การสังเคราะห์อภิมานงานวิจัยปัจจัยป้องกันพฤติกรรมการสูบบุหรี่ในเยาวชนไทย

บทคัดย่อ

บุหรี่เป็นสารเสพติดชนิดแรกที่วัยรุ่นติด เป็นสื่อนำไปสู่การติดสารเสพติดชนิดอื่นๆที่ร้ายแรงกว่า เช่น สุรา เฮโรอีน กัญชา ยาบ้า และพบว่า การสูบบุหรี่เป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ส่งผลต่อภาระโรคสูงเป็นอันอันดับ 2 รอง จากปัจจัยเสี่ยงด้านการดื่มแอลกอฮอล์ หากทราบว่าปัจจัยใดที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการป้องกันพฤติกรรมการ สูบบุหรี่ของเยาวชนไทย ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการจัดการควบคุม ป้องกันการใช้ยาสูบในเยาวชนไทย ใน การศึกษานี้จึงใช้วิธีการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ และการสังเคราะห์อภิมานงานวิจัย โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยป้องกันพฤติกรรมการสูบบุหรี่ในเยาวชนไทย ตามกรอบแนวคิดนิเวศวิทยาเชิงสังคม ผลการศึกษา จากการสืบค้นฐานข้อมูล Google scholar, Scopus และ Science direct มีจำนวน 6,372 บทความ จาก คำคันที่กำหนดขึ้น และมีจำนวน 18 บทความ ที่ผ่านการประเมินคุณภาพบทความตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้ เมื่อนำมา สกัดข้อมูลตามกรอบแนวคิดนิเวศวิทยาเชิงสังคมในทุกมิติพบว่า ปัจจัยในระดับสังคม/นโยบายสาธารณะ โดยเฉพาะการออกกฎหมาย และการขึ้นภาษีบุหรี่มีผลในเชิงการป้องกันการสูบบุหรี่ในเยาวชนไทย และปัจจัยใน ระดับระหว่างบุคคล ได้แก่ การมีตัวแบบที่ดีจากพ่อแม่ บุคคลในครอบครัว ครู และบุคคลที่มีชื่อเสียงมีผลในเชิง การป้องกันการสูบบุหรี่ในเยาวชนไทย ซึ่งโนประเทศไทยพบว่า มีการดำเนินการเพื่อป้องกันการสูบบุหรี่ในเยาวขน ในระดับต่างๆ แต่ยังขาดความเชื่อมโยงที่ชัดเจนในแต่ละระดับ และพบว่า ปัจจัยในระดับชุมชมชนที่เป็นอยู่ใน ปัจจุบันยังมีการดำเนินการไม่ตรงกับปัจจัยป้องกันที่ค้นที่ค้นพบจากการศึกษาในครั้งนี้ สรุปได้ว่า การป้องกันการใช้ ยาสูบในเยาวชนจะสำเร็จได้ต้องดำเนินการให้ครอบคลุมทุกระดับ ตามกรอบแนวคิดนิเวศวิทยาเชิงสังคม และให้ เกิดความเชื่อมโยงระหว่างระดับในทุกมิติด้วย

คำสำคัญ