การศึกษาค่าความทนไฟของอิฐโดยใช้เถ้าลอยลิกไนต์สำหรับเตาเผาเครื่องปั้นพื้นบ้าน บ้านหม้อ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยจากโครงการวิจัย การศึกษาค่าความทนไฟของอิฐโดยใช้เถ้าลอยลิกไนต์สำหรับเตาเผาเครื่องปั้นพื้นบ้าน บ้านหม้อ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่โดยมีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาตัวแปรค่าความทนไฟของอิฐโดยใช้เถ้าลอยลิกไนต์ 2. เพื่อศึกษาตัวแปรในการผลิตอิฐทนไฟจากเถ้าลอยลิกไนต์ 3. เพื่อศึกษารูปแบบของเตาเผาพื้นบ้านโดยใช้อิฐทนไฟจากเถ้าลอยลิกไนต์ 4. เพื่อนำผลพลอยได้จากการเผาไหม้ของถ่านลิกไนต์มาใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อ ผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา ผลของการวิจัยพบว่า เถ้าลอยลิกไนต์เป็นวัตถุดิบที่ใช้เป็นส่วนผสมในเนื้อดินท้องถิ่นพื้นบ้าน เพื่อให้เนื้อดินสามารถเผาได้ในอุณหภูมิที่สูงขึ้นได้ และตัวแปรที่ใช้เป็นอัตราส่วนผสม คือ แกลบ อลูมิน่า ทราย มีส่วนทำให้ค่าของความทนไฟเปลี่ยนแปลงไปตามอัตราส่วนผสม ผลการทดสอบค่าการหดตัว และค่าความพรุนตัวพบว่า เนื้อดินสูตรที่ 7 ตามส่วนผสมอัตราส่วน ดินพื้นบ้าน บ้านหม้อ 50 % เถ้าลอยลิกไนต์ 34% อลูมิน่า 4 % แกลบ 8% ทราย 4 % ที่อุณหภูมิ 900?C บรรยากาศ OF เนื้อดินอิฐมีค่าความพรุนตัวที่ 36.36 % และมีค่าการหดตัวที่ 3% , ที่อุณหภูมิ 1000?C บรรยากาศ OF เนื้อดินอิฐมีค่าความพรุนตัวที่ 30% และมีค่าการหดตัวที่ 1% และที่อุณหภูมิ 1100?C บรรยากาศ OF เนื้อดินมีค่าความพรุนตัวที่ 15.38% มีค่าการหดตัวที่ 1% เนื้อดินมีสีส้ม ส้มแดง ในอุณหภูมิที่สูงขึ้น สรุปผลการวิจัยในการใช้เถ้าลอยลิกไนต์เป็นอัตราส่วนผสมในเนื้อดินพื้นบ้าน เพื่อให้เนื้อดินมีสมบัติทางกายภาพที่สูงขึ้น เพื่อให้เนื้อดินพื้นบ้านที่นำไปผลิตเป็นอิฐทนไฟ ไฟต่ำ มีสมบัติทางกายภาพที่สูงขึ้น เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภค จากการทดสอบอัตราส่วนการใช้เถ้าลอยลิกไนต์ เถ้าลอยลิกไนต์ สามารถใช้เป็นส่วนผสมในเนื้อดินพื้นบ้าน เพื่อผลิตอิฐได้ตั้งแต่ อัตราส่วน 20% -34% แกลบใช้ในอัตราส่วน ผสมตั้งแต่ 5-8% ทราย ใช้ในอัตราส่วนผสมตั้งแต่ 4-12 % และอลูมิน่า ในใช้อัตราส่วนผสมตั้งแต่ 4-12.5%

คำสำคัญ