Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

แนวคิดการปรับปรุงอาคารแบบโคโลเนียล ย่านเมืองเก่าหนองคาย เพื่อเชื่อมโยงการท่องเที่ยวริมฝั่งโขง

ปกรณ์ พัฒนานุโรจน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

จากการสำรวจอาคารแบบโคโลเนียลในพื้นที่ย่านเมืองเก่าหนองคาย พบว่าอาคารมีรูปแบบที่เกิดจากการรับส่งเชื่อมโยงกับแหล่งต้นแบบมาจากช่วงที่ฝรั่งเศสได้เข้ายึดประเทศเวียดนาม และประเทศลาว แล้วได้ถ่ายทอดรูปแบบงานก่อสร้างอาคารให้กับอาคารในพื้นที่แถบริมแม่น้ำโขงจังหวัดหนองคาย โดยช่างชาวเวียดนามที่อพยพเข้ามาโดยได้นำเอารูปแบบ และวัสดุ ในการก่อสร้างอาคารแบบอาณานิคมโดยเฉพาะย่านเมืองเก่าถนนมีชัย ถือได้ว่าเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่มีการผสมผสานรูปแบบฝรั่งเศสเข้ากับงานแบบจีน ลักษณะเด่นที่พบคือ มีซุ้มวงโค้งกรอบประตู หน้าต่าง ซึ่งถือเป็นเสน่ห์ของอาคารรูปแบบนี้ วัตถุประสงค์งานวิจัย 1) เพื่อเสนอแนวทางปรับปรุงอาคารเก่าแบบโคโลเนียล บริเวณย่านเมืองเก่าหนองคาย และ 2) เพื่อศึกษาแนวคิดการท่องเที่ยวย่านเมืองเก่า ให้เกิดการเชื่อมโยงการท่องเที่ยวเมืองเก่าริมฝั่งโขง ขั้นตอนการดำเนินงานวิจัย 1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 2) สำรวจอาคารแบบโคโลเนียลในย่านเมืองเก่าหนองคาย และ 3) เสนอแนวคิดการอนุรักษ์อาคารเก่าที่ทรงคุณค่า ร่วมกับชุมชน สรุปผลการวิจัย 1) แนวทางการปรับปรุงและอนุรักษ์ด้านกายภาพของอาคารเก่า โดยเน้นการองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม โดยการปรับปรุงสภาพอาคารเก่า เป็นแนวคิดในการดำรงความเป็นอยู่ได้ตัวของคนในชุมชนเอง ส่งเสริมคุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์ และส่งเสริมความเป็นเอกลักษณ์ทางด้านกายภาพ วิธีการปรับปรุงใช้ลักษณะของกรอบด้านหน้า (facade design) ให้เกิดการรับรู้ที่แตกต่างกันสำหรับอาคารต่าง เน้นความโดดเด่นของอาคารเก่าที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และควรอนุรักษ์ อาคารอนุรักษ์เต็มรูปแบบ และการจัดตั้งมาตรการส่งเสริมในด้านการอนุรักษ์ให้แก่ชุมชน มาตรการในการอนุรักษ์ เป็นการช่วยส่งเสริมให้เกิดการอนุรักษ์ต่อไปได้อย่างยั่งยืน ซึ่งเป็นมาตรการในการสร้างแรงจูงใจและปลุกจิตสำนึกในการอนุรักษ์ด้วย และ 2) สรุปแนวคิดการท่องเที่ยวย่านเมืองเก่า ให้เกิดการเชื่อมโยงการท่องเที่ยวเมืองเก่าริมฝั่งโขง โดยการดำเนินการให้ถนนมีชัยเป็นถนนสายวัฒนธรรมเนื่องจากมีอาคารเก่าที่ยังคงเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องประชาสัมพันธ์ประชาชน ในชุมชนที่อยู่ติดถนนมีชัยให้มีความรู้ ความเข้าใจ และการจัดพื้นที่สาธารณะ และทางจักรยานเพื่อเชื่อมกับแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ จากผลสรุปของงานวิจัยทั้ง 2 ข้อ เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาการท่องเที่ยวของเมืองหนองคาย โดยดึงเอาเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น ที่ถูกถ่ายทอดเรื่องราวภูมิปัญญาเชิงช่างในอดีตไว้ให้คนรุ่นหลัง หากเจ้าของอาคาร คนในชุมชน และหน่วยงานเทศบาลผู้รับผิดชอบสามารถนำแนวทางต่างๆ ไปปรับใช้เพื่อให้เกิดการพัฒนาการท่องเที่ยว ที่อยู่บนพื้นฐานของหลักการอนุรักษ์ ก็จะทำให้ย่านเมืองเก่าหนองคายกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้งในสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป เพื่อพัฒนาจังหวัดหนองคาย คือ “เมืองน่าอยู่ เปิดประตูสู่อาเซียน” เพื่อขับเคลื่อนจังหวัดหนองคายสู่การเติบโต และเป็นสังคมแห่งคุณภาพและความสุขอย่างยั่งยืน คณะผู้วิจัยและทางชุมชนมีความเห็นที่จะต้องดำเนินการปรับปรุงโดยเน้นส่วนด้านหน้าก่อน ส่วนแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวนั้น ได้มีการสรุปเป็นแผนระยะ 3-5 ปี โดยมุ่งเน้นให้เกิดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยสามารถเชื่อมโยงกับการท่องเที่ยวของเมืองเก่ากับการท่องเที่ยวเดิมที่มีอยู่แล้ว จะเป็นการช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยวของหนองคายไปพร้อมๆกัน

คำสำคัญ

Conservationการอนุรักษ์Colonial BuildingsNongkhai the Old Townย่านเมืองเก่าหนองคายอาคารแบบโคโลเนียล

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของตึกแถวในพื้นที่ย่านเมืองเก่าท่าแขก แขวงคำม่วน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

สุธน คงศักดิ์ตระกูล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2563

รูปแบบพัฒนาอาคารประเภทพักอาศัยและพานิชยกรรมในเขตพื้นที่เมืองเก่าเชียงราย

กฤษณะพันธุ์ ตันเจริญรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

ลักษณะเฉพาะของอาคารพาณิชย์ ย่านเมืองเก่า จังหวัดหนองคาย

นพดล ตั้งสกุล มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2552

บริบทแวดล้อมที่ส่งผลต่อการก่อตัวและการพัฒนาของตึกแถว ในภูมิทัศน์ย่านประวัติศาสตร์ทับเที่ยง จังหวัดตรัง

เกรียงไกร เกิดศิริ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2558

คำถามต่อทิศทางการฟื้นฟูอาคาร-ย่านเก่าแก่เพื่อการท่องเที่ยวบนพื้นฐานของความโหยหา อดีต-แท้หรือเท็จ : กรณีศึกษา ประเทศไทย

ศิริเพ็ญ เยี่ยมจรรยา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2559

พัฒนาการของการจัดรูปที่ว่างและองค์ประกอบเมืองภายในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่

ณวิทย์ อ่องแสวงชัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2563

ชนชั้นสร้างสรรค์และการพัฒนาเมืองแบบเจนทรีพีเคนชั่นในย่านเก่าเจริญกรุง

นิภาภรณ์ ฮวบเจริญ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2560

สัณฐานวิทยาเมืองในการจัดรูปที่ว่างและองค์ประกอบของชุมชน ในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่

สิทธิกานต์ สัตย์ซื่อ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2560

การปรับเปลี่ยนการใช้สอยอาคารบ้านพักอาศัยพื้นถิ่นเพื่อรองรับการท่องเที่ยว ในย่านวัดเกต จังหวัดเชียงใหม่

ปวีณะ ศิริวัฒน์ชัยพร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561

การศึกษาพัฒนาการของ "ย่านสถานีรถไฟลำปาง" ผ่านมุมมองของสถาปัตยกรรมเมือง

ฐาปนันท์ ชมภูงาม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564