Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

การฟื้นฟู ดนตรีไท-ยวน และการสร้างมูลค่าเพิ่มเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนเชิงสร้างสรรค์ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

สุธาสินี หาญชนะ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โครงการวิจัย การฟื้นฟู ดนตรีไท-ยวน และการสร้างมูลค่าเพิ่มเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนเชิงสร้างสรรค์ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ผู้วิจัยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Quality Research) และการวิจัยเชิงปฏิบัติการ แบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) เพื่อสืบสานวัฒนธรรมดนตรี ไท-ยวน มุ่งสู่เศรษฐกิจชุมชนเชิงสร้างสรรค์ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มชาติพันธุ์ไท-ยวน สีคิ้ว (Tai Yuan; ไตยวน ยวน ยูน โยน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่ตั้งถิ่นฐานกระจายอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีนมาและทางภาคเหนือของประเทศไทยตั้งแต่สมัยแคว้นโยนกและอาณาจักรล้านนา จนกระทั้งในปี ในปี พ.ศ. 2347 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงกวาดต้อนผู้คนและแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม 2 กลุ่มแรกอยู่ที่เมืองเชียงใหม่และนครลำปาง กลุ่มที่ 3 อยู่ที่เมืองน่าน กลุ่มที่ 4 อยู่ที่เวียงจันทร์ และกลุ่มสุดท้ายได้อพยพมากรุงเทพและตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี และอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ชาว ไท-ยวนที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มที่อพยพ มาจากอำเภอไห้ จังหวัดสระบุรี และบางส่วนก็หนีสงครามจากเวียงจันทร์ ทั้งนี้พบว่า ปัจจุบันมีชาวไท-ยวน จำนวน 5,000 คน อาศัยอยู่ในชุมชนต่างๆ ของอำเภอสีคิ้ว ดังนี้ 1.ชุมชนบ้านเหนือ 2.ชมชุนบ้านกลาง 3.บ้านใต้ 4.บ้านโนนกุ่ม 5.บ้านถนนคต 6.บ้านโนนแต้ 7.บ้านโนนนา 8.บ้านโนนทอง ตลอดระยะเวลากว่า 1 ศตวรรษที่ผ่านมา อัตลักษณ์ทางชาติพันธ์ไท-ยวนสีคิ้ว เป็นเรื่องของ การสร้างใหม่ การต่อรอง การปรับเปลี่ยนระหว่างสมาชิกจากกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ อาทิเช่น ไทโคราช ไทอีสาน ชาวไทยเชื้อสายลาว คนไทยเชื้อสายจีน บริบทของชุมชนไท-ยวน จึงมีลักษณะเป็นพหุสังคมที่พร้อมเปิดรับการเปลี่ยนแปลงในทุกๆ มิติ การเติบโตของระบบทุนนิยมและของกระแสโลกาภิวัฒน์จึงเปรียบเสมือนปัจจัยเร่งเร้าที่ทำให้วิถีชีวิต ประเพณี พิธีกรรม ความเชื่อ และอัตลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธ์ไท-ยวน สีคิ้ว เกิดการปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ไท-ยวน สีคิ้ว เป็นอัตลักษณ์ทางดนตรีในอีกลักษณะหนึ่งที่เชื่อมโยงผู้คน เข้ากับสังคมและสามารถสะท้อนสะท้อนสังคมและวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ไท-ยวน สีคิ้วได้เป็นอย่างดี ทั้งนี้ ประการหนึ่ง คือ อัตลักษณ์ทางเครื่องดนตรีดั้งเดิมที่มีมาแต่วัฒนธรรมล้านนา อาทิ วงสะล้อ ซอ ซึง หรือ วงสะล้อ ซอ ปิน ได้ถูกทำให้เลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คนในขณะเดียวกัน ประการที่สอง กระบวนการสร้างใหม่ของอัตลักษณ์ทางดนตรีก็เกิดขึ้นจากการซึมซับและยอมรับการถ่ายทอดอัตลักษณ์ทางดนตรีไปสู่การเชื่อมโยงในรูปแบบใหม่ที่แตกต่างไปจากที่เคยปรากฏในพื้นที่เดิม ดังเช่น การนำแคนและโทนมาใช้บรรเลงประกอบในพิธีกรรมสักการะพ่อพญาสี่เขี้ยวหรือการบรรเลงประกอบประเพณีรำเดือน 5 ของ ชุมชน ไท-ยวนสีคิ้ว ในการสร้างสรรค์ดนตรีประกอบชุดการแสดง ไท-ยวน สีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา คือ เพลงอารักษ์นครจันทึกและเพลงนางยวน นครจันทึก ผู้วิจัยได้แรงบันดาลใจมาจากการศึกษาอัตลักษณ์ ทางชาติพันธ์ไท-ยวนสีคิ้วภายใต้บริบททางประวัติศาสตร์ สังคม วัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ไท-ยวน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์หรือความเป็นตัวตนของกลุ่มชาติพันธ์ไท-ยวน สีคิ้วท่ามกลางความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ดังนั้น ผู้วิจัยจึงได้มีการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ทางดนตรีให้มีความเหมาะสมสอดคล้องกับบริบทของท้องถิ่น โดยใช้ความรู้ด้านการประพันธ์เพลงไทยผสมผสานกับการนำเครื่องดนตรีพื้นบ้านภาคอีสาน ได้แก่ แคน โทนโคราช พิณ ซอโคราช ปี่ภูไท กลองเพลมาใช้แทนเครื่องดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือ เพื่อให้บทประพันธ์ที่ออกมามีความกลมกลืนไปกับวัฒนธรรมของคนพื้นถิ่นในขณะเดียวกันก็ยังคงอัตลักษณ์ทางชาติพันธ์ไท-ยวนสีคิ้วไว้ดั่งเดิม

คำสำคัญ

การฟื้นฟูเศรษฐกิจชุมชนเชิงสร้างสรรค์Creative Community Economicsดนตรีไท-ยวน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แนวทางการฟื้นฟูวัฒนธรรมดนตรีชาติพันธุ์ไทลือ ตำบลสะเมิงใต้ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่

พรสวรรค์ จันทะวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

แนวทางการฟื้นฟูวัฒนธรรมดนตรีชาติพันธุ์ไทลื้อ การขับลื้อ ตำบลสะเมิงใต้ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่

พรสวรรค์ จันทะวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2562

การศึกษาเปรียบเทียบวัฒนธรรมดนตรีไทใหญ่ในรัฐชาน สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา

ภัทระ คมขำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2563

โครงการวิจัยกระบวนการปรับเปลี่ยนทางวัฒนธรรมดนตรี ปี่พาทย์ล้านนาประยุกต์ จังหวัดพะเยา

ธรรศ อัมโร มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2556

องค์ความรู้ภูมิปัญญาดนตรีชาติพันธุ์ไตหย่าในจังหวัดเชียงราย

องอาจ อินทนิเวศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2562

กระบวนการปรับเปลี่ยนทางวัฒนธรรมดนตรีของชาวกะเหรี่ยงแบพติสต์ ในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

พงษ์วิกรานต์ มหิทธิพงศ์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2559

ภูมิปัญญาดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ ไทเขิน ไทลื้อ และลาหู่ ในพื้นที่เทศบาลตำบลบ้านดู่ จังหวัดเชียงราย

องอาจ อินทนิเวศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557

วัฒนธรรมดนตรีไทใหญ่ในรัฐชาน สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา

บุษกร บิณฑสันต์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

วัฒนธรรมดนตรีชนเผ่าน่าซีในเมืองลี่เจียง มณฑลยูนาน : บทบาท การอนุรักษ์ สืบทอดและพัฒนา

เจริญชัย ชนไพโรจน์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2558

องค์ความรู้ภูมิปัญญาด้านดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ขมุในจังหวัดเชียงราย

องอาจ อินทนิเวศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2562