การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย สำหรับนักเรียน ที่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ

บทคัดย่อ

รายงานการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย สำหรับนักเรียนที่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ มีวัตถุประสงค์ ดังต่อไปนี้ 1. เพื่อพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย สำหรับนักเรียนที่อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอจังหวัดศรีสะเกษ 2. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของครูผู้สอนที่มีต่อรูปแบบการสอนการสอนภาษาไทย 3. เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่าน การเขียนภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอจังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ปีการศึกษา 2552 ได้แก่ ครูผู้สอนภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 45 คน ปีการศึกษา 2553 ได้แก่ ครูผู้สอนภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1-4 ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 150 คน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ซึ่งเป็นนักเรียนของครูกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 700 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ปีการศึกษา 2552 ได้แก่ แบบทดสอบก่อนและหลังการทดลองใช้เอกสารประกอบการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย คู่มือครูการจัดทำหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ ปีการศึกษา 2553 ได้แก่ แบบสอบถามความพึงพอใจของครูผู้สอน เกี่ยวกับคุณภาพของเอกสารประกอบการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย คู่มือครูการจัดทำหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ และแบบนิเทศติดตามผลการพัฒนาการเรียนการสอนทักษะการอ่านภาษาไทยโดยใช้เอกสารประกอบการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย คู่มือครูการจัดทำหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลการศึกษาผล คือค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t - test ผลการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย สำหรับนักเรียนที่อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาวส่วย เยอจังหวัดศรีสะเกษ มีดังต่อไปนี้ 1. ชื่อรูปแบบ การเรียนการสอนภาษาไทย สำหรับนักเรียนที่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัด ศรีสะเกษ 2. หลักการของรูปแบบ จากหลักการพื้นฐานของการศึกษา คือ การเรียนรู้สิ่งที่ไม่รู้จากสิ่งที่รู้การใช้สิ่งที่รู้อยู่แล้วเป็นฐานสำหรับสร้างความรู้ใหม่ ๆ โดยเริ่มจากสิ่งที่ใกล้ตัว ไปสู่สิ่งที่ไกลตัวออกไปหรือสิ่งที่ไม่รู้จักไปทีละขั้น ๆ จากภาษาที่บ้านไปสู่ภาษาโรงเรียน จากภาษาพูดไปสู่ภาษาเขียน จากภาษาท้องถิ่นที่ใช้ได้อย่างคล่องแคล่วไปสู่ภาษาราชการหรือภาษาใหม่ที่ไม่คุ้นเคย มีหลักการ ดังนี้ 2.1 เน้นพัฒนาการของผู้เรียนด้านภาษา โดยให้ผู้เรียนใช้ทั้ง 2 ภาษาคือภาษาบ้าน/ภาษาท้องถิ่น และภาษาไทยได้อย่างดีและใช้ได้อย่างมั่นใจทั้งการฟัง พูด อ่าน เขียน 2.2 เน้นความถูกต้องของภาษาและความหมายไปด้วยกัน 2.3 เน้นการสื่อสาร 2 ระดับ ได้อย่างมั่นใจทั้งสองภาษา 2.4 เน้นความรู้เดิม เพื่อเป็นฐานให้ผู้เรียนสามารถพัฒนาไปสู่ความรู้ใหม่ ความรู้เดิมคือท้องถิ่น ความเป็นอยู่ วิถีชีวิต ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ขนบธรรมเนียมประเพณีปฏิบัติ และผู้คนในชุมชน 3. วัตถุประสงค์ของรูปแบบ 3.1 เพื่อให้นักเรียนอ่าน เขียน คำพื้นฐานได้อย่างถูกต้องเหมาะสมตามระดับชั้น 3.2 ให้นักเรียนใช้ภาษาได้อย่างมั่นใจในการพูดอ่านเขียนภาษาของตนเองและภาษากลาง 3.3 เพื่อช่วยให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้เนื้อหาสาระต่าง ๆ ได้อย่างดี รวดเร็ว และสามารถจดจำสิ่งที่เรียนได้นาน 3.4 เพื่อให้นักเรียนสามารถเรียนรู้สาระวิชาต่างๆ และต่อเนื่องไปในระดับสูงตามที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนด 4. โครงสร้างของรูปแบบการเรียนการสอน ประกอบด้วย 4.1 ขั้นตอนและกิจกรรมการเรียนการสอน 4.1.1 ครูแนะนำเรื่องที่อ่าน โดยให้นักเรียนดูภาพหน้าปกและสนทนาเกี่ยวกับภาพหน้าปก พร้อมทั้งถามนักเรียนเกี่ยวกับประสบการณ์ที่เกี่ยวกับเรื่องที่จะอ่าน 4.1.2 ครูให้นักเรียนดูภาพและพูดคุยเกี่ยวกับภาพ หลังจากนั้น ครูอ่านเรื่องให้นักเรียนฟังทีละหน้า 4.1.3 ครูอ่านเรื่องทั้งหมดให้นักเรียนฟังอีกครั้ง โดยไม่ต้อง ให้นักเรียนพูดเกี่ยวกับรูปภาพ 4.1.4 หลังจากที่ครูอ่านเรื่องจบแล้ว ครูให้นักเรียนเล่าเรื่องโดยใช้ภาษาตามความเข้าใจของตนหรือครูตั้งคำถาม เช่น ชอบเรื่องนี้หรือไม่ เพราะอะไร เป็นต้น 4.1.5 ครูสอนคำศัพท์ใหม่ 4.1.6 ครูอ่านเรื่องพร้อมนักเรียน/อ่านพร้อมกัน 4.1.7 ครูสุ่มนักเรียนให้อ่านเอง (โดยให้นักเรียนเลือกอ่านหน้าใดก็ได้) 4.1.8 ครูอ่านพร้อมกับนักเรียนทั้งห้อง 4.1.9 ครูให้นักเรียนคิดเรื่องที่เกี่ยวกับหน่วยการเรียนรู้ (Theme) หรือเรื่องที่ใกล้เคียงกับเรื่องที่ครูเล่า 4.1.10 ครูแจกกระดาษให้นักเรียนทุกคน 4.1.11 ครูให้นักเรียนเขียนเรื่องราวของตนเองในกระดาษ ซึ่งนักเรียนสามารถเขียนเป็นตัวหนังสือ หรือรูปตามจินตนาการของตนเองก็ได้ 4.1.12 ครูแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม แล้วให้นักเรียนเล่าเรื่องของตนเองให้เพื่อน ๆ ในกลุ่มฟัง 4.1.13 ถ้ามีเวลาครูให้นักเรียนออกมาเล่าเรื่องของตนเองหน้าชั้น 4.1.14 ครูสรุปบทเรียนทบทวนเรื่องทักษะทางภาษา การอ่านและการเขียน 4.2 สื่อ/อุปกรณ์การเรียนการสอน หนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียนในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย และเยอ 4.3 การประเมินผล เป็นการวัดผลประเมินผลความรู้ความสามารถด้านการอ่านการเขียนของนักเรียน โดยใช้เครื่องมือที่เป็นแบบประเมินที่เป็นแบบฝึกหัดท้ายหนังสือส่งเสริมการอ่านและแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน 5. การนำรูปแบบไปใช้ 5.1 ประชุมปฏิบัติการครู เพื่อให้มีความรู้ ความเข้าใจในการใช้รูปแบบการเรียนการสอน 5.2 พัฒนาครูให้สามารถจัดทำหนังสือส่งเสริมการอ่านที่สดอดคล้องกับท้องถิ่น สำหรับนักเรียนในท้องถิ่น 5.3 ครูจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามขั้นตอนและกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้หนังสือส่งเสริมการอ่านเป็นสื่อ 5.4 ประเมินผลโดยครูผู้สอน 5.5 นิเทศติดตามผล โดยศึกษานิเทศก์ ผลการศึกษาความพึงพอใจของครูผู้สอนเกี่ยวกับคุณภาพของเอกสารประกอบการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาไทย คู่มือครูการจัดทำหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ ในระดับมากที่สุดโดยมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 4.50 และผลการศึกษาความรู้ ความสามารถของครูผู้สอน เกี่ยวกับการจัดทำหนังสือส่งเสริมการอ่านสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในท้องถิ่นที่พูดภาษาเขมร ลาว ส่วย เยอ จังหวัดศรีสะเกษ ครูผู้สอนมีความรู้ ความสามารถในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 4.06 ผลการศึกษาข้อมูลการนิเทศติดตามผลการพัฒนาการเรียนการสอนทักษะการอ่านภาษาไทย ด้านพฤติกรรมของครู มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 4.35 ด้านพฤติกรรมของนักเรียนมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 4.41

คำสำคัญ