Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

ปัจจัยที่ส่งผลต่อสัมพันธ์ภาพระหว่างสภาองค์กรชุมชนกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

สิทธิชัย ธรรมขัน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

คำสำคัญ

2รูปแบบองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น35กรุงเทพมหานครพ.ศ.องค์การบริหารส่วนตำบลและ9การบริหารงานบุคคล1)เทศบาล2)3)10คือการตรวจสอบการปกครององค์การบริหารส่วนจังหวัด142550รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยการจัดซื้อจัดจ้างสภาองค์กรชุมชน2540สุขาภิบาล5)ปรีดีตระกูลมีชัย(อบต.)การงบประมาณพ.ศ.2540สัมพันธ์ภาพ2539:2546:2550:2553:845-846)กระประเมินผลการปฏิบัติงานกระแสการกระจายอำนาจภายหลังจากการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยการแก้ไขปัญหาก็จะตรงจุดและมีประสิทธิภาพการเงินและการคลังการบริหารจัดการในท้องถิ่นของตนเองได้การปกครองท้องถิ่นนับได้ว่าเป็นกลไกสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาการปกครองของไทยที่ต้องการเปิดพื้นที่ทางการเมืองให้ภาคประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้นตามหัวใจของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยการปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นนับว่ามีความสำคัญกับประชาชนการปกครองส่วนท้องถิ่นยังเป็นหลักการที่สอดคล้องกับระบอบประชาธิปไตยดังที่กล่าวการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงต้องให้เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนการมีส่วนร่มทางการเมืองการมีส่วนร่วมของประชาชนในท้องถิ่นอย่างกว้างขวางคณะรัฐบาลเป็นผู้มอบให้คนในชุมชนย่อมรับทราบถึงปัญหาและความต้องการของตนมากกว่าคนในภายนอกท้องถิ่นคนในท้องถิ่นนั้นย่อมที่จะรู้สาเหตุหรือปัจจัยที่ทำให้เกิดปัญหาได้มากกว่าคนนอกพื้นที่เงินอุดหนุนให้มีทรัพยากรทางการบริหารอย่างเพียงพอจนกระทั่งถึงรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันจะเห็นได้ว่าเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยจากรัฐไปสู่ประชาชนในชุมชนจึงได้มีการกระจายอำนาจไปยังองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นจึงได้มีการกระจายอำนาจไปยังองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นจึงถือว่าเป็นนโยบายที่มาจากส่วนที่เล็กที่สุดของรูปแบบการปกครองของประเทศไทยจึงทำให้การปกครองท้องถิ่นไทยมีพัฒนาการที่ล่าช้าและยังไม่สามารถเป็นองค์กรที่เข้มแข็งตอบสนองความต้องการของท้องถิ่นได้อย่างแท้จริง(ณรงศักดิ์เจตนารมณ์ของรัฐบาลในการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขึ้นมาโชติช่วงซึ่งตามอำนาจที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ได้รับนั้นเป็นอำนาจที่ฝ่ายบริหารของประเทศซึ่งรวมทั้งซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยซึ่งองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นถือว่าเป็นหน่วยงานที่มีความใกล้ชิดกับประชาชนดังนั้นเพื่อให้มีการปกครองตนเองที่เข้มแข็งโดยการเสนอปัญหาและคำแนะนำต่างๆรวมถึงการตรวจสอบการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยกำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหลายมีความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบายการปกครองโดยประชาชนมีอำนาจในการตัดสินใจการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยมีการถ่วงดุลยระหว่างฝ่ายสภากับฝ่ายบริหารโดยรัฐธรรมนูญบัญญัติมิให้ข้าราชการของรัฐเข้าไปดำรงตำแหน่งทั้งฝ่ายบริหารและสภาท้องถิ่นโดยผู้บริหารและสมาชิกสภาท้องถิ่นมาจากการเลือกตั้งของประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองได้มากขึ้นได้บัญญัติเกี่ยวกับหลักการปกครองส่วนท้องถิ่นและการกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและการกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้บัญญัติให้มีการกระจายอำนาจให้องค์การปกครองส่วนท้องถิ่นมีอิสระในการกำหนดนโยบายได้มีโอกาสปกครองตนเองตลอดจนการบริหารจัดการในด้านต่างตลอดจนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอิสระในการบริหารจัดการท้องถิ่นของตน(เฉลิมชัยต่อมาในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยตามที่รัฐกำหนดแต่ทั้งนี้พัฒนาการการปกครองท้องถิ่นของไทยแตกต่างจากพัฒนาการการปกครองของประเทศที่มีรากฐานประชาธิปไตยที่แข็งแกร่งจากพื้นฐานของการปกครองตนเองในระดับท้องถิ่นถูกควบคุมโดยส่วนกลางทั้งสิ้นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทั้งด้านการบริหารการเงินและการคลังทั้งในการจัดทำทำให้การกำหนดแผนพัฒนามาจากปัญหาและความต้องการที่แท้จริงของคนในชุมชนที่ได้บัญญัติไว้ในหมวดที่ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการกระจายอำนาจทั้งทางการเมืองที่มีความพยายามจะส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาและการจัดการความรู้มีมากขึ้น(ดอนที่มีบทบัญญัติเกี่ยวกับการปกครองส่วนท้องถิ่นนโยบายที่มาจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนอกจากนั้นเจตนารมณ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยังตั้งอยู่บนแนวคิดพื้นฐานและความต้องการให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมรับผิดชอบชุมชนตนเองนั้นมีเป้าหมายเพื่อที่ให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองตัวเองนับจากรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยนี้ได้มีเจตนารมณ์ให้หน่วยงานราชการส่วนกลางและภูมิภาคทำการถ่ายโอนภารกิจในหมวดที่ประชาชนใช้อำนาจประชาธิปไตยระดับท้องถิ่นโดยตรงในการเสนอร่างข้อบัญญัติ(ประมวลจากปัญญาดีเป็นการกระจายอำนาจแผนพัฒนาองค์การบริหารส่วนจังหวัดพวงงามพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่พิเศษเพราะถ้าเกิดปัญหาในท้องถิ่นใดเพราะเป็นการกระจายอำนาจให้ประชาชนในท้องถิ่นต่างเพิ่มช่องทางในการบริหารและสร้างนักการเมืองระดับท้องถิ่นเพื่อนำไปสู่การปกครองระดับชาติต่อไปเพื่อกระจายอำนาจการตัดสินใจแก้ไขปัญหาในท้องถิ่นเพื่อเปิดโอกาสให้หน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นเพื่อเสริมสร้างแนวคิดแบบประชาธิปไตยเพื่อให้การพัฒนาการกระจายอำนาจเป็นไปอย่างต่อเนื่องและสามารถแก้ไขปัญหาที่เป็นอุปสรรคในการดำเนินงานขององค์กรส่วนท้องถิ่นภายใต้ความเชื่อและแนวคิดพื้นฐานที่ว่ามิใช่เป็นอำนาจโดยอิสระแต่ประการใดมีรายได้หลายทางมุ่งเน้นให้ประชาชนรู้จักหน้าที่รักและหวงแหนชุมชนที่ตนอยู่อาศัยแยกเป็นรูปแบบทั่วไปรวมถึงมีความสามารถมีส่วนร่วมในการปกครองส่วนท้องถิ่นอันจำเป็นและมีผลกระทบต่อชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนในท้องถิ่นสอดคล้องกับแผนรวมทั้งประชาชนยังร่วมตรวจสอบการทำงานของนักการเมืองท้องถิ่นหรือฝ่ายบริหารเพื่อให้เกิดความโปร่งใสตามหลักการตรวจสอบและถ่วงดุลอำนาจและนำไปสู่การบริหารบ้านเมืองที่ดีตามหลักธรรมาภิบาลรัฐบาลจึงได้กำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรัฐบาลเป็นเพียงผู้ทำหน้าที่ในการกำกับดูแลองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นเท่าที่จำเป็นภายในกรอบของกฎหมายเท่านั้น(โกวิทย์และการบริหารและการเปิดเผยข้อมูลข่าวสาร(โกวิทย์และข้อจำกัดและถอดถอนผู้บริหารและสมาชิกท้องถิ่นและที่สำคัญคือและเป็นการแบ่งเบาภาระของรัฐบาลและเป็นนโยบายที่มาจากความต้องการที่แท้จริงของคนในชุมชนโดยประชาชนมีอำนาจในการตัดสินใจการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและเป็นราชการส่วนท้องถิ่นและเมืองพัทยาและรัฐบาลได้มอบอำนาจหน้าที่และกิจกรรมเพื่อการพัฒนาและบริหารตามสมควรและรูปแบบและสนองตอบความต้องการของประชาชนและหมู่บ้านทั้งประชาธิปไตยแบบตัวแทนและประชาธิปไตยทางตรงและให้คำนึงถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนและให้มีอำนาจหน้าที่ของตนโดยเฉพาะและองค์การบริหารส่วนตำบล(อบต.)และอำนาจของตนโดยเฉพาะสะท้อนให้เห็นว่ามีการให้อำนาจและอิสระในการบริหารจัดการแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากขึ้นจากเดิมที่การกำหนดนโยบายมาจากส่วนกลางและภูมิภาคสุขศรีทองหน่วยการปกครองท้องถิ่นที่มีฐานะเป็นนิติบุคคลหอมมาลัยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ไทยจัดนั้นเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัด(อบจ.)อันได้แก่อำนาจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงเกิดขึ้นอย่างมีขอบเขตอำนาจในการกำหนดนโยบาย

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ปัจจัยที่ส่งผลต่อสัมพันธภาพระหว่างสภาองค์กรชุมชนกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

สมคิด แก้วทิพย์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561

การเสริมความเข้มแข็งของชุมชนท้องถิ่นโดยสภาองค์กรชุมชน: กรณีศึกษาสภาองค์กรชุมชนจังหวัดชัยภูมิ

อนุสรณ์ พัฒนศานติ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ พ.ศ. 2555

ปัจจัยในการสร้างความเข้มแข็งแก่คณะกรรมการชุมชนเพื่อการดำเนินงานพัฒนาชุมชนแออัดในกรุงเทพมหานคร

หควณ ชูเพ็ญ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2561

การประเมินการดำเนินงานของสภาองค์กรชุมชน

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2559

ตัวแบบของคณะกรรมการชุมชนที่เข้มแข็งในการพัฒนาชุมชนแออัด ในกรุงเทพมหานคร

หควณ ชูเพ็ญ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2562

แนวทางการปรับตัวทำงานร่วมกันระหว่างผู้นำท้องที่และผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

มานพ แจ่มกระจ่าง มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2562

แนวทางการปรับปรุงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบล

ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2558

การปรับปรุงโครงสร้างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

หิรัญกฤษฎ์ สิริจันท์ธนา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ พ.ศ. 2561

รูปแบบภาวะผู้นำของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น

อารง สุทธาศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี พ.ศ. 2562

โครงการ บทบาทองค์กรภาคประชาชนในการสร้างเสริมการปกครองตนเองของท้องถิ่น กรณีศึกษา เครือข่ายองค์กรชุมชนท้องถิ่นจัดการตนเองจังหวัดอำนาจเจริญ

นพรัตน์ พาทีทิน สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2561