Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557

การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์จังหวัดเชียงตุง ประเทศสหภาพเมียนมาร์เพื่อเชื่อมโยงกับจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย

ญาณัท ศิริสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง การพฒั นาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์จงัหวดั เชียงตุง ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์เพื่อเชื่อมโยงกบัจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาทุนทางสังคม ดา้นภูมิปัญญาทอ้งถิ่น วฒั นธรรมและภูมินิเวศชุมชนในพ้ืนที่เมืองเชียงตุง แล้วน ามาวิเคราะห์ศักยภาพและทุนทางสังคมโดยการประชุมเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ประกอบกบัการศึกษาเชิงปริมาณในการสา รวจพฤติกรรมของนกัท่องเที่ยว เพื่อน ามาวิเคราะห์สร้าง โปรแกรมและแนวทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยงั่ ยืนระหว่างจงัหวดัเชียงตุง ประเทศ เมียนมาร์กับจังหวดั เชียงราย ประเทศไทย และระดมความคิดในการพัฒนากลไกการจัดการ ท่องเที่ยวของชุมชนระหวา่ งจงัหวดัเชียงตุง ประเทศเมียนมาร์กบัจงัหวดัเชียงราย ประเทศไทย ผลการศึกษาพบวา่ จงัหวดัเชียงตุงมีศักยภาพและทุนทางสังคมด้านวัฒนธรรมภูมิปัญญา ทอ้งถิ่น ทุนทางความสัมพันธ์ระหวา่ งกลุ่มคนในชุมชนและภายนอกชุมชนผา่ นระบบเครือญาติที่ ช่วยเหลือเก้ือกูลซ่ึงกนัและกนั มีอธัยาศยัไมตรีดียิม้ แยม้แจ่มใส จะเห็นไดจ้ากปฏิสัมพนัธ์ระหวา่ ง กนั ของกลุ่มคนในการทา กิจกรรมต่างๆ ในชุมชนผ่านงานบุญ งานประเพณีที่มีเอกลักษณ์และ แสดงถึงการมีส่วนร่วมของชุมชน จากการวิเคราะห์ศักยภาพและทุนทางสังคมของชุมชนสามารถ กา หนดรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของเมืองเชียงตุงเป็ น 3 รูปแบบคือการน าเสนอเรื่องราว ของชุมชนเพื่อใหน้กัท่องเที่ยวไดเ้รียนรู้วฒั นธรรม ประเพณีวถิีปฏิบตัิของคนในทอ้งถิ่น การเรียนรู้ ทดลองปฏิบตัิกลุ่มอาชีพต่างๆ ของชุมชนและการเยี่ยมชมสถาปัตยกรรมพ้ืนถิ่นของชาวไทเขิน ไทใหญ่และสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของชุมชน ส าหรับการพฒั นากลไกการท่องเที่ยวใช้ความ มีระบบสังคมที่เขา้ใจกนั มีจิตใจโอบอ้อมอารีช่วยเหลือซ่ึงกนัและกนัอยกู่ นัอยา่ งเครือญาติเป็ นหลัก ในการพัฒนาประกอบด้วยกลไกภายในชุมชนโดยแต่ละชุมชนได้คัดเลือกตัวแทนชุมชน 3 คนและ ตัวแทนประสานงานกลาง 1 คนที่สามารถประสานเครือข่ายระหวา่ งชุมชนได้ส่วนกลไกภายนอกมี สภาวัฒนธรรมเมืองเชียงตุง กรมศาสนา เป็ นองค์กรประสานงานกบั ภาครัฐและภาคเอกชนให้แก่ เครือข่ายการท่องเที่ยวจงัหวดัเชียงตุงการศึกษาวจิยัคร้ังน้ีเป็นการพฒั นาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิง สร้างสรรค์จังหวัดเชียงตุงระยะเริ่มตน้ ที่ไดสร้าง ้ กระบวนการเรียนรู้แก่ชุมชนทอ้งถิ่นระดบัฐานราก เพื่อรองรับการพฒั นาที่จะเกิดข้ึนในอนาคต ดงัน้ันจึงมีข้อเสนอแนวทางการพัฒนาและส่งเสริม ต่อไปคือการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร การพฒั นาระบบโครงสร้างพ้ืนฐานสาธารณูปโภค ไฟฟ้ า โทรศัพท์ สัญญานอินเทอร์เน็ต กิจกรรมการท่องเที่ยวเพื่อเรียนรู้วิถีชีวิตวัฒนธรรมและที่พัก โฮมสเตย์ที่สามารถให้นกั ท่องเที่ยวไดส้ ัมผสัวิถีชีวิตและวฒั นธรรมและสามารถท่องเที่ยวไดท้ ุก ฤดูกาล และสิ่งส าคญั ที่สุดคือการสร้างมาตรการป้องกนั อนุรักษ์ฟ้ืนฟูการจดัการท่องเที่ยวที่ไม่ ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดลอ้ มและวิถีชีวิตของชุมชน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แนวทางการมีส่วนร่วมโดยชุมชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ : พื้นที่ศึกษาในประเทศไทย

นนทวรรณ ส่งเสริม มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ พ.ศ. 2562

การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนบนฐานทุนทางวัฒนธรรมลาวแง้วตำบลทองเอน อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี

พนิตสุภา ธรรมประมวล กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2560

บทบาทของภาครัฐต่อการสร้างการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ โดยร่วมมือกับภาคเอกชนและชุมชนตามเส้นทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้าโขงตอนบน: กรณีศึกษาประเทศไทย (เชียงแสน) สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า (เชียงตุง) สาธารณรัฐประชาชนจีน (เชียงรุ้ง)สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (เชียงทอง) (โครงการย่อยที่ 4)

ธ้ารงค์ อุดมไพจิตรกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2556

การพัฒนาศักยภาพของชุมชนในจังหวัดเชียงรายเพื่อรองรับนักเดินทางกลุ่มไมซ์

ศรุตนันท์ โสภณิก สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวในชุมชนดอยผาหมี วนอุทยานถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน จังหวัดเชียงราย

น้ำทิพย์ เสมอเชื้อ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

แนวทางการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน ตามบริบทสังคมประเทศไทย 4.0 กรณีศึกษา : ชุมชนตำบลบ้านแหลม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี

สันติธร ภูริภักดี มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2562

การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวอัจฉริยะของการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจังหวัดนครพนม เพื่อรองรับการเข้าสู่ยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของประเทศไทย

บุญธรรม ข่าขันมะณี มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2561

การจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์สู่เศรษฐกิจชุมชนบนฐานทุนทางวัฒนธรรมตำบลโคกสลุง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี

กาสัก เต๊ะขันหมาก มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี พ.ศ. 2560

แนวทางการพัฒนาท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย

หนึ่งหทัย ขอผลกลาง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2560

การศึกษาเพื่อยกระดับระบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประเทศไทยสู่ความยั่งยืน

ปรัชญากรณ์ ไชยคช สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565