การศึกษาทุนทางวัฒนธรรมประจำถิ่นในวัฒนธรรมร่วมเพื่อสร้างอัตลักษณ์กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง (กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์) : กรณีศึกษากลุ่มผ้าไหมจังหวัดบุรีรัมย์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาทุนทางวัฒนธรรมประจำถิ่นในวัฒนธรรมร่วมของกลุ่มผ้าไหมจังหวัดบุรีรัมย์ โดยมีผลลัพธ์ฐานข้อมูลแบบองค์รวม ทางด้านวัฒนธรรม วิถีชีวิต ชาติพันธุ์ สถานที่แหล่งท่องเที่ยวกลุ่มงานฝีมือ ผลิตภัณฑ์ การจัดจำหน่าย การตลาด ของกลุ่มจังหวัด นครชัยบุรินทธ์ในรูปแบบสื่อสิ่งพิมพ์ (ตราสัญลักษณ์ โปสเตอร์ แผ่นพับ) พบว่า ค่าเฉลี่ยความพึงพอใจนักท่องเที่ยวต่อต้นแบบตราสัญลักษณ์ มีระดับความพึงพอใจในระดับ มากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจต่อความเหมาะสมสำหรับการใช้งาน 4.73 (SD .617)สีสัน 4.74 (SD .579) มีความสร้างสรรค์ 4.63 ( SD .645) มีความเป็นเอกลักษณ์ 4.78 (SD .595) และมีโอกาสทางการตลาด 4.59 (SD .494) ระดับความพึงพอใจ มากที่สุด ค่าเฉลี่ยความพึงพอใจนักท่องเที่ยวต่อต้นแบบโปสเตอร์ มีระดับความพึงพอใจในระดับ มากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจต่อความเหมาะสมสำหรับการใช้งาน 4.78 (SD .578) สีสัน 4.85 (SD .358) มีความสร้างสรรค์ 4.69 (SD .464) มีความเปhนเอกลักษณ์ 4.70 (SD.577) และมีโอกาสทางการตลาด 4.55 (SD .538) ระดับความพึงพอใจ มากที่สุด ค่าเฉลี่ยความพึงพอใจนักท่องเที่ยวต่อต้นแบบแผ่นพับ มีระดับความพึงพอใจในระดับ มากที่สุดโดยมีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจต่อความเหมาะสมสำหรับการใช้งาน 4.67 (SD .472) สีสัน 4.76 (SD.429) มีความสร้างสรรค์ 4.78 ( SD .595) มีความเป็นเอกลักษณ์ 4.64 (SD .482) และมีโอกาสทางการตลาด 4.65 (SD .625) ระดับความพึงพอใจ มากที่สุด

คำสำคัญ