กลไกหนุนเสริมในพื้นที่ระบบดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมโดยชุมชนท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองคอน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพของคุณภาพบริการของบ้านป้อง ตำบลโพธิ์ศรีสว่าง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ดที่ส่งผลต่อการให้สวัสดิการและสวัสดิภาพ ด้านสุขภาพของผู้อายุที่มีความพิการร่วม 2) เพื่อสร้างรูปแบบความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ส่งผลต่อการให้สวัสดิการและสวัสดิภาพ ด้านสุขภาพของผู้สูงวัยที่มีความพิการร่วมโดยชุมชนท้องถิ่นในบ้านป้อง ตำบลโพธิ์ศรีสว่าง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด และ 3) เพื่อทดลองและประเมินผลรูปแบบความสัมพันธ์ของปัจจัย ที่ส่งผลต่อการให้สวัสดิการและสวัสดิภาพ ด้านสุขภาพของผู้สูงวัยที่มีความพิการร่วมโดยชุมชนท้องถิ่นในเขตพื้นที่บ้านป้อง ตำบลโพธิ์ศรีสว่าง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยผสมผสานระหว่างระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ และระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาเชิงปริมาณ ประกอบไปด้วย ประชาชนทั่วไป จำนวน 287 คน และผู้สูงอายุ จำนวน 94 คน กลุ่มเป้าหมายในการศึกษาเชิงคุณภาพ จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบไปด้วยแบบสอบและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลและสร้างสมการพยากรณ์โดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และสังเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและตรวจสอบความถูกต้องด้วยการตรวจสอบแบบสามเส้า ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุมชนบ้านป้องที่เป็นพื้นที่ทดลองมีส่วนผสมระหว่างผู้สูงอายุทั่วไปและผู้สูงอายุที่พิการร่วม มีฐานคิดทุนทางสังคม และศักยภาพการดูแลผู้สูงอายุโดยชุมชนท้องถิ่น ผ่านการมีส่วนร่วมคิดร่วมทำโดยใช้ภาคีเครือข่ายผ่านการสร้างความมีจิตสาธารณะ เพื่อพัฒนาศักยภาพการดูแล สุขภาพโดยชุมชน และนำใช้ข้อมูลที่มีอยู่จริงเพื่อบริหารกลไกในการดูแลผู้สูงอายุที่เป็นระบบ 2) รูปแบบการดูแลผู้สูงอายุของชุมชนท้องถิ่น มีลักษณะของการบูรณาการทุนและศักยภาพทางสังคมภายในและภายนอกพื้นที่ ที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพชีวิต ความเป็นอยู่ และการพึ่งพาตนเอง รวมทั้งการสร้างผู้ดูแลผู้สูงอายุที่ยั่งยืน 3) ผลการวิเคราะห์ตัวแปรพยากรณ์ที่ดีของคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุตัวแปรพยากรณ์ที่ดีของคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ มีทั้งหมด 4 ตัวแปร ได้แก่ ความเชื่อเรื่องความสามารถในตนเอง (X2) การรับรู้ถึงประโยชน์ของสุขภาพที่ดี (X5) งานและกิจกรรมหนุนเสริม (X9) และกลไกการขับเคลื่อนงานไปที่ท้องถิ่น (X10) ซึ่งเขียนสมการพยากรณ์ ได้ดังนี้ สมการพยากรณ?ในรูปคะแนนดิบ คือ Y = .589 + .399 X2 + .127 X5+ .169 X9+ .199 X10 สมการพยากรณ?ในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ Zy = .482 X2 + .117 X5 + .139 X9 + .174 X10