รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557
การใช้กรดอินทรีย์จากน้ำหมักชีวภาพเพื่อทดแทนกรดฟอร์มิคสังเคราะห์ในการผลิตยางก้อนถ้วย
วิโรจน์ เผ่าวัฒนา กรมพัฒนาที่ดิน พ.ศ. 2557 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โดยทั่วไปชาวสวนยางพาราที่ทำยางก้อนถ้วยนะใช้กรดฟอร์มิกสังเคราะห์ ความเข้มข้น 2-5 เปอร์เซ็นต์ ใส่ในน้ำยางพารา คนให้ทั่วเพื่อให้น้ำยางพาราจับเป็นก้อน ในการทดลองใช้น้ำหมักชีวภาพซึ่งมีสภาพความเป็นกรดอินทรีย์ นำมาใช้ในการทำยางก้อนถ้วย โดยวัสดุใช้หมัก 6 ชนิด เลือกหยวกกล้วยและแตงกวาเป็นวัสดุหมักสีขาว กล้วยสุกและมะละกอเป็นวัสดุหมักสีเหลืองส้ม ผักบุ้งและกะหล่ำปลีเป็นวัสดุหมักสีเขียว การใช้น้ำตาลที่จะเป็นแหล่งพลังงานให้กับจุลินทรีย์ 2 ชนิด ได้แก่ น้ำตาลทรายที่จะละลายน้ำเป็นสีใส ขณะที่กากน้ำตาลจะมีสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ สำหรับปริมาณการใช้น้ำหมักชีวภาพ จะมี 3 ระดับ คือ 5,15 และ 25 มิลลิลิตรต่อน้ำยางพารา 100 มิลลิลิตร
ผลการทดลองของน้ำหมักชีวภาพที่ทำจากวัสดุต่างชนิดกัน พบว่า น้ำหมักชีวภาพจากกล้วยสุก, หยวกกล้วย, มะละกอ,กรดฟอร์มิกสังเคราะห์,แตงกวา, ผักบุ้ง และกะหล่ำปลี ทำให้น้ำยางพาราแข็งตัวในเวลา 6.8, 12.2, 12.6, 13.6, 15.1, 15.3 และ 15.9 นาทีตามลำดับ สำหรับปริมาณการใช้กรดเพื่อให้น้ำยางพาราจับตัวเป็นยางก้อนถ้วย การใช้ปริมาณ 25, 15 และ 5 มิลลิลิตรต่อน้ำยางพารา 100 มิลลิลิตร ทำให้น้ำยางพาราแข็งตัวในเวลา 6.0, 6.7 และ 26.6 นาทีตามลำดับ ส่วนการใช้น้ำตาลเป็นแหล่งพลังงานให้กับจุลินทรีย์ในขบวนการหมัก การใช้กากน้ำตาล และน้ำตาลทราย ทำให้น้ำยางพาราแข็งตัวในเวลา 9.6 และ 12.7 นาทีตามลำดับ
คำสำคัญ
latexCoagulationorganic acidกรดอินทรีย์formic acidน้ำยางกรดฟอร์มิคน้ำยางจับตัว
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาถ้วยรองน้ำยางจากยางธรรมชาติผสมขี้เลื่อยไม้ยางพารา
พงษ์พันธ์ ราชภักดี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2561 การใช้น้ำหมักชีวภาพเป็นสารจับตัวยางต่อสมบัติของยางดิบและยางวัลคาไนซ์
เสาวนีย์ ก่อวุฒิกุลรังษี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2555 การปรับปรุงสมบัติการทนน้ำมันไบโอดีเซลของยางผสมระหว่างยางพารากับยางฟลูออไร โดยการเติมพอลิไอโซพรีน-กราฟ-กรด มาเลอิก โมโนเมทิล เอสเทอร์
มณิศรา พิริยวิรุตม์ ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องมือและวัสดุ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2551 การปรับปรุงความเหนียวของพลาสติกชีวภาพที่เตรียมได้จากกลูเตนจากข้าวสาลีด้วยยางธรรมชาติที่ถูกดัดแปรด้วยมาลิอิกแอนไฮไดรด์
สุดศิริ เหมศรี มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2556 โฟมพอลิยูรีเทนชีวภาพเตรียมจากยางธรรมชาติและพอลิคาโปรแลคโทนสำหรับการปลดปล่อยปุ๋ย
วราภรณ์ ตันรัตนกุล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557 การใช้น้ำส้มสายชูจากน้ำมะพร้าวเป็นสารช่วยให้ยางจับตัวสำหรับการผลิตยางแผ่น
มณีรัตน์ สุตันตั้งใจ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2551 ธาตุอาหารและองค์ประกอบทางชีวเคมีในเซรัมน้ำยางของยางพาราที่ปลูกในที่ลุ่มและที่ดอน
หทัยกานต์ นวลแก้ว พ.ศ. 2562 การเตรียมไฮโดรเจลจากยางธรรมชาติและแป้งมันสำปะหลังที่เติมปุ๋ยชีวภาพชนิด EM และตัวยาเพื่อใช้งานเกษตรกรรม ;รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์
สอาด ริยะจันทร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2555 การเตรียม และสมบัติของน้ำยางพอลิยูริเทนจากยางธรรมชาติเพื่อใช้ในงานเคลือบผิวผลิตภัณฑ์จุ่มจากน้ำยางธรรมชาติ
อนุวัติ แซ่ตั้ง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2554 การเตรียมยางทนน้ำมันไบโอดีเซล น้ำมันแก๊สโซฮอล์จากยางธรรมชาติผสมยางอะไครโลไนไตรบิวตะไดอีน สำหรับทำยางโอริงและยางปะเก็น
วารุณี อริยวิริยะนันท์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2554