การคืนสภาพถ่านเม็ดลำไยที่ผ่านการปรับสภาพพื้นผิวทางเคมี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาการคืนสภาพถ่านเม็ดลำไยที่ผ่านการปรับสภาพพื้นผิวทางเคมีด้วย โพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนต สำหรับการดูดซับแคลเซียมไอออนในน้ำกระด้าง โดยใช้สารละลาย โซเดียมคลอไรด์ (NaC)) สารละลายกรดฟอสฟอริก (H,PO,) และสารละลายโชเดียม ไฮตรอกไซด์ (NลOH) เป็นสารเคมีที่ใช้ในการคืนสภาพ ผลการวิจัยพบว่าถ่านเม็ดลำไยที่ไม่ผ่านและผ่านการปรับ สภาพพื้นผิวทางเคมีด้วยสารละลายโพแทสเชียมเปอร์แมงกาเนตมีลักษณะพื้นผิวเป็นรูพรุนกระจาย ทั่วทั้งพื้นผิว เมื่อนำมาวิเคราะห์ธาตุเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพบนพื้นผิวของตัวดูดชับทั้งสองชนิด พบว่าพื้นผิวของตัวของตัวดูดขับทั้งสองชนิดมีการกระจายตัวของธาตุที่แตกต่างกัน โดยบนพื้นผิวของ ถ่านเม็ดลำไยนั้นมีเพียงธาตุคาร์บอน (C) เท่านั้น แต่บนพื้นผิวของถ่านเม็ดลำไยที่ผ่านการปรับสภาพ พื้นผิวทางเคมีพบว่ามีองค์ประกอบของธาตแมงกานีส (Mr) ธาตโพแทสเซียม (K) และธาตออกซิเจน (O) การกระจายตัวบนพื้นผิวเป็นส่วนมาก ตัวดูดซับทั้งสองชนิดนี้มีพื้นที่ผิวจำเพาะไม่แตกต่างกันมาก นัก แต่มีผลทำให้รัศมีเฉลี่ยของรูพรุนและปริมาตรรูพรุนทั้งหมดมีค่าเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ดังนั้นการปรับ สภาพพื้นผิวทางเคมีของถ่านเม็ดลำไยด้วยสารละลายโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนตมีผลอย่างมากต่อ องค์ประกอบของธาตุบนพื้นผิวของตัวดูดชับ ในกระบวนการดูดขับแบบแบทช์ (Batch adsorption process) ถ่านเม็ดลำไยขนาด 1-2 mm มีประสิทธิภาพในการดูดซับแคลเซียมไอออนในน้ำกระด้างได้ ดีกว่าถ่านเม็ดลำไยขนาด 2.8-4 mm ส่วนกระบวนการดูดซับแบบคอลัมน์ (Column adsorption process) ถ่านเม็ดลำไยขนาด1-2 mm ที่ผ่านการปรับสภาพพื้นผิวทางเคมี จะมีประสิทธิภาพในการ ดูดชับแคลเชียมไอออนในน้ำกระด้างได้ดีกว่าถ่านเม็ดลำไยที่ไม่ได้ปรับสภาพพื้นผิวทางเคมี จากการ ตรวจสอบประสิทธิภาพการดูดชับแคลเซียมไอออนในน้ำกระด้างหลังกระบวนการคืนสภาพด้วย สารละลาย NaCI สารละลาย H,PO, และสารละลาย NลOH พบว่าสารละลายทั้งสามชนิดสามารถ คืนสภาพถ่านเม็ดลำไยให้สามารถนำกลับมาดูดชับแคลเซียมไอออนในน้ำกระด้างซ้ำได้ โดยที่ สารละลาย 2.5% w/v NaCI มีประสิทธิภาพดีที่สุดในการคืนสภาพ รองลงมาคือสารละลาย 0.25% v/v HyPO, และ สารละลาย 0.1 M NaOH ตามลำดับ

คำสำคัญ