การสร้างระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์แสดงความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศน้ำ ปัญหาและการจัดการน้ำในพื้นที่ลุ่มน้ำปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยรื่อง การจัดการพรัพยากรน้ำในพื้นพื้นพื้ อุ่นน้ำปาย จังหวัดแม่สองสองสอน มีจุสประสระสะ หลัก เพื่อสร้างรูปแบบการจัดการทรัพยากรน้ำในพื้นที่ลุ่มน้ำปาย โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบ มีส่วนร่วมกับประชาชนในพื้นที่ลุ่มน้ำปาย ผลการศึกษา พบว่า รูปแบบในการจัดการทรัพยากรน้ำที่ เหมาะกับพื้นที่ลุ่มน้ำปาย ประกอบด้วย การจัดการพรัพยากรน้ำนั้นพื่อการอุปโกคบริโภคที่เหมายชนกันกันซุนชน ประกกการ ตรวจวิเคราะห์คุณภาพน้ำในชุมชนจากแหล่งน้ำที่ใช้ในการอุปโภคบริโภคในชุมชุมชน จัดอบรมเชิง ปฏิบัติการเกี่ยวกับระบบปรับปรุงคุณภาพน้ำแบบต่างๆ การจัดทำคู่มือการปรับปรุงคุณภาพน้ำใน รูปแบบต่างๆ ร่วมกัน และการเขียนแผนชุมชนในการปรับปรุงระบบน้ำสำหรับการอุปโภคบริโภค ที่มีปัญหาเรียงตามลำดับความรุนแรงของปัญหา และผลักดันเข้าสู่แผนพัฒนาของท้องถิ่น การจัดการมลพิษทางน้ำประกอบด้วย การบำบัดน้ำเสียเบื้องต้นจากครัวเรือน การทำฝ่าย ชะลอน้ำและตะกอนและปลูกหญ้าแฝกเพื่อลดการพังทลายของดิน และการสร้างเครือข่ายกลุ่ม เขาวชนและประชาชนซึ่งการดำเนินกิจกรรมนี้สามารถได้กลุ่มเขาวชนจากโรงเรียนต่างๆ การใช้ระบบสารสนเทศในการจัดการทรัพยากรน้ำ เขาชนในพื้นที่ศึกษา ลงพื้นที่เพื่อเก็บ ข้อมูลจะทำการบันทึกข้อมูลดังกล่าวลงในแบบฟอร์มสำหรับการสำรวจ และนำข้อมูอมูลดังกล่าวมามา ปื้อนเข้าสู่ระบบด้วยตัวเองได้ทัน เป็นการสร้างความภาคภูมิใจแก่เขาวชนอีกทางหนึ่งในการ ประยุกต์ใช้เทคในโลยีกับการจัดการทรัพยากรน้ำในพื้นที่อาศัยของตนเอง การใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ได้ทำการจากการจำแนกการใช้ประโยชน์ที่ดินใน บริเวณลุ่มน้ำปาย เมื่อนำเข้าสู่ระบบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ จากนั้นนำไปผ่านการประมาณค่าดัชนี ต่าง ๆ รูปแบบการประมาณค่านี้จะเน้นการใช้สีเป็นหลักเนื่องจากสื่อสารต่อผู้ใช้ได้ชัดเจน และ สามารถใช้ในการวิเคราะห์คุณภาพน้ำได้ตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย นอกจากนี้วิธีการประมาณ ค่าดัชนีต่าง ๆ ยังสามารถลดการสำรวจภาคสนามได้ เมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายในการสำรวจระบบ สามารถประยุกต์ใช้เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของดัชนีคุณภาพน้ำระหว่างฤดูกาลและแสดง บริเวณที่ควรเฝ้าระวังได้อย่างชัดเจน ทำให้เป็นประโยชน์ต่อการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำอย่างมี ประสิทธิภาพและยั่งยืน การใช้ความหลากหลายทางชีวภาพในการจัดการทรัพยากน้ำสามารถใช้ความหลากหลาย ของแมลงน้ำ ไดอะตอมพื้นท้องน้ำ แพลงก์ตอนพืช และแพลงก์ตอนสัตสัตว์ เป็นดัชนีบ่งขี้คุณภาพน้ำ ของแม่น้ำปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้