รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558
การปรับปรุงระบบน้ำอุปโภค-บริโภค(เพื่อกำจัด ความขุ่นและเหล็กที่ปนเปื้อนมาในระบบประปาชุมชน) ณ.ศูนย์การศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
อลงกต ไชยอุปละ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี พ.ศ. 2558 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ในพื้นที่การเกษตรที่มีการใช้น้ำบาดาลในการอุปโภค สร้างปัญหาให้กับผู้ใช้คือ ภาชนะมีคราบสีเหลืองโดยผู้ศึกษาจะใช้ปริมาณสารไตรคลอโรไอโซไซยานูริกแอซิดที่เหมาะสมโดยกลไกการออกซิไดซ์เพื่อลดปริมาณเหล็กและความขุ่นของน้ำบาดาล การทดลองได้ใช้น้ำจากบ่อบาดาลและแบ่งน้ำออกเป็น 4 ตัวอย่าง โดยมีปริมาณในแต่ละตัวอย่าง คือ 143 ลิตร บรรจุอยู่ในภาชนะสำหรับทดสอบเพื่อเติมสาร สารที่นำมาใช้ คือ สารไตรคลอโรไอโซไซยานูริกแอซิด โดยใช้ปริมาณในแต่ละตัวอย่างน้ำอยู่ที่ 110 230 360 และ 500 มิลลิกรัม ตามลำดับ ซึ่งผลจากการเติมปริมาณของสารทั้ง 4 ระดับ ลงในน้ำบาดาล เพื่อลดความขุ่นและปริมาณเหล็กในน้ำบาดาลของน้ำทั้ง 4 ตัวอย่าง ค่าความขุ่นลดลงมาอยู่ในช่วง 3.0 ถึง 10 NTU เหล็กมีค่าในช่วง 1.23-3.48 มิลลิกรัมต่อลิตร และค่า pH เปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย ปริมาณคลอรีนคงเหลือที่เหมาะสมมีค่า 0.20 มิลลิกรัมต่อลิตรที่ปริมาณการเติมสาร 350-360 มิลลิกรัมซึ่งคงอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานคือ 0.2-1.2 มิลลิกรัมต่อลิตรดังนั้นปริมาณสารเคมีที่เหมาะต่อการใช้งานคือ 350-360 มิลลิกรัม
คำสำคัญ
เหล็กความขุ่นการปรับปรุงคุณภาพน้ำการกรอง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
สภาวะที่เหมาะสมในการลดปริมาณการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจก (คาร์บอนไดออกไซด์ มีเทน และไนตรัสออกไซด์) ควบคู่กับการพัฒนา ประสิทธิภาพของบึงประดิษฐ์เพื่อบำบัดน้ำเสียชุมชน
นเรศ เชื้อสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2557 การปรับปรุงตัวดูดซับฟอสเฟตในน้ําเสียด?วยตะกอนจากระบบผลิตน้ําประปา
สุภาวดี น้อยน้ําใส มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2559 นวัตกรรมระบบปรับปรุงคุณภาพน้ำของแหล่งน้ำสำหรับการใช้ประโยชน์สาธารณะ: กรณีศึกษาของสระน้ำที่ปนเปื้อนน้ำทิ้งชุมชน
ชวลิต รัตนธรรมสกุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การบำบัดน้ำเสียโรงงานผักกาดดองโดยใช้หินปูนลดความเป็นกรด ร่วมกับ : ระบบหญ้ากรองน้ำเสียและพื้นที่ชุ่มน้ำเทียมของโครงการ ศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจาก พระราชดำริ
พัชรณัฐ ชูดวงแก้ว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558 การลดความขุ่นของน้ำ โดยการใช้สารเคมีร่วมกับการปลูกบัวสาย กรณีศึกษา: แหล่งน้ำปิดในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
นุชา นุชา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ พ.ศ. 2561 การจัดการทรัพยากรโดยใช้เทคนิควิศวกรรมคุณค่า: กรณีศึกษาเครื่องกลั่นน้ำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก
นฤมล กูลศิริศรีตระกูล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2555 โครงการศึกษาประสิทธิภาพเทคโนโลยีการปรับปรุงคุณภาพน้ำบาดาลและประเมินความคุ้มค่า เพื่อการอุปโภคในพื้นที่มีการปนเปื้อนสารหนู (ระยะที่ 1)
สำนักทรัพยากรน้ำบาดาลเขต 8 (ราชบุรี) พ.ศ. 2565 การศึกษาสารตกตะกอนที่เหมาะสมสำหรับ กระบวนการผลิตน้ำประปา การประปานครหลวง
ญาณิศา ตันติปาลกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2561 รูปแบบการพัฒนาการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำของผู้ใช้น้ำ โครงการพัฒนาลุ่มน้ำก่ำ อันเนื่องมาจากพระราชดำริ14*
เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2560 ประสิทธิภาพของระบบพืชกรองน้ำ ร่วมกับเครื่องกลเติมอากาศในการบำบัดน้ำเสีย จากพื้นที่โครงการพัฒนาดอยตุง (พื้นที่ทรงงาน) อันเนื่องมาจากพระราชดำริ
ขนิษฐา เจริญลาภ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ พ.ศ. 2559