ความหลากหลายของเชื้อพันธุกรรมถั่วแปบในประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ถั่วแปบเป็นพืชพื้นเมืองที่ปรับตัวได้ง่าย ทนต่อสภาพแห้งแล้งได้ดี ซึ่งอาจนำมาใช้เป็นแหล่งของยีนที่เป็นประโยชน์ในการปรับปรุงพันธุ์พืชเพื่อให้ทนต่อสภาพอาการที่เปลี่ยนแปลงได้ พบมากในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย สามารถนำมาใช้บริโภคและปลูกเป็นพืชคลุมดิน จากการเก็บรวบรวมเชื้อพันธุกรรมถั่วแปบพันธุ์พื้นเมืองในประเทศไทยจำนวน 299 accessions ที่ได้จากภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันตก จำนวน 145, 113, 30 และ 11 accessions ตามลำดับ นำมาวิเคราะห์ความหลากหลายทางพันธุกรรมโดยใช้เครื่องหมายโมเลกุล SSR 10 เครื่องหมาย พบว่า มีจำนวนอัลลีล 24 อัลลีล โดยมีค่าเฉลี่ย 2.4 อัลลีล ค่า observed heterozygosity (HO) มีค่าระหว่าง 0.002 (DMB-SSR228) ถึง 0.057 (CEDG030) โดยมีค่าเฉลี่ย 0.026 ค่าความหลากหลายของยีนมีค่าระหว่าง 0.063 (DMB-SSR228) ถึง 0.671 (C17963) มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.378 ค่า polymorphism information content (PIC) มีค่าระหว่าง 0.06 (DMB-SSR228) ถึง 0.67 (C17963) มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.39 และมีค่า allelic richness อยู่ในช่วง 21.0-23.2 แสดงว่า ตัวอย่างในแต่ละภูมิภาคมีความหลากหลายทางพันธุกรรมไม่แตกต่างกัน และผลจากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ดังกล่าวพบว่า การวิเคราะห์กลุ่มด้วยวิธี Principal coordinate analysis และ Neighbor-joining analysis โดยใช้ค่า Nei’s genetic distance (DA) และการวิเคราะห์โครงสร้างประชากร (STRUCTURE analysis) ให้ผลที่สอดคล้องกัน โดยพบว่า ถั่วแปบพันธุ์พื้นเมืองที่เก็บรวบรวมได้นั้นสามารถแบ่งเป็นกลุ่มย่อยได้ 2 กลุ่ม โดยที่ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มกับภูมิภาค ผลการทดลองทั้งหมดนี้ชี้ให้เห็นว่า ถั่วแปบพันธุ์พื้นเมืองในประเทศไทยมีความหลากหลายทางพันธุกรรมต่ำ