กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ในงานวิจัยนี้ ยางธรรมชาติถูกนำมาใช้ในการผลิตลูกกลิ้งกันชนซึ่งเป็นส่วนประกอบหนึ่งของราวกันชน ชนิดลูกกลิ้ง วัตถุประสงค์ของงานวิจัย คือ การพัฒนาต้นแบบราวกันชนชนิดลูกกลิ้งสำหรับกันกระแทกบริเวณ ทางโค้งถนน โดยลูกกลิ้งผลิตจากฐานวัสดุยางพารา คุณสมบัติด้านความแข็ง ความแข็งแรงต้านทานแรงตึง การยึดเมื่อขาด และการกดอัดของยางคอมพาวนด์และผลิตภัณฑ์ยางจะถูกทดสอบ รวมถึงประสิทธิภาพการ รับแรงกระแทกของผลิตภัณฑ์ในระดับห้องปฏิบัติการ จากการพัฒนาสูตรยางคอมพาวนด์ทำให้ได้สูตร ยางพาราแบบเนื้อโฟมและแบบเนื้อแน่นที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับลูกกลิ้งทางการค้า จากนั้นนำคุณสมบัติของ ยางคอมพาวนด์ที่ได้พัฒนาขึ้นมาใช้ในการออกแบบรูปทรงและจำลองการทดสอบรับแรงกระแทกด้วย โปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งแนวคิดที่ใช้ในการออกแบบลูกกลิ้ง คือ การลดความรุนแรงของอุบัติเหตุ สามารถ รับแรงกระแทกได้ดี และต้องมีรูปทรงที่รองรับยานพาหนะหลายรูปแบบ งานวิจัยนี้ได้ออกแบบรูปทรงลูกกลิ้ง ให้มีช่องว่างมากขึ้น เพื่อให้สามารถเกิดการยุบตัว และลดแรงกระแทกได้มากขึ้น เมื่อทำการขึ้นรูปลูกกลิ้ง ยางพาราจริงตามรูปแบบแม่พิมพ์ที่ได้ออกแบบไว้ พบว่า ยางคอมพาวนด์ชนิดเนื้อแน่นสามารถขึ้นรูปได้ง่าย กว่ายางคอมพาวนด์ชนิดเนื้อโฟม โดยภายในลูกกลิ้งมีช่องว่าง เพื่อให้สามารถเกิดการยุบตัวและลดแรง กระแทกมากขึ้น และภายนอกลูกกลิ้งมีส่วนเว้าบริเวณส่วนกลางของชุดลูกกลิ้ง ซึ่งลูกกลิ้ง 1 ชุด ประกอบด้วย ลูกกลิ้งจำนวน 4 ลูก กล่าวโดยสรุป งานวิจัยนี้ประสบความสำเร็จในการพัฒนาราวกันชนชนิดลูกกลิ้งจาก ยางพาราต้นแบบ ที่มีประสิทธิภาพการรับแรงกระแทกผ่านการทดสอบในระดับห้องปฏิบัติการแล้ว