การปรับปรุงระบบน้ำอุปโภค-บริโภค(เพื่อกำจัด ความขุ่นและเหล็กที่ปนเปื้อนมาในระบบประปาชุมชน) ณ.ศูนย์การศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

บทคัดย่อ

ในพื้นที่การเกษตรที่มีการใช้น้ำบาดาลในการอุปโภค สร้างปัญหาให้กับผู้ใช้คือ ภาชนะมีคราบสีเหลืองโดยผู้ศึกษาจะใช้ปริมาณสารไตรคลอโรไอโซไซยานูริกแอซิดที่เหมาะสมโดยกลไกการออกซิไดซ์เพื่อลดปริมาณเหล็กและความขุ่นของน้ำบาดาล การทดลองได้ใช้น้ำจากบ่อบาดาลและแบ่งน้ำออกเป็น 4 ตัวอย่าง โดยมีปริมาณในแต่ละตัวอย่าง คือ 143 ลิตร บรรจุอยู่ในภาชนะสำหรับทดสอบเพื่อเติมสาร สารที่นำมาใช้ คือ สารไตรคลอโรไอโซไซยานูริกแอซิด โดยใช้ปริมาณในแต่ละตัวอย่างน้ำอยู่ที่ 110 230 360 และ 500 มิลลิกรัม ตามลำดับ ซึ่งผลจากการเติมปริมาณของสารทั้ง 4 ระดับ ลงในน้ำบาดาล เพื่อลดความขุ่นและปริมาณเหล็กในน้ำบาดาลของน้ำทั้ง 4 ตัวอย่าง ค่าความขุ่นลดลงมาอยู่ในช่วง 3.0 ถึง 10 NTU เหล็กมีค่าในช่วง 1.23-3.48 มิลลิกรัมต่อลิตร และค่า pH เปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย ปริมาณคลอรีนคงเหลือที่เหมาะสมมีค่า 0.20 มิลลิกรัมต่อลิตรที่ปริมาณการเติมสาร 350-360 มิลลิกรัมซึ่งคงอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานคือ 0.2-1.2 มิลลิกรัมต่อลิตรดังนั้นปริมาณสารเคมีที่เหมาะต่อการใช้งานคือ 350-360 มิลลิกรัม

คำสำคัญ