ความสมดุลระหว่างความต้องการของงานและความสามารถของคนงานที่ควบคุมการเกิดอุบัติเหตุในงานก่อสร้าง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ สถิติการเกิดอุบัติเหตุในงานก่อสร้างของหลายประเทศทั่วโลกเป็นอัตราที่สูงคล้ายคลึงกัน งานวิจัยจำนวนมากตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันชี้ว่าสาเหตุหลักของอุบัติเหตุในงานก่อสร้างนั้นเกิดมาจากตัวคนงานและพฤติกรรมการทำงานของคนงาน คนงานจะประเมินความสามารถของตนเองในการควบคุมเหตุการณ์หรือการป้องกันอุบัติเหตุสูงกว่าและประเมินความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุในการทำงานต่ำกว่าความเป็นจริง จึงทำให้มีพฤติกรรมที่เสี่ยงโดยไม่เจตนา ในขณะที่คนงานปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการทำงานของตัวเองภายใต้แรงกดดันด้านอัตราผลผลิตจากผู้บริหาร และแรงขับเคลื่อนตามธรรมชาติที่ต้องการใช้ความอุตสาหะในการทำงานให้น้อยที่สุด พฤติกรรมการทำงานของคนงานจึงเป็นผลลัพธ์ของปฏิสัมพันธ์แบบพลวัตระหว่างความต้องการของงาน (Task Demands) และความสามารถของคนงาน (Worker Capabilities) ตามหลักการของวิศวกรรมระบบประชาน (Cognitive System Engineering) ซึ่งการวิจัยนี้ดำเนินการบ่งชี้ปัจจัยด้านความต้องการของงาน 23 ปัจจัยและปัจจัยด้านความสามารถของคนงาน 12 ปัจจัย รวม 35 ปัจจัย โดยใช้คณะผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยสำหรับงานก่อสร้างอาคารสูงในประเทศไทย เป็นผู้คัดเลือกและกำหนดค่าน้ำหนักอิทธิพลของปัจจัยเหล่านี้ ด้วยวิธี Delphi Process และ Analytical Hierarchy Process (AHP) การวิจัยนี้ได้พัฒนาแบบจำลองพฤติกรรมการทำงานของคนงานก่อสร้าง (Construction Worker Behaviors Model: CWBM) เพื่อใช้ทำนายการเกิดอุบัติเหตุในงานก่อสร้าง จากการทดลองวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้วยวิธีการถดถอยแบบโลจิสติก (Logistic Regression: LR) และวิธีเครือข่ายประสาทเทียม (Artificial Neural Network: ANN) ด้วยข้อมูลจริงของเหตุการณ์การเกิดและไม่เกิดอุบัติเหตุของโครงการก่อสร้างจำนวน 120 เหตุการณ์ ผลการประเมินประสิทธิภาพของแบบจำลองพบว่าแบบจำลองที่พัฒนาด้วยวิธีเครือข่ายประสาทเทียมซึ่งมีโครงสร้าง 3 ชั้น 35-17-2 สามารถทำนายการเกิดอุบัติเหตุด้วยความความแม่นยำ 90% ดีกว่าแบบจำลองที่พัฒนาด้วยวิธีการถดถอยแบบโลจิสติก โดยแบบจำลอง CWBM ที่พัฒนาขึ้นนี้สามารถนำไปใช้ประเมินการเกิดอุบัติเหตุของคนงานก่อสร้างแต่ละคนก่อนเริ่มปฏิบัติงานในแต่ละวัน ซึ่งผลการประเมินจะสามารถบ่งชี้คนงานที่จะทำให้เกิดอุบัติเหตุ เพื่อจะเปลี่ยนตัวหรือเตือนให้ใช้มาตรการความปลอดภัยที่เหมาะสมในการป้องกันอุบัติเหตุต่อไป และการประเมินนี้จะกระตุ้นให้เกิดความตระหนักถึงความปลอดภัยในทีมงานก่อสร้างทุกระดับทั้งผู้บริหารจนถึงคนงานทั้งผู้ที่มีประสบการณ์สูงและน้อย