำการสร้างแบบจำลองสำหรับคำนวณค่าอัตราส่วนการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์เนื่องจากฝุ่นละอองจากข้อมูลทัศนวิสัย และใช้แบบจำลองดังกล่าวคำนวณค่าอัตราส่วนการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์เนื่องจากฝุ่นละอองที่สถานีอุตุนิยมวิทยา 85 แห่งทั่วประเทศ ผลที่ได้พบว่าค่าอัตราส่วนการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์เนื่องจากฝุ่นละอองแปรตามเวลาในรอบปี โดยมีค่าสูงในฤดูแล้งและมีค่าลดลงฤดูฝน โดยมีค่าเฉลี่ยตลอดทั้งปี เท่ากับ 0.18 จากนั้นได้ทำการหาชนิดของฝุ่นละอองโดยอาศัยการวิเคราะห์ทางทฤษฎีเปรียบเทียบกับค่าความเข้มรังสีดวงอาทิตย์ที่ได้จากการวัด ผลที่ได้พบว่าฝุ่นละอองในบรรยากาศของสถานีวัดเชียงใหม่ อุบลราชธานี และกรุงเทพมหานคร เป็นแบบ continental ส่วนของสถานีวัดสงขลาเป็นแบบ maritime นอกจากนี้ยังได้ทำการวิเคราะห์เพื่อแยกสัดส่วนการดูดกลืนและการกระเจิงรังสีดวงอาทิตย์จากค่าอัตราส่วนการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์ ผลที่ได้พบว่าการลดลงของรังสีดวงอาทิตย์เนื่องจากฝุ่นละอองแบบ Continental มีการดูดกลืน 98.02 % การกระเจิง 1.98 % ส่วนฝุ่นละอองแบบ Maritime มีการดูดกลืน 95.86 % และการกระเจิง 4.14 % คำสำคัญ: ความเข้มรังสีดวงอาทิตย์ ฝุ่นละออง สัมประสิทธิ์การดูดกลืน สัมประสิทธิ์การกระเจิง ปริมาณไอน้ำกลั่นตัวได้