การศึกษาการประสานตัวของรอยแตกในชั้นเกลือหินเพื่อลดผลกระทบของการรั่วซึมในเหมืองเกลือและเหมืองโพแทช

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยคือ เพื่อศึกษาความสามารถในการเชื่อมประสานของรอยแตกของเกลือหินที่ได้รับผลกระทบจากสภาวะความเค้น ชนิดของรอยแตก เวลา และอุณหภูมิ ในการศึกษานี้ได้ทดสอบการเชื่อมประสานของรอยแตกภายใต้ความเค้นกดตั้งฉากจาก 0.5, 1.0, 1.5 และ 2.0 MPa เป็นระยะเวลา 56 วัน และภายใต้ความเค้นล้อมรอบที่เท่ากันทุกทิศทางเท่ากับ 5 และ 10 MPa เป็นระยะเวลา 0, 6, 12, 24, 72, 120 และ 168 ชั่วโมง อุณหภูมิที่ใช้ในการทดสอบสำหรับการเชื่อมประสานภายใต้ความเค้นตั้งฉากคือ 25, 70, 150 และ 200?C และอุณหภูมิที่ใช้ในการทดสอบการเชื่อมประสานภายใต้ความเค้นล้อมรอบที่เท่ากันทุกทิศทางคือที่อุณหภูมิห้อง และ 200?C คลื่นอัลตร้าโซนิกได้ถูกตรวจวัดบนรอยแตกภายใต้ความเค้นกดตั้งฉากทุก 7 วัน จนถึง 56 วัน การทดสอบกำลังรับแรงกดแบบจุดกดได้ถูกกระทำบนรอยแตกหลังการเชื่อมประสานภายใต้ความเค้นกดตั้งฉาก และการทดสอบกำลังรับแรงกดแบบเส้นได้ถูกกระทำบนรอยแตกภายใต้ความเค้นล้อมรอบ เพื่อทำการประเมินประสิทธิภาพการเชื่อมประสานของรอยแตกในเกลือหิน ผลการศึกษาระบุว่ารอยแตกจากการแยกของผลึกหรือรอยแตกจากการตัดด้วยเลื่อยยังคงแยกออกจากกันโดยที่ไม่มีการเชื่อมประสานแต่อย่างใด โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าผิวรอยแตกเต็มไปด้วยสิ่งเจือปนต่างๆ สำหรับรอยแตกแบบการทำให้แยกออกด้วยแรงดึงจะมีความสามารถในการเชื่อมประสานเพิ่มขึ้นเมื่อความเค้นและเวลาเพิ่มขึ้น ความเร็วคลื่นบนตัวอย่างเกลือหินมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 7 วันแรกของการทดสอบ และเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยเมื่อเวลาเพิ่มขึ้น สำหรับการเชื่อมประสานภายใต้ความเค้นล้อมรอบที่เท่ากันทุกทิศทาง ผลการศึกษาระบุว่าความสามารถในการเชื่อมประสานมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่อระยะเวลาในการเชื่อมประสานและความเค้นล้อมรอบเพิ่มขึ้น และอุณหภูมิทำให้ความสามารถในการเชื่อมประสานเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

คำสำคัญ