Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2566

การชะลอการเกิดเชื้อราในยางธรรมชาติแผ่นดิบโดยใช้สังกะสีออกไซด์ดัดแปร

ดร.ขจรวุฒิ อุ่นใจ พ.ศ. 2566

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อชะลอการเกิดเชื้อราภายในยางแผ่นดิบ 3 ชนิด คือ ยางแผ่นผึ่งแห้ง ยางแผ่นรมควัน และยางแผ่นเครพ โดยการผสมสังกะสีออกไซด์ไม่ดัดแปรและดัดแปรโครงสร้างด้วยการดูดซับบนผิวพื้นผิวของแคลเซียมคาร์บอเนตเพื่อสามารถลดปริมาณของสังกะสีออกไซด์ภายในผลิตภัณฑ์และปรับปรุงการกระจายตัวของสังกะสีออกไซด์ในระหว่างการบดผสมและการวัลคะไนซ์ โดยจากการดำเนินการทดลองร่วมกับเกษตรกร ในแต่ละภูมิภาค พบว่า การเติมสังกะสีออกไซด์ดัดแปรสามารถชะลอการเก็บยางแผ่นดิบได้มากกว่า 40 วัน โดยมีประสิทธิภาพการทำลายเชื้อแบคทีเรียและเชื้อรามากกว่า 90% ภายในระยะเวลา 24 ชม. จากการใช้สังกะสีออกไซด์ในปริมาณ 5 phr ยางแผ่นเครพมีประสิทธิภาพการทำลายเชื้อราสูงที่สุด ตามด้วยยางแผ่นรมควันและยางแผ่นผึ่งแห้ง ตามลำดับ ทั้งนี้ เมื่อนำยางแผ่นดิบที่มีส่วนผสมของสังกะสีออกไซด์ดัดแปรมาทำการคอมพาวนด์กับสารเคมีชนิดต่างๆ เพื่อก่อเกิดการวัลคะไนซ์นั้น ยางวัลคะไนซ์ที่ได้มีประสิทธิภาพที่ดี โดยมีสมบัติการขึ้นรูป สมบัติเชิงกลและพลวัติเชิงกลเทียบเท่ากับยางที่ทำการผสมยางและสังกะสีออกไซด์โดยตรงในเครื่องบดผสมแบบปิด จึงบ่งบอกได้ว่า การเติมสังกะสีออกไซด์ดัดแปรเพื่อการยืดระยะเวลาการเก็บรักษายางแผ่นดิบให้ได้ระยะเวลานานขึ้นนั้น สามารถกระทำได้โดยการเติมสังกะสีออกไซด์ดัดแปรในขั้นการเตรียมยางแผ่นดิบ โดยไม่ส่งผลกระทบต่อสมบัติของผลิตภัณฑ์ปลายทางที่มีการใช้สังกะสีออกไซด์ในกระบวนการผลิตอยู่แล้ว ซึ่งถือเป็นประโยชน์อย่างมากเนื่องจากเกษตรกรสามารถเตรียมยางผสมสังกะสีออกไซด์และสามารถส่งออกโดยตรงต่อผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ยางปลายน้ำได้

คำสำคัญ

BacteriaNatural rubberยางธรรมชาติFungiZinc oxideเชื้อแบคทีเรียยางแผ่นดิบสังกะสีออกไซด์เชื้อยา Raw rubber sheet

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แผ่นลดแรงกดทับจากยางธรรมชาติสำหรับป้องกันการเกิดแผลกดทับ

ดร.ณัฐพนธ์ อุทัยพันธุ์ พ.ศ. 2566

การผลิตยางธรรมชาติความหนืดคงที่โดยกระบวนการป้องกันการเกิดเจล

ศิริลักษณ์ พุ่มประดับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557

โครงการวิจัยขนาดเล็กยางพาราเรื่อง การเคลือบแบบแทรกซึมของยางธรรมชาติอิพอกซิไดซ์บนพื้นผิวของยางธรรมชาติ

สุฤกษ์ คงทอง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ. 2555

สารประกอบคอมโพสิทระหว่างยางธรรมชาติและซีโอไลท์

วิรัญญา แก้ววัฒนะ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552

การปรับปรุงสมบัติความคงที่ของยางธรรมชาติด้วยเอนไซม์

ดร. อดุลย์ นิ่มไพบูลย์ พ.ศ. 2565

การพัฒนาวัสดุผสมระหว่างยางธรรมชาติและยางคลอโรพรีนที่มีเถ้าลอยเป็นสารเติมแต่ง

อภิสิทธิ์ โฆษิตชัยยงค์ คณะพลังงานสิ่งแวดล้อมและวัสดุ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2551

การศึกษาแอคชัวเตอร์จากวัสดุประกอบอลูมินาและยางธรรมชาติเชื่อมขวาง โดยสารประกอบเปอร์ออกไซด์

นุชนภา ตั้งบริบูรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2554

ผลการใช้สารเร่งเอทธิฟอนต่อคุณภาพยางธรรมชาติ

เอกวิทย์ เพียรอนุรักษ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2560

การเตรียมยางผสมระหว่างยางเอทิลีนโพรพิลีนไดอีนและยางธรรมชาติอิพอกไซด์โดยใช้ยางครัมบ์เป็นสารตัวเติมเพื่อประยุกต์ใช้ทำแผ่นยางหุ้มถังน้ำมัน

สราวุธ ประเสริฐศรี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2557

ผลของอัตราส่วนยางครัมบ์และแคลเซียมคาร์บอเนตต่อสมบัติเชิงกลและ ทางความร้อนของยางผสมระหว่างยางเอทิลีนโพรพิลีนไดอีนและ ยางธรรมชาติอิพอกไซด์

สราวุธ ประเสริฐศรี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2559