พระสงฆ์กับการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ : กรณีศึกษาพระราชจินดานายก วัดพระเจดีย์ซาวหลัง อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

บทคัดย่อ

การศึกษาบทบาทพระสงฆ์กับการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ : กรณีศึกษาพระราชจินดานายก วัดเจดีย์ซาว อาเภอเมือง จังหวัดลาปาง มีวัตถุประสงค์ ๓ ประการ คือ ๑) เพื่อศึกษาแนวคิดและบทบาทการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ๒) เพื่อศึกษาประวัติและผลงานของพระราชจินดานายก ในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ในจังหวัดลาปาง ๓) เพื่อศึกษาบทบาทและผลสัมฤทธิ์ในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ในจังหวัดลาปางของพระราชจินดานายก แนวคิดในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ในพระพุทธศาสนามุ่งให้พระสงฆ์ดูแลรักษาป่าไม้เพราะเป็นประโยชน์เกื้อกูลในการให้ความสงบร่มเย็นเป็นที่เหมาะสมต่อการประพฤติปฏิบัติธรรม ดังกาหนดในวินัยบัญญัติห้ามพระภิกษุพรากของเขียวออกจากที่ แนวคิดและบทบาทการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ของพระราชจินดานายก พบว่าเป็นกุศโลบายในการเสริมสร้างความดี มุ่งการพัฒนาคุณภาพของชีวิต พร้อมกับการให้คาปรึกษาการให้การศึกษาแก่ชุมชน รวมทั้งการส่งเสริมภูมิปัญญาในท้องถิ่นในการอนุรักษ์ป่าไม้ โดยเป็นปลูกจิตสานึกในการรักษาสิ่งแวดล้อมป่าไม้ให้กับชุมชน อันจะเป็นประโยชน์ต่อวิถีการดารงชีวิตของชาวบ้านและชุมชน ผลสัมฤทธิ์ของการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้นั้น พบว่ามีจานวนป่าไม้ที่เพิ่มมากขึ้น จานวนฝายชะลอน้าและป่าชุมชนเพิ่มขึ้น ชาวบ้าน หน่วยงานภาครัฐและเอกชนให้ความร่วมมือในการอนุรักษ์ป่าไม้เป็นอย่างดี

คำสำคัญ