ผลของลักษณะจำเพาะระดับโมเลกุลต่อวิทยากระแสของนาโนคอมโพสิทระหว่างพอลิเอทิลีนและนาโนซิลิกา

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ ศึกษาวิทยากระแสของพอลิเอทิลีนที่มีโครงสร้างสายโซ่แบบเชิงเส้น (H) และแบบ กิ่งก้านสาขา (L) ที่น้ําหนักโมเลกุลแบบละ 2 ค่า เมื่อมีการเติมอนุภาคนาโนซิลิกาขนาด 7 และ 14 นาโน เมตรที่ปริมาณ 0-10 %(โดยน้ําหนัก) โดยอาศัยการทดลองเชิงกลพลวัตที่ความเครียดต่ํา อุณหภูมิอ้างอิง เท่ากับ 160?C พบว่า สําหรับพอลิเอทิลีนหลอมที่ความหนืดเดียวกัน โครงสร้างแบบกิ่งก้านสาขา (L) จะ แสดงค่าเวลาผ่อนคลายที่สูงกว่าแบบเชิงเส้น เนื่องมาจากกิ่งก้านสาขาทําให้สายโซ่เคลื่อนที่ได้ยากกว่า เมื่อ เติมอนุภาคนาโนทําให้มอดุลัสสะสมและความหนืดเชิงซ้อนสูงขึ้น โดยจะเห็นการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยในช่วง ความถี่ต่ําที่ปริมาณนาโนซิลิกาตั้งแต่ 5 %(โดยน้ําหนัก) ขึ้นไป โดยเปลี่ยนจากพฤติกรรมแบบของเหลวเป็น แบบของยืดหยุ่น เมื่อเปรียบเทียบการเพิ่มขึ้นในรูปของมอดุลัสสะสมระหว่างที่มีการเติมนาโนซิลิกากับไม่มี การเติม พบว่า การเพิ่มขึ้นสูงสุดจะเกิดในพอลิเอทิลีนที่มีความหนืดน้อยที่สุด ในทางกลับกัน พอลิเอทิลีนที่มี ความหนืดมากที่สุดจะมีการเพิ่มขึ้นของมอดุลัสสะสมต่ําที่สุดโดยไม่ต้องคํานึงถึงโครงสร้างสายโซ่ การใช้ อนุภาคทั้งสองขนาด (7 และ 14 nm) นี้ ไม่ส่งผลให้เกิดความแตกต่างในวิทยากระแสของพอลิเอทิลีน น่าจะ เป็นเพราะ อนุภาคทั้งสองเกิดการเกาะกลุ่มในขนาดที่เท่าเทียมกัน ซึ่งแสดงในผลจากเทคนิคจุลทรรศน์ อิเล็กตรอนส่องผ่าน (TEM)

คำสำคัญ