การพัฒนาบทบาทของเจ้าหน้าที่ปกครองท้องถิ่นในการป้องกันอาชญากรรมสิ่งแวดล้อม: กรณีศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่องการพัฒนาบทบาทของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการป้องกันอาชญากรรมทรัพยากรป่าไม้กรณีศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎีและกฎหมายที่เกี่ยวกับการจัดการป่าไม้ของประเทศไทย 2) ศึกษาและวิเคราะห์สถานการณ์ของอาชญากรรมป่าไม้ในประเทศไทยและจังหวัดสุราษฎร์ธานี 3) ศึกษาบทบาทของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการป้องกันอาชญากรรมป่าไม้ในประเทศไทยและจังหวัดสุราษฎร์ธานีเพื่อนำไปสู่การพัฒนาบทบาทของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสุราษฎร์ธานีและ 4) เพื่อวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการป่าไม้ของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีอยู่และบังคับใช้ในปัจจุบันตลอดจนข้อขัดข้องที่เป็นอุปสรรคในการป้องกันของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อนำไปสู่การพัฒนาบทบาทของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการป้องกันในพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการศึกษาเอกสารประกอบกับสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญไม่ต่ำกว่า 8 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1) สถานการณ์ของอาชญากรรมป่าไม้ในประเทศไทยและจังหวัดสุราษฎร์ธานี พบว่า ป่าไม้ในประเทศไทยและจังหวัดสุราษฎร์ธานีมีสถานการณ์ไม่สู้ดีนักเนื่องจากมีการกระทำผิดเป็นจำนวนมากทำให้ป่า มีจำนวนลดลง 2) บทบาทของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการป้องกันอาชญากรรมป่าไม้ในประเทศไทยและจังหวัดสุราษฎร์เพื่อนำไปสู่การพัฒนา พบว่า พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 โดยกำหนดให้มีอำนาจหน้าที่ไว้ในมาตรา 16 และมาตรา 17 ซึ่งมิได้ให้อำนาจหน้าที่โดยตรงในการป้องกันอาชญากรรมป่าไม้ แต่มีบทบาทอำนาจหน้าที่ ในการคุ้มครองฟื้นฟูและรักษาป่าซึ่งสอดคล้องกับการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3) ส่วนการพัฒนาบทบาทของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ควรมีการปรับปรุงกฎหมายเพื่อให้เจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทในการป้องกัน อาชญากรรมป่าไม้ซึ่งรัฐบาลหรือผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการบัญญัติกฎหมายต้องมีการผลักดันในการแก้ไขกฎหมายให้ชัดเจน ตลอดจนให้มีการประสานงานการบูรณาการและการจัดสรรหรือเพิ่มอัตรากำลังของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้มีความเหมาะสม 3 กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการป่าไม้ของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พบว่า มีพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พุทธศักราช 2507 พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติพุทธศักราช 2562 พระราชบัญญัติป่าชุมชน 2562 มิได้ให้อำนาจในการป้องกันรักษาป่าแก่เจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่อย่างใด แต่อย่างไรก็ตามตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 64/2557 เรื่องการปราบปรามและหยุดยั้งการบุกรุกทำลาย ทรัพยากรป่าไม้ ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติฉบับที่ 106/2557 เรื่องแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยป่าไม้ยุทธศาสตร์ชาติและแผนปฏิรูปประเทศเกี่ยวกับทรัพยากรป่าไม้ยุทธศาสตร์ชาติเกี่ยวกับทรัพยากรป่าไม้และแผนการปฏิรูปประเทศเกี่ยวกับทรัพยากรป่าไม้ ซึ่งได้มีการกำหนดเพียงขอความร่วมมือกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเท่านั้น แต่อย่างไรก็ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พุทธศักราช 2558 ได้ให้อำนาจกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดูแลป้องกันรักษาและ 4) ข้อขัดข้องที่พบคือ กฎหมายดังกล่าวเป็นอุปสรรคในการป้องกันรักษาป่าของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเนื่องจากไม่มีบทบัญญัติที่ชัดเจน ตลอดจนนโยบายและยุทธศาสตร์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเองที่ไม่สามารถจะนำไปใช้ได้จริง งบประมาณและก็ท่านอื่น อาทิเช่น จำนวนบุคลากรและผู้มีอิทธิพลและการเมือง