กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ในงานวิจัยนี้ ยางธรรมชาติถูกนำมาใช้ในการผลิตลูกกลิ้งกันชนซึ่งเป็นส่วนประกอบหนึ่งของราวกันชนชนิดลูกกลิ้ง วัตถุประสงค์ของงานวิจัย คือ การพัฒนาต้นแบบราวกันชนชนิดลูกกลิ้งสำหรับกันกระแทกบริเวณ ทางโค้งถนน โดยลูกกลิ้งผลิตจากฐานวัสดุยางพารา คุณสมบัติด้านความแข็ง ความแข็งแรงต้านทานแรงดึงการยึดเมื่อขาด และการกดอัดของยางคอมพาวนด์และผลิตภัณฑ์ยางจะถูกทดสอบ รวมถึงประสิทธิภาพการรับแรงกระแทกของผลิตภัณฑ์ในระดับห้องปฏิบัติการ จากการพัฒนาสูตรยางคอมพาวนด์ทำให้ได้สูตรยางพาราแบบเนื้อโฟมและแบบเนื้อแน่นที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับลูกกลิ้งทางการค้า จากนั้นนำคุณสมบัติของยางคอมพาวนด์ที่ได้พัฒนาขึ้นมาใช้ในการออกแบบรูปทรงและจำลองการทดสอบรับแรงกระแทกด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งแนวคิดที่ใช้ในการออกแบบลูกกลิ้ง คือ การลดความรุนแรงของอุบัติเหตุ สามารถรับแรงกระแทกได้ดี และต้องมีรูปทรงที่รองรับยานพาหนะหลายรูปแบบ งานวิจัยนี้ได้ออกแบบรูปทรงลูกกลิ้งให้มีช่องว่างมากขึ้น เพื่อให้สามารถเกิดการยุบตัว และลดแรงกระแทกได้มากขึ้น เมื่อทำการขึ้นรูปลูกกลิ้งยางพาราจริงตามรูปแบบแม่พิมพ์ที่ได้ออกแบบไว้ พบว่า ยางคอมพาวนด์ชนิดเนื้อแน่นสามารถขึ้นรูปได้ง่ายกว่ายางคอมพาวนด์ชนิดเนื้อโฟม โดยภายในลูกกลิ้งมีช่องว่าง เพื่อให้สามารถเกิดการยุบตัวและลดแรงกระแทกมากขึ้น และภายนอกลูกกลิ่งมีส่วนเว้าบริเวณส่วนกลางของชุดลูกกลิ้ง ซึ่งลูกกลิ่ง 1 ชุด ประกอบด้วยลูกกลิ้งจำนวน 4 ลูก กล่าวโดยสรุป งานวิจัยนี้ประสบความสำเร็จในการพัฒนาราวกันชนชนิดลูกกลิ้งจากยางพาราต้นแบบ ที่มีประสิทธิภาพการรับแรงกระแทกผ่านการทดสอบในระดับห้องปฏิบัติการแล้ว