Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคการขนส่งของประเทศไทยเพื่อการลดผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

พรรณทิสชา ธนตระกลศรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

กิจกรรมที่เกิดจากการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ปริมาณก๊าซเรือนกระจกเพิ่มขึ้นมากเกินความจำเป็นในชั้นบรรยากาศส่งผลให้เกิดภาวะโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทั่วโลก ซึ่งประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่เข้าร่วมลงนามในการลดปริมาณก๊าซเรือนกระจก ดังนั้น การจัดการปริมาณก๊าซเรือนกระจกในทุกภาคส่วนจึงมีความสำคัญในการลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในภาพรวมของประเทศไทย การศึกษานี้ ได้ประเมินปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคการขนส่งของประเทศไทย รวมถึงพัฒนาค่าสัมประสิทธิ์ของก๊าซเรือนกระจกที่ระบายจากยานพาหนะแต่ละประเภท และนำเสนอมาตรการทางเลือกที่เหมาะสมในการลดปริมาณก๊าซเรือนกระจกจากภาคการขนส่ง ผลการศึกษา ในปีฐาน พ.ศ. 2561 มีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกรวมจากภาคการขนส่งทางบก เท่ากับ 39,822.38 GgCO2eq และผลการศึกษาใน 6 ภูมิภาค และจังหวัดกรุงเทพมหานคร พบว่า จังหวัดกรุงเทพมหานครมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกมากสุด 11,715.47 GgCO2eq (30.39%) รองลงมาได้แก่ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 7,747.03 GgCO2eq (20.10%) ภาคเหนือมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 5,691.58 GgCO2eq (14.77%) ภาคใต้มีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 4,577.63 GgCO2eq (11.88%) ภาคตะวันออกมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 4,347.23 GgCO2eq (11.28%) ภาคตะวันตกมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 2,285.53 GgCO2eq (5.93%) ภาคกลางมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 2,180.05 GgCO2eq (5.66%) ผลการคาดการณ์ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2562 – 2571 เมื่อพิจารณามาตรการจัดการก๊าซเรือนกระจก พบว่า กรณีสถานการณ์จำลอง 5 (Combined scenario) ภาคกลางมีปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากยานพาหนะลดลงมากที่สุด 73.90% รองลงมา ได้แก่ ภาคตะวันออก ลดลง 70.21% ภาคใต้ ลดลง 59.12% ภาคเหนือ ลดลง 54.56% ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ลดลง 54.30% จังหวัดกรุงเทพมหานคร ลดลง 52.52% และภาคตะวันตก ลดลง 50.36% ตามลำดับ จะเห็นได้ว่า การใช้มาตรการหลายมาตรการร่วมกันจะส่งผลทำให้ภาพรวมของปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากยานพาหนะมีแนวโน้มลดลงได้อย่างชัดเจน คำสำคัญ: ก๊าซเรือนกระจก ยานพาหนะ ค่าสัมประสิทธิ์ มาตรการ ขนส่งทางบก

คำสำคัญ

Climate changeTransportationLogisticsการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศGreenhouse gasก๊าซเรือนกระจกขนส่งยานพาหนะ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การใช้เครื่องมือทางเศรษฐศาสตร์เพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสำหรับประเทศไทย

อดิศร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย พ.ศ. 2555

การศึกษาภาวะการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการปลูกปาล์มน้ำมันของประเทศไทย

คณะทำงานวิจัยเชิงบูรณาการ สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรเขต 1-11 สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร พ.ศ. 2556

การประเมินศักยภาพการลดการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคส่วนการคมนาคมขนส่งทางรถยนต์ของประเทศไทยด้วยแบบจำลองผู้ใช้

จิรสรณ์ สันติสิริสมบูรณ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2555

โครงการการประเมินความรับผิดชอบร่วมในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกตามสัดส่วน การบริโภคระหว่างไทยและประเทศคู่ค้าสำคัญและการระบุกิจกรรมการบริโภค ภายในประเทศที่เป็นสาเหตุหลักของก๊าซเรือนกระจก

ชยันต์ ตันติวัสดาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2553

Global environmental kuznet curve facts and challenges for Thailand on emission reduction plan

พ.ศ. 2562

การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจกในประเทศไทย: ตลาดคาร์บอน

นิรมล สุธรรมกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2554

การศึกษาสาระสำคัญของกฎหมายว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของประเทศไทย

อนันต์ คงเครือพันธ์ุ สำนักงานศาลปกครอง พ.ศ. 2562

การจัดกลุ่มจังหวัดของประเทศไทยตามปัจจัยสภาพอากาศ

พิทยา อุณหวงศ์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2562

การศึกษาการกาหนดนโยบายรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของไทย

จักรกฤษณ์ นรนิติผดุงการ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561

การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่มีผลต่อการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำของประเทศไทย

จักรกฤช แสงกรกฎ สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2564