กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิจัยครั ้งนี ้มีวัตถุประสงค์ คือ ศึกษาแนวทางการน าทักษะทางจิตวิทยาไปใช้ใน การฝึ กการเร่งความเร็วในการวิ่ง ใช้การก าหนดกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงเป็ นนักกรีฑาระยะสั ้น โรงเรียนกีฬาสังกัดสถาบันการพลศึกษา จ านวน 35 คน อายุระหว่าง 13-18 ปีทดสอบความเร็วใน การวิ่ง 100 เมตรของกลุ่มตัวอย่างทั ้งหมดด้วย Timing gateและส ารวจแบบการคิดและเทคนิควิธี ที่นักกรีฑาใช้ขณะเร่งความเร็วด้วยแบบสัมภาษณ์โครงสร้ างปลายเปิ ดจากกลุ่มตัวอย่าง 24 คน ผลการศึกษาพบว่าการเร่งความเร็วในการวิ่งช่วงแรกนักกรีฑาวิ่งตามที่ฝึ กเพื่อเข้าสู่ความเร็วสูงสุด ซึ่งพบว่าอยู่ในช่วงระยะทาง 50-60 เมตร ส่วนการเร่งความเร็วช่วงระยะทางหลังเพื่อคงความเร็ว สูงสุดนี ้ เป็ นช่วงที่มีความรู้สึกเหนื่อยล้ามากที่สุด และมีแบบการคิดทั ้งไม่ต่อเนื่อง และหลายแบบ ในเวลาเดียวกัน ส่วนใหญ่คิดเพียงวิ่งไปให้ถึงเส้นสิ ้นสุดโดยใช้การพูดกับตัวเองเชิงลบมากที่สุด จากผลการศึกษาเสนอแนะว่า นักกรีฑาต้องการการพัฒนาด้านความรู้ และ ประสบการณ์การจัดการกับความคิดเพื่อควบคุมจังหวะการวิ่งในการเร่งความเร็วขณะรู้สึกเหนื่อย มากที่สุด ดังนั ้นควรใช้ทักษะทางจิตวิทยาในการฝึ กควบคู่กับเทคนิคการฝึ กการเร่งความเร็วใน การวิ่ง ค าส าคัญ: ทักษะทางจิตวิทยา การเร่งความเร็ว ความเหนื่อยสุดสุด การคงความเร็วสูงสุด