การใช้เถ้าลอยและผงหินปูนเพื่อปรับปรุงกำลังอัดและความต้านทานคลอไรด์ของคอนกรีตที่ใช้มวลรวมคอนกรีตรีไซเคิล

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์และกำลังอัดของคอนกรีตที่ใช้ มวลรวมคอนกรีตรีไซเคิล โดยใช้อัตราส่วนมวลรวมคอนกรีตรีไซเคิลต่อมวลรวมหยาบที่ร้อยละ 0 10 25 50 และ 100 โดยน้ำหนัก อัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสานเท่ากับ 0.40 0.50 และ 0.60 อัตราส่วนเถ้าลอยต่อวัสดุประสานเท่ากับ 0.20 และ 0.30 และอัตราส่วนผงหินปูนต่อวัสดุประสานเท่ากับ 0.10 ทำการหล่อตัวอย่างคอนกรีตทรงลูกบาศก์ขนาด 10?10?10 ซม3 สำหรับทดสอบกำลังอัดคอนกรีตที่ระยะเวลาบ่มน้ำ 28 56 และ 91 วัน ทำการหล่อตัวอย่างคอนกรีตทรงกระบอกขนาด ? 10 ซม. และสูง 20 ซม. สำหรับทดสอบการแทรกซึมคลอไรด์แบบเร่งของคอนกรีตที่ที่ระยะเวลาบ่มน้ำ 28 56 และ 91 วัน และการทดสอบแทรกซึมคลอไรด์แบบแช่ของคอนกรีตภายหลังระยะเวลาบ่มน้ำ 28 วัน และเผชิญในสารละลายโซเดียมคลอไรด์ 3.0% เป็นเวลา 28 56 และ 91 วัน จากผลการทดลองพบว่า เมื่อใช้อัตราส่วนมวลรวมคอนกรีตรีไซเคิลต่อมวลรวมหยาบสูงขึ้นทำให้ความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์และกำลังอัดของคอนกรีตต่ำลง คอนกรีตที่ผสมมวลรวมคอนกรีตรีไซเคิลที่อัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสานต่ำมีความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์สูงกว่าคอนกรีตที่อัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสานสูง คอนกรีตที่ใช้มวลรวมคอนกรีตรีไซเคิลร้อยละ 10 และเถ้าลอยที่อัตราส่วนเถ้าลอยต่อวัสดุประสาน 0.30 มีกำลังอัดสูงกว่าและความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์ของคอนกรีตดีกว่าคอนกรีตที่ไม่ผสมเถ้าลอยที่อายุ 91 วัน คอนกรีตที่ใช้มวลรวมคอนกรีตรีไซเคิลและใช้ผงหินปูนที่อัตราส่วนผงหินปูนต่อวัสดุประสาน 0.10 มีกำลังอัดต่ำลงและความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์น้อยกว่าคอนกรีตที่ไม่ผสมผงหินปูน จากความสัมพันธ์ระหว่างกำลังอัดและปริมาณประจุไฟฟ้าที่ไหลผ่านของคอนกรีต และความสัมพันธ์ระหว่างกำลังอัดและสัมประสิทธิ์การแพร่คลอไรด์ของคอนกรีตสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการเลือกส่วนผสมคอนกรีตที่มีความต้านทานคลอไรด์และกำลังอัดที่ดี

คำสำคัญ