การออกแบบรูปแบบการจัดการน้ำอย่างยั่งยืน เพื่อการพัฒนาชุมชนแบบองค์รวม ในเขตพื้นที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาสภาพการจัดการนี้า ในเซตพื้นที่ มหาวิทยาลัยราซภัฏพระนครเพื่อการพัฒนาชุมซนแบบองค์รวม (2) เพื่อศึกษารูปแบบการจัดการนี้าอย่าง ยั่งยืน ในเซตพื้นที่มหาวิทยาลัยราซภัฏพระนครเพื่อการพัฒนาชุมซนแบบองค์รวม (3) เพื่อพัฒนาและ ส่งเสริมบทบาทซองบุคลากร ในเซตพื้นที่มหาวิทยาลัยราซภัฏพระนครให้มีส่วนร่วมในการจัดการอนุรักษ์ และจัดการนี้าอย่างเป็นระบบและยั่งยืน (4) เพื่อศึกษารูปแบบความร่วมมือจากหน่วยงานที่เกี่ยวซ้อง และ บทบาทซองชุมซนผู้มีส่วนร่วม ระหว่างสาขาวิชา ซองคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราซภัฎ พระนคร และ (5) เพื่อศึกษาผลประโยซน่ที่ได้รับ ปีญหา อุปสรรคและข้อเสนอแนะในการน่าแบบแผน แนวปฏิบัติการจัดการนี้าอย่างยั่งยืน ไปประยุกต้ใช้ประโยซนไนองค์กรเครือข่าย โดยอาศัยกระบวนการมี ส่วนร่วมซองประซาคมมหาวิทยาลัยราซภัฏพระนคร โดยใช้อาคารปฏิบัติการรวมเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราซภัฏพระนครเป็นพื้นที่ศึกษา เครื่องมีอที่ใช้ในงานวิจัย ประกอบด้วยใช้แบบสอบถามความ คิดเห็นเกี่ยวกับพฤติกรรมการใช้นี้า และความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบการจัดการนี้า โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวนทั้งสิ้น 700 คน ในเซตพื้นที่คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม แบ่งรูปแบบการจัดการพลังงานไฟฟ้า ออกเป็น 4 ด้าน คือ ด้านมาตรการการจัดการนี้า ด้านการปรับเปลี่ยนอุปกรณ์ประหยัดนี้า ด้านการใช้ซํ้า/ น่ากลับมาใช้ใหม่และด้านการรณรงค์ให้ความรู้เกี่ยวกับการจัดการนี้า จากผลการศึกษา พบว่า ด้านมาตรการการจัดการนี้า หัวข้อที่ได้ระดับคะแนน ความคิดเห็นสูง ที่สูด คือ ต้องการให้หน่วยงานมีมอบหมายการตรวจสอบ/ซ่อมบำรุง อุปกรณ์ สุขภัณฑ์ ระบบท่อ โดยมี ฝ่ายที่รับผิดชอบซัดเจน (2) ด้านการปรับเปลี่ยนอุปกรณ์ประหยัดนี้า หัวช้อที่ได้ระดับคะแนนความคิดเห็น สูงที่สุด คือ หน่วยงานปรับเปลี่ยนสุขภัณฑ์เป็นรุ่นประหยัดนี้าจะสามารถประหยัดนี้าได้ (3) ด้านการใช้ซํ้า/ น่ากลับมาใช้ใหม่ หัวช้อที่ได้ระดับคะแนนความคิดเห็นสูงที่สุด คือ ต้องการให้หน่วยงานน่านี้าจากแหล่งนี้า ธรรมชาติมาใช้ในการรดนี้าต้นไม้ และ (4) ด้านการรณรงค์ให้ความรู้เกี่ยวกับการจัดการนี้า หัวช้อที่ได้ ระดับคะแนนความคิดเห็นสูงที่สุด คือ ต้องการให้หน่วยงานมีการจัดกิจกรรมการรณรงค์ด้านการจัดการนี้า และติดตามผลการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง ผู้วิจัยได้น่าความคิดเห็นซองกลุ่มตัวอย่าง มาน่าเสนอและรับฟ้งความคิดเห็นซองตัวแทนกลุ่ม ประซาคม ในเซตพื้นที่มหาวิทยาลัยราซภัฏพระนคร เพื่อน่าไปสู่การการพัฒนารูปแบบการจัดการนี้าอย่าง ยั่งยืนโดยอาศัยความร่วมมือจากหน่วยงานที่เกี่ยวช้องและการมีบทบาทซองชุมซนผู้มีส่วนร่วม ระหว่าง สาขาวิชาซองคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราซภัฎพระนคร เพื่อสรุปผลการพัฒนารูปแบบ การจัดการนี้าอย่างยั่งยืนทั้ง 4 ด้าน ซึ่งสรุปได้ว่า รูปแบบการจัดการนี้าอย่างยั่งยืนในเซตพื้นที่ มหาวิทยาลัยราซภัฏพระนครเพื่อการพัฒนาชุมซนแบบองค์รวมควรจะเริ่มต้นจากมหาวิทยาลัยควรมีการ มอบหมายนโยบายด้านการจัดการนํ้าอย่างยั่งยืนและประกาศออกสู่ประซาคมให้รับทราบถึงทิศทางและ นโยบายร่วมกันและระบุหน่วยงานผู้รับผิดซอบที่แน่นอนเพื่อมุ่งสู่การจัดการนํ้าอย่างเกิดประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังควรต้องมีการติดตามผลการจัดการนํ้าอย่างต่อเนื่อง และขยายผลสู่เครือข่ายหรือประซาคม