Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2551

การใช้เปลือกสับปะรดในอาหารผสมเสร็จหมักเพื่อใช้เลี้ยงแพะระยะให้นม 2. ผลของการใช้เปลือกสับปะรดในอาหารผสมเสร็จหมักต่อปริมาณการกินได้ นิเวศน์วิทยาในกระเพาะรูเมน การย่อยได้ การสังเคราะห์จุลินทรีย์โปรตีน และการสะสมโภชนะของแพะลูกผสมพื้นเมือง-ซาเนน 50 เปอร์เซ็นต์

นายสมศักดิ์ เภาทอง กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ปริมาณการกินได้และการย่อยได้ของอาหารผสมเสร็จหมักที่มีเปลือกสับปะรดผสม ในระดับต่างๆ ในแพะ สมศักดิ์ เภาทอง 1/ อานุภาพ เส็งสาย 1/ จีระศักดิ์ ชอบแต่ง 2/ สุวรรณี เกศกมลาสน์ 3/ บทคัดย่อ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้เปลือกสับปะรดทดแทนหญ้าสด ในอาหารผสมเสร็จหมักที่มีต่อปริมาณการกินได้และการย่อยได้ในแพะ โดยใช้แพะลูกผสมบอร์ 50 เปอร์เซ็นต์ เพศผู้ จำนวน 12 ตัว น้ำหนักเริ่มต้นการทดลองเฉลี่ย 18.71 กิโลกรัม วางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอดภายในบล็อก มี 4 ซ้ำ ประกอบด้วย 3 สิ่งทดลอง ได้แก่ อาหารผสมเสร็จหมักที่มีอัตราส่วนอาหารข้นต่ออาหารหยาบ 60:40 โดยน้ำหนักสด โดยมีแหล่งอาหารหยาบที่มีสัดส่วนเปลือกสับปะรดต่อหญ้าบาน่า เท่ากับ 50:50 (TMRS I) 75:25 (TMRS II) และ 100:0 (TMRS III) หลังจากหมักอาหารผสมเสร็จนาน 21 วัน จึงดำเนินการทดลอง เก็บตัวอย่างและข้อมูลโดยวิธี total collection ใช้เวลาในการทดลอง 21 วัน ผลการทดลอง พบว่า แพะทั้ง 3 กลุ่ม มีปริมาณวัตถุแห้งที่กินได้ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) โดยมีค่าอยู่ในช่วง 44.14 – 56.25 g/BW0.75/d แพะที่เลี้ยงด้วยอาหารผสมเสร็จหมักที่มีเปลือกสับปะรดทดแทนหญ้าทั้งหมด (TMRS III) อาหารผสมเสร็จหมักที่มีเปลือกสับปะรดทดแทนหญ้าสด 75 เปอร์เซ็นต์ (TMRS II) และอาหารผสมเสร็จหมักที่มีเปลือกสับปะรดทดแทนหญ้าสด 50 เปอร์เซ็นต์ (TMRS I) มีสัมประสิทธิ์การย่อยได้ของวัตถุแห้ง (82.60 75.15 และ 67.37 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) อินทรียวัตถุ (84.36 77.65 และ 69.91 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) เยื่อใยที่ไม่ละลายในสารละลายที่เป็นกลาง (neutral detergent fiber) (76.89 60.02 และ 40.47 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) และพลังงานรวม (83.38 76.42 และ 68.65 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) ไม่แตกต่าง (p>0.05) กับอาหารผสมเสร็จหมักที่มีเปลือกสับปะรดทดแทนปริมาณหญ้าสด 75 เปอร์เซ็นต์ (TMRS II) แต่มีค่าสัมประสิทธิ์ดังกล่าวสูงกว่า (p<0.05) แพะที่เลี้ยงด้วยอาหารผสมเสร็จหมักที่มีเปลือกสับปะรดทดแทนหญ้าสด 50 เปอร์เซ็นต์ (TMRS I) อย่างไรก็ตาม แพะที่เลี้ยงด้วยอาหารผสมเสร็จหมักทั้ง 3 สูตร มีสัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโปรตีน (76.59 68.61 และ 63.46 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) ไขมัน (95.55 93.51 และ 91.32 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) และ เยื่อใยที่ไม่ละลายในสารละลายที่เป็นกรด (acid detergent fiber) (53.33 51.65 และ 36.15 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ) ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) ผลการศึกษาสรุปได้ว่า แพะกินอาหารผสมเสร็จหมักที่มีอายุการหมัก 21 – 42 วัน ได้อย่างปกติ และการเพิ่มเปลือกสับปะรดทดแทนหญ้าสดมีผลทำให้แพะมีการย่อยได้ของอาหารผสมเสร็จหมักได้ดีขึ้น คำสำคัญ : การกินได้ การย่อยได้ อาหารผสมเสร็จหมัก เปลือกสับปะรด แพะ เลขทะเบียนวิจัย 51(1)-0214-018 1/ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์เพชรบุรี อ.ชะอำ จ.เพชรบุรี 2/กลุ่มวิจัยอาหารสัตว์ กองอาหารสัตว์ กรมปศุสัตว์ ราชเทวี กรุงเทพฯ 3/กลุ่มวิเคราะห์อาหารสัตว์และพืชอาหารสัตว์ กองอาหารสัตว์ จ.ปทุมธานี

คำสำคัญ

การย่อยได้เปลือกสับปะรดแพะนมอาหารผสมเสร็จหมักFermented TMR Pineapple peel Digestibility Milk goat

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การใช้เปลือกสับปะรดในอาหารผสมเสร็จหมักใช้เลี้ยงแพะระยะให้นม 3. ผลของการใช้เปลือกสับปะรดในอาหารผสมเสร็จหมักต่อการกิน สมรรถนะการผลิตและคุณภาพน้ำนมของแพะลูกผสมซาเนน 75 เปอร์เซ็นต์

นายสมศักดิ์ เภาทอง กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551

การใช้เปลือกสับปะรดในอาหารผสมเสร็จหมักเพื่อใช้เลี้ยงแพะระยะให้นม 1. ผลของระดับเปลือกสับปะรดที่เหมาะสมต่อกระบวนการหมักและคุณภาพของอาหารผสมเสร็จหมัก

นายสมศักดิ์ เภาทอง กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551

การใช้เปลือกสับปะรดและหญ้าแพงโกล่าเป็นแหล่งอาหารหยาบร่วมกับอาหารข้นระดับต่างๆขุนแพะลูกผสม

นายธงชัย ปอศิริ กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551

การวิจัยประสิทธิภาพการใช้เปลือกสับปะรดเป็นอาหารหยาบ ผลพลอยได้ของมันสําปะหลัง จากการผลิตเอทานอลเป็นแหล่งอาหารพลังงาน และพืชตระกูลถั่วท้องถิ่น เป็นแหล่งอาหารเสริมโปรตีนในการเลี้ยงโคเนื้อ

วีระพล แจ่มสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2558

การพัฒนาผลิตภัณฑ์สารสกัดจากสับปะรด สำหรับสุกรหลังหย่านมและไก่กระทง เพื่อเพิ่มการย่อยได้ปรากฏของโภชนะ สมรรถนะการผลิต และสุขภาพทางเดินอาหาร

พิทักษ์พล พรเอนก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2565

การเสริมสารจากเปลือกมะละกอและเปลือกสับปะรดเพื่อเพิ่มผลผลิตปลากะพงและปลากดหลวงเชิงพาณิชย์

สุดาพร ตงศิริ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564

การใช้เอนไซม์โบรมิเลนจากส่วนเหลือทิ้งสับปะรดปรับปรุงการใช้ประโยชน์ได้ของโปรตีนในกากถั่วเหลือง การย่อยได้ของโภชนะและประสิทธิภาพการผลิตในอาหารสุกรอนุบาล

ภัทราพร ภุมรินทร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2554

การศึกษาการเพิ่มคุณค่ากากมันสำปะหลังหมักยีสต์-มาเลทและใบมัน สำปะหลังเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนกากถั่วเหลืองในอาหารข้นที่มีมันเส้นเป็น องค์ประกอบระดับสูงต่อกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนและประสิทธิภาพ การสังเคราะห์จุลินทรีย์โปรตีนในโคเนื้อ

สิทธิศักดิ์ คำผา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2555

การใช้เปลือกตาลหมักต่อสมรรถนะการเจริญเติบโตและการย่อยได้โภชนะในแพะลูกผสม

ทิพาพร ชาญปรีชา มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2564

การพัฒนาการใช้ประโยชน์จากกากมันสำปะหลังเพื่อเป็นแหล่งโปรตีน "คาซาเรีย" ในอาหารโคเนื้อและโคนม

ปราโมทย์ แพงคำ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2553