การพัฒนาป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญเป็นป่าเคียงเมืองในจังหวัดศรีสะเกษ ภายใต้พหุมิติ เศรษฐกิจพอเพียง ท่องเที่ยว และอนุรักษ์ธรรมชาติ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัย เรื่อง การพัฒนาป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญเป็นป่าเคียงเมืองในจังหวัดศรีสะเกษ ภายใต้พหุมิติ เศรษฐกิจพอเพียง ท่องเที่ยว และอนุรักษ์ธรรมชาติ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทของป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญอันเป็นป่าเคียงเมืองในจังหวัดศรีสะเกษ และศักยภาพชุมชนบ้านหนองสาดและชุมชนบ้านโนนเจริญ พัฒนาและนำเสนอรูปแบบการพัฒนาป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญเป็นป่าเคียงเมืองในจังหวัดศรีสะเกษ ภายใต้พหุมิติ เศรษฐกิจพอเพียง ท่องเที่ยว และอนุรักษ์ธรรมชาติ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย 1) ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญ จำนวน 1 คน 2) ตัวแทนชุมชน จำนวน 2 คน 3) ตัวแทนนักเรียน จำนวน 12 คน ผลการวิจัย พบว่า 1. ป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญมีความอุดมสมบูรณ์ ด้วยพืชพรรณธรรมชาติที่หลากหลาย น่าสนใจศึกษา นอกจากนี้ยังมีสัตว์ป่าตัวเล็กๆจำนวนมากอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ เช่น นก อีกา กระรอก กระแต ชาวบ้านในชุมชนยังมาหาของป่า เช่น เห็ดปลวก เห็ดเผาะ เห็ดผึ้งขม หน่อไม้ และ พืชสมุนไพร 2. เน้นการพัฒนาทรัพยากรบุคคลเพื่อเพิ่มพูนความรู้ให้สามารถพัฒนาป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญเป็นป่าเคียงเมืองในจังหวัดศรีสะเกษสู่การเป็นแหล่งท่องเที่ยวแบบยั่งยืน ภายใต้พหุมิติ เศรษฐกิจพอเพียง ท่องเที่ยว และอนุรักษ์ธรรมชาติ โดยการให้ศึกษาดูงาน แหล่งเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง และท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งพบว่าความรู้ความเข้าใจที่ได้รับหลังจากการฝึกอบรม ( =4.48) สูงกว่าความรู้ความเข้าใจก่อนการฝึกอบรม ( =2.54) 3. รูปแบบการพัฒนาป่าโรงเรียนบ้านหนองสาดโนนเจริญเป็นป่าเคียงเมืองในจังหวัดศรีสะเกษ สู่การเป็นแหล่งท่องเที่ยวแบบยั่งยืน ภายใต้พหุมิติ เศรษฐกิจพอเพียง ท่องเที่ยว และอนุรักษ์ธรรมชาติ โดยภาพรวม พบว่า รูปแบบฯ ประกอบไปด้วย การพัฒนาด้านมิติเศรษฐกิจพอเพียง และการพัฒนาด้านมิติท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งต้องอาศัยพึ่งพากันและกัน คือ องค์ประกอบรูปแบบฯ ทั้งสองมิติสามารถใช้ร่วมกันได้ ฐานการเรียนรู้สามารถผสมผสานร่วมกันได้ ระหว่างการพัฒนาด้านมิติเศรษฐกิจพอเพียง และการพัฒนาด้านมิติท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งการจัดกิจกรรมหรือฐานการเรียนรู้นั้น สามารถจัดได้อย่างหลากหลาย ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการจัดกิจกรรมหรือฐานการเรียนรู้