การพัฒนากลูโคสเซนเซอร์ทางเคมีไฟฟ้าแบบไม่ใช้เอนไซม์โดยใช้อนุภาคเมโซพอรัสคาร์บอนร่วมกับอนุภาคโลหะเพื่อใช้เป็นคะตะลิสต์

บทคัดย่อ

ในงานวิจัยนี้ได้แบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรก คือ ใช้ขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนร่วมกับอนุภาคนิกเกิลมาพัฒนาสำหรับวิเคราะห์หากลูโคสด้วยเทคนิคทางเคมีไฟฟ้าขึ้น อนุภาคนิกเกิลถูกสังเคราะห์ให้ติดที่ผิวหน้าของขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนด้วยเทคนิคแอมเพอโรเมตรี สำหรับการวิเคราะห์หาปริมาณกลูโคสจะทำในสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่ความเข้มข้น 0.1 โมลาร์ อนุภาคนิกเกิลที่ติดอยู่บนผิวหน้าขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนจะช่วยเพิ่มสัญญาณการวิเคราะห์หากลูโคส จากการวิเคราะห์หากลูโคสด้วยเทคนิคแอมเพอโรเมตรีจะได้ช่วงความเป็นเส้นตรง 2 เส้น ที่ความเข้มข้นของกลูโคสตั้งแต่ 0.05 ถึง 5.00 มิลลิโมลาร์ และ 5.00 ถึง 17.5 มิลลิโมลาร์ สำหรับค่าขีดจำกัดต่ำสุดของการตรวจวัดปริมาณกลูโคสเท่ากับ 0.12 มิลลิโมลาร์ นอกจากนี้ยังได้นำมาวิเคราะห์หากลูโคสในตัวอย่างปัสสาวะซึ่งได้ผลเป็นที่น่าพอใจ ส่วนที่สอง คือ ใช้ขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนร่วมกับอนุภาคเมโซพอรัสคาร์บอนและอนุภาค นิเกิลมาพัฒนาสำหรับวิเคราะห์หากลูโคสด้วยเทคนิคทางเคมีไฟฟ้า โดยการนำอนุภาคเมโซพอรัสคาร์บอนที่สังเคราะห์ได้ติดที่ผิวหน้าขั้วไฟฟ้าด้วยเนฟิออน 2% และสังเคราะห์อนุภาคนิกเกิลถูกติดบนอนุภาคเมโซพอรัสคาร์บอนโดยใช้เทคนิคแอมเพอโรเมตรี สำหรับการวิเคราะห์หาปริมาณกลูโคสจะทำในสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่เข้มข้น 0.1 โมลาร์ อนุภาคเมโซพอรัสคาร์บอนและอนุภาคนิกเกิลที่ติดอยู่บนขั้วไฟฟ้ากลาสสิคาร์บอนจะช่วยเพิ่มสัญญาณการวิเคราะห์กลูโคส จากการวิเคราะห์หากลูโคสด้วยเทคนิคแอมเพอโรเมตรีจะได้ช่วงความเป็นเส้นตรงที่ 0.1 ถึง 15 มิลลิโมลาร์ ค่าขีดจำกัดต่ำสุดของการตรวจวัดปริมาณกลูโคสเท่ากับ 0.0158 มิลลิโมลาร์

คำสำคัญ