การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์จังหวัดเชียงตุง ประเทศสหภาพเมียนมาร์เพื่อเชื่อมโยงกับจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง การพฒั นาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์จงัหวดั เชียงตุง ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์เพื่อเชื่อมโยงกบัจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาทุนทางสังคม ดา้นภูมิปัญญาทอ้งถิ่น วฒั นธรรมและภูมินิเวศชุมชนในพ้ืนที่เมืองเชียงตุง แล้วน ามาวิเคราะห์ศักยภาพและทุนทางสังคมโดยการประชุมเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ประกอบกบัการศึกษาเชิงปริมาณในการสา รวจพฤติกรรมของนกัท่องเที่ยว เพื่อน ามาวิเคราะห์สร้าง โปรแกรมและแนวทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยงั่ ยืนระหว่างจงัหวดัเชียงตุง ประเทศ เมียนมาร์กับจังหวดั เชียงราย ประเทศไทย และระดมความคิดในการพัฒนากลไกการจัดการ ท่องเที่ยวของชุมชนระหวา่ งจงัหวดัเชียงตุง ประเทศเมียนมาร์กบัจงัหวดัเชียงราย ประเทศไทย ผลการศึกษาพบวา่ จงัหวดัเชียงตุงมีศักยภาพและทุนทางสังคมด้านวัฒนธรรมภูมิปัญญา ทอ้งถิ่น ทุนทางความสัมพันธ์ระหวา่ งกลุ่มคนในชุมชนและภายนอกชุมชนผา่ นระบบเครือญาติที่ ช่วยเหลือเก้ือกูลซ่ึงกนัและกนั มีอธัยาศยัไมตรีดียิม้ แยม้แจ่มใส จะเห็นไดจ้ากปฏิสัมพนัธ์ระหวา่ ง กนั ของกลุ่มคนในการทา กิจกรรมต่างๆ ในชุมชนผ่านงานบุญ งานประเพณีที่มีเอกลักษณ์และ แสดงถึงการมีส่วนร่วมของชุมชน จากการวิเคราะห์ศักยภาพและทุนทางสังคมของชุมชนสามารถ กา หนดรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของเมืองเชียงตุงเป็ น 3 รูปแบบคือการน าเสนอเรื่องราว ของชุมชนเพื่อใหน้กัท่องเที่ยวไดเ้รียนรู้วฒั นธรรม ประเพณีวถิีปฏิบตัิของคนในทอ้งถิ่น การเรียนรู้ ทดลองปฏิบตัิกลุ่มอาชีพต่างๆ ของชุมชนและการเยี่ยมชมสถาปัตยกรรมพ้ืนถิ่นของชาวไทเขิน ไทใหญ่และสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของชุมชน ส าหรับการพฒั นากลไกการท่องเที่ยวใช้ความ มีระบบสังคมที่เขา้ใจกนั มีจิตใจโอบอ้อมอารีช่วยเหลือซ่ึงกนัและกนัอยกู่ นัอยา่ งเครือญาติเป็ นหลัก ในการพัฒนาประกอบด้วยกลไกภายในชุมชนโดยแต่ละชุมชนได้คัดเลือกตัวแทนชุมชน 3 คนและ ตัวแทนประสานงานกลาง 1 คนที่สามารถประสานเครือข่ายระหวา่ งชุมชนได้ส่วนกลไกภายนอกมี สภาวัฒนธรรมเมืองเชียงตุง กรมศาสนา เป็ นองค์กรประสานงานกบั ภาครัฐและภาคเอกชนให้แก่ เครือข่ายการท่องเที่ยวจงัหวดัเชียงตุงการศึกษาวจิยัคร้ังน้ีเป็นการพฒั นาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิง สร้างสรรค์จังหวัดเชียงตุงระยะเริ่มตน้ ที่ไดสร้าง ้ กระบวนการเรียนรู้แก่ชุมชนทอ้งถิ่นระดบัฐานราก เพื่อรองรับการพฒั นาที่จะเกิดข้ึนในอนาคต ดงัน้ันจึงมีข้อเสนอแนวทางการพัฒนาและส่งเสริม ต่อไปคือการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร การพฒั นาระบบโครงสร้างพ้ืนฐานสาธารณูปโภค ไฟฟ้ า โทรศัพท์ สัญญานอินเทอร์เน็ต กิจกรรมการท่องเที่ยวเพื่อเรียนรู้วิถีชีวิตวัฒนธรรมและที่พัก โฮมสเตย์ที่สามารถให้นกั ท่องเที่ยวไดส้ ัมผสัวิถีชีวิตและวฒั นธรรมและสามารถท่องเที่ยวไดท้ ุก ฤดูกาล และสิ่งส าคญั ที่สุดคือการสร้างมาตรการป้องกนั อนุรักษ์ฟ้ืนฟูการจดัการท่องเที่ยวที่ไม่ ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดลอ้ มและวิถีชีวิตของชุมชน