การกักเก็บพลังงานอากาศอัดสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้าในช่องเหมืองเกลือและเหมืองโพแทชที่ทิ้งแล้ว

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของงานวิจัย เพื่อประเมินความสามารถเชิงกลศาสตร์ของชั้นเกลือหินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย สำหรับกักเก็บพลังงานไฟฟ้าในรูปแบบอากาศอัด และศึกษาการเปลี่ยนแปลงรูปร่างเชิงเวลาของเสาค้ำยันในช่องเหมืองเกลือ ซึ่งวางแผนสำหรับการกักเก็บพลังงาน การทดสอบการให้แรงกดแบบวัฏจักรในสามแกนได้เตรียมตัวอย่างเกลือหินรูปทรงสี่เหลี่ยมขนาด 54?54?108 มิลลิเมตร โดยจัดเตรียมเพื่อใช้ในการทดสอบความเค้นในแนวแกนคงที่ระหว่าง 30-70 เปอร์เซ็นต์ ของกำลังรับแรงกดสูงสุด ภายใต้ความเค้นล้อมรอบระหว่าง 10-90 เปอร์เซ็นต์ ของความเค้นในภาคสนาม ทำการคำนวณที่ระดับความลึกเท่ากับ 250, 300, 350 และ 400 เมตร ซึ่งผันแปรอัตราการขุดเจาะแร่ (Extraction ratio) 30, 40 และ 58 เปอร์เซ็นต์ ในแต่ละการทดสอบได้ดำเนินการ 21 วัน (21 วัฏจักร) แบบจำลองของ Burgers ได้ถูกนำมาเทียบเพื่อหาค่าความสัมประสิทธิ์ความหนืดเชิงพลาสติก ผลการศึกษาระบุว่ามีแนวโน้มลดลงแบบเอกโพแนนเชียลเมื่อความเค้นแนวเฉือนรวมหกด้าน (?oct) เพิ่มขึ้น ได้นำแบบจำลองทางคอมพิวเตอร์มาประเมินผลกระทบของการให้แรงแบบวัฏจักรต่อพฤติกรรมของเกลือหินและการทรุดตัวของผิวดินเหนือช่องเหมือง ซึ่งอยู่ภายใต้สภาวะการปล่อยและอัดอากาศ ผลระบุว่าการทรุดตัวของผิวดินภายใต้การให้แรงแบบวัฏจักรสูงกว่าแบบสถิตประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ ค่าการทรุดตัวสูงสุดเท่ากับ 57 เซนติเมตร หลังจากดำเนินการขุดเจาะเป็นเวลา 50 ปี จากการศึกษาในครั้งนี้ระบุว่าการทดสอบในห้องปฏิบัติการและการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ภายใต้การให้แรงกดแบบวัฏจักรให้ผลลัพธ์ในเชิงอนุรักษ์ของเสถียรภาพเสาค้ำยันมากกว่าการทดสอบภายใต้การให้แรงแบบสถิต

คำสำคัญ