รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
การปรับปรุงและพัฒนาเนื้อดินปั้นสโตนแวร์ด่านเกวียนเพื่อเพิ่ม ผลผลิตอย่างยั่งยืน
ชัยศิริ หลวงแนม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการปรับปรุงและพัฒนาเนื้อดินสโตนแวร์ด่านเกวียนเพื่อการแข่งขันในตลาดอาเซียน ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของเนื้อดินด่านเกวียน ปรับปรุงและพัฒนาเนื้อดินสโตนแวร์โดยใช้การผสมของดินเหนียวด่านเกวียน ดินทรายด่านเกวียน และดินขาวลำปาง ทดลองหาอัตราส่วนผสมที่มีความเหมาะสมของเนื้อดินสโตนแวร์จากตารางสามเหลี่ยม จำนวน 18 อัตราส่วนผสมสำหรับการขึ้นรูปด้วยเทคนิคการหล่อแบบกลวง ชิ้นตัวอย่างทดสอบเผาที่อุณหภูมิ 1,150 1,200 และ 1,250 องศาเซลเซียส ในบรรยากาศการเผาแบบออกซิเดชันและรีดักชัน ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพ เช่น การทดสอบสีหลังเผาด้วยการสังเกต การหดตัวก่อนเผาและหลังเผา การดูดซึมน้ำ และการทดสอบความแกร่งหลังเผา ผลการวิจัยพบว่าเนื้อดินด่านเกวียนที่มีความเหมาะสมที่สุดประกอบด้วยดินเหนียวด่านเกวียน ร้อยละ 60 ดินทรายด่านเกวียน ร้อยละ 20 และ ดินขาวร้อยละ 20 เนื้อดินที่มีความเหมาะสมนี้มีค่าการดูดซึมน้ำต่ำร้อยละ 5.80 เมื่อเผาที่อุณหภูมิ 1,250 องศาเซลเซียส ในบรรยากาศการเผาแบบรีดักชัน นอกจากนั้นยังได้ออกแบบผลิตภัณฑ์เป็นแก้วมัคกาแฟที่ทำมาจากเนื้อดินสโตนแวร์ด่านเกวียนที่มีความเหมาะสมดังกล่าวโดยใช้เทคนิคการหล่อแบบกลวง พร้อมกันนั้นยังได้ออกแบบและพัฒนาบรรจุภัณฑ์เป็นการสร้างจุดเด่นและสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์ สุดท้ายองค์ความรู้ที่ได้จากงานวิจัยนี้ได้นำไปถ่ายทอดให้กับผู้ประกอบการเครื่องปั้นดินเผาด่านเกวียน
คำสำคัญ
เพิ่มผลผลิตStonewareสโตนแวร์clay bodyเนื้อดินปั้นImprovement and developmentincreasing the productivityการปรับปรุงและพัฒนา
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาสูตรเนื้อดินปั้นสำหรับผลิตภัณฑ์สโตนแวร์ จากดินป้านปลักแรด เขตอำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก
วิมล ทองดอนกลิ้ง มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2558 การประยุกต์ดินเหนียวเผาเป็นส่วนผสมวัสดุประสานในกระบวนการขึ้นลูกหินขัดข้าว
ธิติกานต์ บุญแข็ง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2560 การศึกษาและพัฒนาลวดลายเครื่องปั้นดินเผามอญภาคกลาง เพื่อออกแบบผลิตภัณฑ์
การศึกษาและพัฒนาวัสดุผสมที่เป็นตัวประสานในกระบวนการขึ้นรูปลูกหินขัดข้าว
ตะวันฉาย โพธิ์หอม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2556 การศึกษาและพัฒนาวัสดุผสมที่เป็นตัวประสานในกระบวนการขึ้นรูปลูกหินขัดข้าว
ตะวันฉาย โพธิ์หอม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2555 การสร้างสรรค์ผลงานเครื่องปั้นดินเผาจากการศึกษาคุณลักษณะของเถาวัลย์ที่มีในท้องถิ่น
ศักดิ์ชาย สิกขา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2556 การศึกษาคุณสมบัติด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมของเนื้อดินปั้นและน้ำเคลือบสำหรับผลิตเครื่องปั้นดินเผา บ้านแก่งเป้า อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์
เอนกพงศ์ ธรรมาธิวัฒน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558 การวิจัยพัฒนารูปแบบและคุณค่าผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาบ้านเหมืองกุง โดยการต่อยอดเทคนิคภูมิปัญญาท้องถิ่นและฟื้นฟูเอกลักษณ์ในการออกแบบ
คนธาภรณ์ เมียร์แมน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554 การพัฒนาเนื้อดินและเคลือบเซรามิคอุณหภูมิต่ำ สำหรับผลิตภัณฑ์จอกยางพารา ของกลุ่มผลิตเครื่องปั้นดินเผาบ้านวังดินสอ ตำบลวังนกแอ่น อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก->->->
นิวัตร พัฒนะ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2557 การพัฒนาเนื้อดินด่านเกวียนเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร
อนุรัตน์ ภูวานคำ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2563