การดูดซับพอลิแซกคาไรด์ในน้ำเสียจากโรงงานผลิตเส้นก๋วยเตี๋ยวด้วยอนุภาคแม่เหล็กนาโน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษาผลของการดูดซับพอลิแซกคาไรด์ในน้้าเสียด้วยอนุภาคแม่เหล็กนาโนที่สังเคราะห์ด้วยวิธีการตกตะกอนร่วม (Co-precipitation) ของสารละลายผสมระหว่างเกลือเฟอรัสคลอไรด์ (FeCl2) และเกลือเฟอริกคลอไรด์ (FeCl3) ในสารละลายแอมโมเนีย ซึ่งภายหลังการท้าปฏิกิริยาจะได้อนุภาคแม่เหล็กนาโนของแมกนีไทต์ (Fe3O4) ที่มีลักษณะเป็นผงสีด้า และมีคุณสมบัติแม่เหล็กพารายิ่งยวด (Superparamagnetic; SP) ซึ่งมีค่าสภาพรับไว้ได้ทางแม่เหล็ก (Magnetic susceptibility; k) สูงและมีค่าการดึงดูดสูง ดังนั้นจึงน้าอนุภาคแม่เหล็กนาโนที่สังเคราะห์ได้มาทดสอบการดูดซับพอลิแซกคาไรด์ที่ได้จากบ่อบ้าบัดน้้าเสียของโรงงานผลิตเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้ข้าวเป็นวัตถุดิบ โดยน้้าเสียที่ใช้ในการศึกษามี 2 ประเภท คือ น้้าเสียก่อนเข้าบ่อเติมอากาศ และน้้าเสียหลังผ่านบ่อเติมอากาศ ซึ่งน้้าเสียถูกวิเคราะห์หาความเข้มข้นของคาร์โบไฮเดรตด้วยวิธี Phenol-sulfuric method และหาค่า Chemical oxygen demand (COD) ด้วยวิธี Closed reflux พบว่าน้้าเสียทั้งสองประชนิดมีค่าความเข้มข้นของคาร์โบไฮเดรตอยู่ในช่วงระหว่าง 7,000 ถึง 8,000 มิลลิกรัมต่อลิตร และมีค่า COD อยู่ในช่วงระหว่าง 18,500 ถึง 31,000 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งผลจากการวิเคราะห์ดังกล่าวพบว่าน้้าเสียที่ปล่อยออกมายังคงมีค่าความเข้มข้นของคาร์โบไฮเดรตและ COD สูง อาจส่งผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศน์ ดังนั้นต้องก้าจัดพอลิแซกคาไรด์ในน้้าเสียด้วยการดูดซับพอลิแซกคาไรด์บนอนุภาคภาคแม่เหล็กนาโนเพื่อลดปริมาณสารอินทรีย์ ซึ่งจากผลการวิจัยพบว่าอนุภาคแม่เหล็กนาโนเป็นตัวดูดซับที่เหมาะส้าหรับก้าจัดพอลิแซกคาไรด์โดยมีประสิทธิภาพในการดูดซับในช่วง 170 ถึง 190 mg พอลิแซกคาไรด์/g ตัวดูดซับ มีผลท้าให้ค่าความเข้มข้น COD ลดลงประมาณ 1.4 ถึง 1.7 เท่า และเมื่อศึกษาพฤติกรรมการดูดซับจากสมการไอโซเทอมการดูดซับแบบไม่เชิงเส้นของ 3 สมการ ได้แก่ สมการสองตัวแปร (แบบจ้าลองของแลงเมียร์ และฟรุนด์ลิช) และ สมการสามตัวแปร (แบบจ้าลองของ Sips) พบว่าแบบจ้าลองที่เหมาะสมที่สุดส้าหรับการท้านายพฤติกรรมการดูดซับของอนุภาคแม่เหล็กนาโน คือ แบบจ้าลองของ และฟรุนด์ลิช ซึ่งเป็นแบบจ้าลองที่มีสมมติฐานของการดูดซับแบบหลายชั้น เนื่องจาก ?2 มีค่าน้อยที่สุดซึ่งเท่ากับ 0.0297 เมื่อเทียบกับแบบจ้าลองของ แลงเมียร์ และ Sips และเมื่อทดสอบความสามารถในการดูดซับโดยที่เพิ่มปริมาณอนุภาคแม่เหล็กนาโนขณะที่ความเข้มข้นของพอลิแซกคาไรด์คงที่พบว่าปริมาณอนุภาคแม่เหล็กนาโนมีค่าแปรผันตามกับความสามารถในการดูดซับ ในขณะที่แปรผกผันกับร้อยละการก้าจัดพอลิแซกคาไรด์ อนุภาคแม่เหล็กนาโนที่เตรียมได้จากงานวิจัยนี้สามารถในการดูดซับระดับปานกลางเพื่อก้าจัดความเข้มข้นเริ่มต้นของพอลิแซกคาไรด์ที่มีค่ามากซึ่งปนเปื้อนในน้้าเสียจากโรงงานเส้นก๋วยเตี๋ยวได้