ผลกระทบของการใช้เถ้าลอยเปียกต่อกำลังอัดและความต้านทานคลอไรด์ของคอนกรีต

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาความต้านทานคลอไรด์และกำลังอัดของคอนกรีตที่ผสมเถ้าลอยเปียก ใช้อัตราส่วนน้ำต่อวัตถุประสาน 0.50 และ 0.60 อัตราการแทนที่เถ้าลอยต่อวัตถุประสานร้อยละ 20, 40 และ 60 โดยความชื้นในเถ้าลอยเปียกเท่ากับร้อยละ 60 โดยน้ำหนัก ระยะเวลาสัมผัสความชื้นของเถ้าลอยเปียก 1 เดือน ใช้ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภทที่ 1 เป็นวัสดุประสานหลัก ทำการหล่อตัวอย่างคอนกรีตรูปทรงลูกบาศก์ ขนาด 10 x 10 x10 ซม3 สำหรับทดสอบกำลังอัดคอนกรีตที่อายุ 28, 56 และ 91 วัน และหล่อตัวอย่างคอนกรีตทรงกระบอกขนาด ?10?20 ซม2 สำหรับทดสอบการแทรกซึมคลอไรด์แบบเร่งของคอนกรีตที่อายุ 28, 56 และ 91 วัน และการแทรกซึมคลอไรด์ของคอนกรีตที่แช่ในสารละลายโซเดียมคลอไรด์ 3.0% เป็นเวลา 28, 56 และ 91 วัน ภายหลังการบ่มน้ำ 28 วัน จากผลการทดลองพบว่า การใช้เถ้าลอยเปียกแทนที่บางส่วนของปริมาณวัสดุประสานในคอนกรีตทำให้ความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์ของคอนกรีตดีขึ้นและกำลังอัดของคอนกรีตสูงขึ้น การใช้เถ้าลอยเปียกแทนที่วัสดุประสานร้อยละ 40 ทำให้คอนกรีตมีความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์ดีที่สุด ขณะที่การใช้เถ้าลอยเปียกแทนที่วัสดุประสานร้อยละ 20 ทำให้คอนกรีตมีกำลังอัดดีที่สุด คอนกรีตที่ผสมเถ้าลอยเปียกที่อัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสานต่ำมีความต้านทานการแทรกซึมคลอไรด์ดีกว่าที่อัตราส่วนน้ำต่อวัสดุประสานสูง

คำสำคัญ